Το θέατρο του παραλόγου ξανανεβαίνει…

 

Το θέατρο του παραλόγου ξανανεβαίνει…

(παραγωγή, σενάριο και σκηνοθεσία: ΔΑΠ – ΠΑΣΠ – ΠΚΣ) 

Όταν πηγαίνεις πολλές φορές στην ίδια παράσταση συνέχεια καταντάει αναμενόμενη αλλά και υπερβολικά βαρετή. Από ένα σημείο και μετά καταλαβαίνεις ότι οι ηθοποιοί έχουν χάσει το υποκριτικό τους ταλέντο, η σκηνή είναι χιλιοπαιγμένη και ο ενθουσιασμός που μπορεί να είχες στην πρώτη παράσταση (αν είχες τελικά) έχει εξαφανιστεί. Δεν ξεχνάς φυσικά και το αντίτιμο που έχεις κληθεί να πληρώσεις. Η διαφορά που υπάρχει εδώ όμως είναι ότι το αντίτιμο της φαρσοκωμωδίας που προσφέρουν στον φοιτητή σε κάθε συνέλευση οι ΔΑΠ και ΠΑΣΠ θα κληθεί να το πληρώσει μετά και θα είναι και ιδιαίτερα βαρύ.

Αν και το έργο έχει διαφοροποιηθεί τα τελευταία χρόνια καθότι και ο φοιτητικός σύλλογος έχει αρχίσει να ενεργοποιείται κάποιοι επιμένουν να υποδύονται τον ίδιο ρόλο. Το ρόλο του ανιδιοτελή αγαπημένου συναδέλφου μας που επιζητά την στήριξη μας στην συνέλευση για αυτά που έχει κάνει για εμάς και αυτά που φυσικά μας υπόσχεται ότι θα κάνει. Η τελευταία συνέλευση θύμιζε περισσότερο εικόνα κοινοβουλίου παρά φοιτητικό αμφιθέατρο. Ένα πράγμα σαν να ανοίγεις την τηλεόραση και να βλέπεις δυο βουλευτές να αλληλοκατηγορούνται και να τσακώνονται για το ποιος έχει κάνει το μεγαλύτερο έργο. Αλλά φυσικά ξέρεις ότι λένε ψέματα καθώς εσύ αυτό το έργο δεν το έχει δει ποτέ και αμφιβάλεις ότι θα το δεις και ποτέ (και μάλλον καλά κάνεις). Δυστυχώς αυτή ακριβώς η εικόνα διαδραματιζόταν μπροστά στα μάτια εκατοντάδων φοιτητών που πραγματικά δεν ήξεραν ποιος λέει τι και ποιος έχει δίκιο και ποιος άδικο στην τελευταία συνέλευση.

 

Από την μία η ΔΑΠ που προσπαθεί να κρατήσει τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην σχολή με κάθε ψέμα και τρόπο. Από το ψέμα των παιδαγωγικών μαθημάτων και της πιστοποίησης που αυτά δίνουν, μέχρι το πρόγραμμα σπουδών που ουδέποτε συνέβαλε στην ουσιαστική διαμόρφωσή του, αλλά προσπάθησε με κάθε τρόπο να το πετσοκόψει εξαφανίζοντας κάθε επαγγελματικό δικαίωμα που αυτό κατοχυρώνει. Ας μην μιλήσουμε δε για την πολιτική επιλογή της ΔΑΠ να αποχωρήσει από την συνέλευση πραξικοπηματικά χωρίς καταμέτρηση λέγοντας ότι το αποτέλεσμα ήταν εμφανές, ενώ παραπάνω από το μισό αμφιθέατρο απαιτούσε κανονική καταμέτρηση. Αυτό έρχεται να αποδείξει το πόσο πολύ φοβάται η ΔΑΠ την πιθανότητα να φανεί η κατρακύλα της, αλλά και η αδυναμία της να παίρνει γεν. συνελεύσεις με την “τρομαχτική” αριθμητική διαφορά του παρελθόντος.

Όσο για την δεύτερη και καταϊδρωμένη ΠΑΣΠ λίγα αξίζει να ειπωθούν. Από την κοινοβουλευτικού χαρακτήρα διαμάχη με την ΔΑΠ, τα χυδαία ψέματα περί συμμετοχής της σε κοινό πλαίσιο, στις αγωνιστικές της κορώνες που δεν είχαν οποιαδήποτε αναφορά στην κινητοποίηση της επόμενης μέρας (για κάλεσμα και συμμετοχή του συλλόγου κανένας λόγος), αλλά και η αδυναμία της να διασφαλίσει την διαδικασία και την δημοκρατικότητα των αποφάσεών της συνέλευσης (καθώς οι συνάδελφοι άρχισαν να ωρύονται αφού είχε αποχωρήσει το μισό αμφιθέατρο) αποδεικνύει πως αν και “ανερχόμενη” δύναμη, απέχει πολύ από το να αλλάξει κάτι πραγματικό στον σύλλογο και να σπάσει την αυτοδυναμία όπως τόσα χρόνια υπόσχεται.

Τώρα για την ΠΚΣ τι να πει κανείς. Η γραφικότητα της και ο χυδαίος λαϊκισμός της έχουν ξεπεράσει κάθε όριο αναδεικνύοντας την σε πραγματικό κομπάρσο.

 

Μην είσαι πια θεατής…  

Κλέψε την παράσταση!!!

 Αν και σίγουρα η διαδικασία ήταν πολύ πιο ανθρώπινη και σοβαρή από άλλες φορές (μετά από μάχες που έχουν δοθεί για να γίνει αυτό) αυτή την στιγμή διακυβεύεται η ίδια η δημοκρατική λειτουργία του συλλόγου και των οργάνων του τόσο με το Διοικητικό συμβούλιο όπου η ΔΑΠ-ΠΑΣΠ έχουν 8 στις 9 έδρες, όσο και με τις Συνελεύσεις που δεν παίρνουν ουσιαστικά καμία απόφαση προς υλοποίηση, αλλά και με την παρασκηνιακή δράση των μεγάλων παρατάξεων για την οποία κανείς δεν ενημερώνεται.

Η παραπάνω περιγραφή δεν είναι τυχαία. Μας θέλουν απλούς θεατές που θα βλέπουν την γελοία παράστασή τους και δε θα αντιδρούν, αλλά αυτό δεν είναι δυνατόν. Όταν σε ένα αμφιθέατρο 500 ατόμων σχεδόν το 1/3 δεν ψηφίζει, αποδεικνύει ότι ο κόσμος (και ειδικά των μικρότερων ετών) δεν τους εμπιστεύεται. Το μόνο σίγουρο είναι ότι οι συνάδελφοι της ΔΑΠ και της ΠΑΣΠ δεν μπορούν και δεν θέλουν να διασφαλίσουν τις δημοκρατικές διαδικασίες του συλλόγου.

Είναι καιρός να γυρίσουμε την πλάτη μας στην παρωδία που μας σερβίρουν. Ήρθε η ώρα να πάρουμε την τύχη μας στα χέρια μας μέσα από μαζικές πολιτικές διαδικασίες και κινητοποιήσεις όπως αυτή της Πέμπτης, όπου πάνω από 1000 φοιτητές και δεκάδες σύλλογοι ακολουθώντας τον νικηφόρο δρόμο των τελευταίων ετών, έδειξαν την εναντίωση τους απέναντι στην νομιμοποίηση των ΚΕΣ, στον ψηφισμένο νόμο πλαίσιο και στην επίθεση που δέχεται το δημόσιο πανεπιστήμιο τα τελευταία χρόνια. Φυσικά, οι συνάδελφοι από την ΔΑΠ, ΠΑΣΠ και ΠΚΣ ούτε λόγο έκαναν για την μαζική πορεία που έγινε στο κέντρο της Αθήνας.

Εμείς ως αριστερή συλλογικότητα που παρεμβαίνει χρόνια στο Οικονομικό έχουμε δώσει και δίνουμε καθημερινά πολλές μάχες για να διασφαλίσουμε ότι οι διαδικασίες του συλλόγου, είτε Συνελεύσεις είτε Διοικητικά Συμβούλια, θα είναι καθαρά πολιτικές και δημοκρατικές ώστε να εκφράζουν την πλειοψηφία των φοιτητών και θα κινητοποιούν τον Σύλλογο διασφαλίζοντας το συμφέρον όλων μας κόντρα σε αυτούς που θέλουν να απαξιώσουν το δημόσιο πανεπιστήμιο και τα πτυχία μας.

Παλεύουμε για:

  • Συλλογικές δημοκρατικές διαδικασίες που να διασφαλίζουν τα κεκτημένα του φοιτητικού κινήματος και του συλλόγου
  • Πραγματικός πολιτικός διάλογος και όχι παιχνίδια εντυπώσεων στις πλάτες των φοιτητών, έτσι ώστε ο καθένας να είναι υπόλογος των πράξεών του.
  • Να σταματήσουν τα παρασκηνιακά παιχνίδια μεταξύ των καθεστωτικών παρατάξεων και του τμήματος

 

 

Συσπείρωση για μια αριστερή παρέμβαση στο οικονομικό

ΕΑΑΚ

 

Advertisements

Τόση δημοκρατία είχαμε να δούμε από τη Χούντα..

Το ακούσαμε κι αυτό.. Αστυνομικοί των ειδικών δυνάμεων να μπουκάρουν σε καφετέρια – βιβλιοπωλείο στην πλατεία των Εξαρχείων και να συλλαμβάνουν κόσμο. Και επειδή κάποιος διαμαρτύρεται να τον συλλαμβάνουν κι αυτόν. Η ειρωνία είναι ότι συνέλλαβαν τον Δημήτρη Παπαχρήστο, συγγραφέα και εκφωνητή του Πολυτεχνείου..

Αργότερα, επειδή κάποιοι δημοσιογράφοι έβγαζαν φωτογραφίες και τραβούσαν βίντεο συνελλήφθησαν επίσης. Ο ένας ήταν ο κύριος Διαματόπουλος της ΕΡΤ κι ο άλλος ο κύριος Ελληνιάδης από την Ελευθεροτυπία.

Φαίνεται η νέα κυβέρνηση και ο καινούργιος Υπουργός προσπαθούν να συναγωνιστούν στο θέμα της καταστολής την κυβέρνηση της ΝΔ. Η βίαια αυτή συμπεριφορά των αστυνομικών δυνάμεων εντάσσεται στην προσπάθεια διαμόρφωσης ενός μόνιμου κλίματος αστυνομοκρατίας στην περιοχή των Εξαρχείων από τις εκλογές κι έπειτα, με άντρες των ΜΑΤ να κλείνουν δρόμους, να κάνουν αθρώες προσαγωγές .. πιτσιρικάδων μέχρι.. πολιτών που μένουν στα Εξάρχεια ή ακόμα έχουν βγει για φαγητό με την οικογένειά τους..

Τέτοια «Προστασία του Πολίτη» κ. Χρυσοχοΐδη, με συλλήψεις γνωστών και καταξιωμένων ανθρώπων στην ελλαδική κοινωνία σε μια εκδήλωση σε ένα βιβλιοπωλείο μας θυμίζουν άλλες εποχές, μας θυμίζουν την εποχή του αποφασίζομεν και διατάσσομεν..

Photobucket

 

 

ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ για μια Αριστερή Παρέμβαση στο Οικονομικό

Ε.Α.Α.Κ.

 

ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΥ ΓΙΑ ΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΩΝ ΦΟΙΤΗΤΩΝ

ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΥ ΓΙΑ ΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΩΝ ΦΟΙΤΗΤΩΝ

 

Δεν έχουν περάσει ούτε 2 βδομάδες μετά τις εκλογές και την αλλαγή της κυβέρνησης και ήδη βλέπουμε ότι η πολιτική που ακολουθείται δεν έχει αλλάξει. Η “φιλολαϊκή” πολιτική του ΠΑΣΟΚ βρήκε μπροστά της τις απεργίες διαρκείας των λιμενεργατών ενάντια στην ιδιωτικοποίηση του λιμανιού, οι οποίες παρά την καταστολή κατάφεραν την πρώτη νίκη του εργατικού κινήματος: το πάγωμα του ξεπουλήματος.

Κατά δέυτερον, η “Προστασία του Πολίτη” (όπως μετονομάστηκε η “Δημόσια Τάξη” της ΝΔ) μεταφράστηκε από την πρώτη βδομάδα διακυβέρνησης σε 100άδες ΜΑΤ και ειδικών δυνάμεων σε κάθε γωνιά του κέντρου που έκαναν αναρίθμητες προσαγωγές πολιτών σε ένα γενικότερο κλίμα τρομοκρατίας και αστυνομοκρατίας με αποτέλεσμα τα Εξάρχεια να ‘χουν γίνει εμπόλεμη ζώνη.

Τέλος, η αντιμεταναστευτική πολιτική συνεχίζεται με την συγκάληψη αμέτρητων επιθέσεων, αλλά και δολοφονιών μεταναστών. Δεν είναι τυχαία, άλλωστε, η υποδοχή του παγκόσμιου Φόρουμ Μετανάστευσης και Ανάπτυξης του ΟΗΕ στην κατεύθυνση της περαιτέρω θωράκισης της Ευρώπης-φρούριο, που αντιμετωπίζει τη μετανάστευση και την προσφυγιά σαν έγκλημα.

 

Εκπαιδευτικά

Ένα στοιχείο που χαρακτηρίζει την πολιτική της νέας κυβέρνησης για την παιδεία, είναι η επιλογή της Διαμαντοπούλου ως Υπ. Παιδείας με την κυρία Υπουργό πριν καν αναλάβει το πόστο της έχει να έχει κάνει επανηλειμμένα δηλώσεις υπέρ των ιδιωτικών Πανεπιστημίων, της κατάργησης του ασύλου, κλπ. οπότε ούτε πρόκειται να πάρει πίσω το νόμο Στυλιανίδη για την αναγνώριση των κολεγίων, ούτε το Νόμο Πλαίσιο.

Η πολιτική του Υπουργείου είναι ξεκάθαρη, τόσο με την επιθετική προώθηση του αντιδραστικού νομοσχεδίου της αξιολόγησης και με την επιλογή να παγώσει τις άδειες λειτουργίας των κολεγίων που νομιμοποίησε λίγο πριν πέσει ο πρώην Υπουργός Παιδείας κάνοντας όμως σαφές ότι σκοπός του είναι να τα νομιμοποιήσει. Κάπου εδώ έρχεται και η κουβέντα για ένα νέο νόμο Πλαίσιο ο οποίος θα’ναι ξεκάθαρα πιο light εκδοχή του νόμου της Μαριέττας Γιαννάκου.

 

Θα μας βρουν μπροστά τους

Το Φοιτητικό Κίνημα με τις μεγαλειώδεις κινητοποιήσεις και τις σημαντικές νίκες των προηγούμενων τεσσάρων χρόνων, έχει καταφέρει να απονομιμοποιήσει στην πράξη κάθε αντιδραστικό νόμο και κάθε είδους προσπάθεια διάλυσης και απαξίωσης του δημόσιου Πανεπιστημίου. Την ίδια πορεία θα ακολουθήσει απέναντι σε οποιαδήποτε πολιτική του Υπουργείου Παιδείας που έρχεται για να απαξιώσει τα πτυχία, να εντατικοποιήσει τους ρυθμούς σπουδών, να δυσχεράνει τη φοιτητική καθημερινότητα.

 

Για το φοιτητικό συνδικαλισμό

Επειδή πολύς λόγος γίνεται τελευταία για τις δομές του φοιτητικού συνδικαλισμού, είμαστε κόντρα στη γραφειοκρατικοποίηση του κινήματος, εντούτοις θεωρούμε ότι υπάρχει δυνατότητα οργάνωσης φοιτητών σε συγκεκριμένες βάσεις :

  • Φοιτητικοί Σύλλογοι που εκφράζουν και περιλαμβάνουν το σύνολο των φοιτητών, αποκλείοντας κομμάτια που έρχονται σε αντιπαράθεση με τα δικαιώματα του φοιτητή (π.χ. Σώματα Ασφαλείας).

  • Γενικές Συνελεύσεις τα ανώτατα αποφασιστικά όργανα των Συλλόγων που με τη δημοκρατική τους λειτουργία και μαζικότητα, εκφράζουν την πλειοψηφία των φοιτητών της Σχολής.

  • Διοικητικά Συμβούλια που να μην είναι όργανο των παρατάξεων, αλλά μέσο έκφρασης των αποφάσεων και των κεκτημένων των Γενικών Συνελεύσεων.

  • ΕΦΕΕ και Πανσπουδαστικό Συνέδριο (=το τριτοβάθμιο όργανο εκπροσώπησης του οποίου οι εκπρόσωποι βγαίνουν από τα αποτελέσματα των παρατάξεων στις φοιτητικές εκλογές, συμπεριλαμβάνει τις Σχολές όλης της χώρας και εκφράζει την πολιτική άποψη των φοιτητών πανελλαδικά) που να υπόκεινται στις αποφάσεις των Γενικών Συνελεύσεων και με βάση τα κεκτημένα των προηγούμενων χρόνων θα είναι ενάντια στην αντιεκπαιδευτική “μεταρρύθμιση”, δηλ. στο Νόμο Πλαίσιο, την αναθεώρηση του άρθρου 16, τα κολέγια, την αξιολόγηση κλπ.

     

Για τη σχολή

  • Όχι στην καθηγητική αυθαιρεσία : στους εντατικοποιημένους ρυθμούς μάθησης με “απροειδοποίητα τεστάκια” τύπου Λυκείου, υποχρεωτικές προόδους, στα μαζικά κοψίματα στις εξεταστικές,κλπ.

  • Απαίτηση για 50 Συγγράμματα για όλους και έγκαιρα.

  • Άμεση λύση του κτιριακού προβλήματος, παράδοση του παλαιού κτιρίου άμεσα.

  • Άμεση διασφάλιση της πτυχιακής εξεταστικής.

  • Άμεση αλλαγή στο πρ.μαθημάτων, καθιέρωση πρωινών-απογευματινών κλιμακίων.

  • Καθιέρωση τυπολογίων στις εξεταστικές σε Μαθηματικά, Στατιστικές.

  • Δωρεάν Πάσο για όλους.

     

Απαιτούμε

  • κατάργηση των ΚΕΣ, καμία αναγνώριση επαγγελματικών δικαιωμάτων σ’αυτά

  • καμία εφαρμογή – κατάργηση του νέου νόμου πλαίσιο και του εσωτερικού κανονισμού

  • απόσυρση των νόμων ΙΔΒΕ-ΔΟΑΤΑΠ-αξιολόγηση

  • κατάργηση των αντί-ασφαλιστικών νομοσχεδίων Πετραλιά, Σιούφα, Ρέππα

  • καμία σκέψη για αντιδραστικές αλλαγές στο πρόγραμμα σπουδών (αλυσίδες, πιστωτικές μονάδες, κλπ.)

  • κανένα νέο μεταπτυχιακό που θα απαξιώσει το πτυχίο μας – κατάργηση των διδάκτρων στα υπάρχοντα

 

Διεκδικούμε

  • ένα πτυχίο ανά αντικείμενο σπουδών μ’όλα τα επαγγελματικά & εργασιακά δικαιώματα

  • ανθρώπινους ρυθμούς σπουδών

  • αύξηση των δαπανών για όλες τις φοιτητικές παροχές

  • πλήρη ασφαλιστικά δικαιώματα για όλους, μείωση του ορίου συνταξιοδότησης, αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις

 

Αποφασίζουμε

  • Συμμετοχή του Συλλόγου στην πορεία στις 22/10 με προσυγκέντρωση στα Προπύλαια

  • Συμμετοχή στις κινητοποιήσεις της Αντισυνόδου ενάντια στο Φόρουμ Μετανάστευσης 31/10 – 5/11

  • Νέα Συνέλευση στις 11 Νοέμβρη για αγωνιστικό εορτασμό της επετείου του Πολυτεχνείου

  • Ανασυγκρότηση του φοιτητικού συνδικαλισμού με βάση το παραπάνω πλαίσιο λειτουργίας

     

ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ για μια Αριστερή Παρέμβαση στο Οικονομικό

Ενιαία Ανεξάρτητη Αριστερή Κίνηση

Το ποτάμι πίσω δε γυρνά..

 Μία συντομή ματιά στο πρόσφατο παρελθόν 

Η συντριβή της Νέας Δημοκρατίας έδειξε με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο την ήττα της πολιτικής που ακολουθήθηκε όλα τα προηγούμενα χρόνια. Μιας πολιτικής άγριας λιτότητας, ιδιωτικοποιήσεων, ακραίας επίθεσης στα λαϊκά στρώματα (ασφαλιστικό) και ολομέτωπης επίθεσης στην εκπαίδευση. Είναι η ίδια πολιτική που από ένα σημείο και μετά έδειξε τα όριά της και τελικά συνετρίβη από την αυξημένη λαϊκή δυσαρέσκεια. Είναι αυτή η δυσαρέσκεια που γέννησε όλα τα κινήματα των τελευταίων ετών. Από τις απεργίες σε μικρές επιχειρήσεις που έκλειναν η μία μετά την άλλη ως τις μεγαλύτερες κοινωνικές συγκρούσεις της μεταπολίτευσης όπως ήταν ο περασμένος Δεκέμβρης. Η μητέρα των μαχών όμως αναδείχθηκε ο χώρος της εκπαίδευσης που κατάφερε να βάλει στην γωνία το Υπουργείο Παιδείας και την κυβέρνηση.

Το τοπίο μετά τις εκλογές 

Η σταθερότητα μετά τις εκλογές είναι κάτι που εώς τώρα θεωρούνταν κάτι δεδομένο. Δεν ισχύει όμως το ίδιο σε αυτή τη συγκυρία. Η νωθρή ως ανύπαρκτη αντιπολίτευση της σημερινής κυβέρνησης, η συμφωνία του ΠΑΣΟΚ σε όλα τα κρίσιμα ζητήματα του παρελθόντος (ιδιωτικοποιήσεις, άρθρο 16) δεν προμηνύουν μια επιστροφή στην ομαλότητα. Απεναντίας η άρνηση της σημερινής κυβέρνησης να πάρει θέση σε σημαντικά ζητήματα και δεσμεύσεις για το από δω και πέρα, μάλλον δημιουργούν συνθήκες για νέο γύρο κινητοποιήσεων.

Και με την εκπαίδευση τι; 

Η τοποθέτηση της Διαμαντοπούλου στο Υπουργείο Παιδείας και οι πάγιες θέσεις της περί ιδιωτικών Πανεπιστημίων και ν.Πλαισίου που εξέφρασε στο παρελθόν ( «Έχει και καλά στοιχεία ο νέος νόμος Πλαίσιο», « Συμφωνώ με τα ιδιωτικά Πανεπιστήμια», δημοσιεύσεις πέρυσι στον Ε.Τ),εκφράζουν και την τοποθέτηση της νέας κυβέρνησης για την εκπαίδευση. Έτσι φαίνεται ότι οι ρυθμίσεις που πέρασαν το προηγούμενο διάστημα από τη Νέα Δημοκρατία όχι μόνο δεν πρόκειται να αποσυρθούν, αλλά απεναντίας θα γίνουν το άλλοθι για νέα επιθετικά μέτρα και προχώρημα της αναδιάρθρωσης, ειδικότερα σε ζητήματα όπως είναι η νομιμοποίηση των κολεγίων , η αξιολόγηση και ο νέος νόμος πλαίσιο. Ήδη υπάρχει μια εφαρμογή μερικών διατάξεων του νέου νόμου, όπως είναι η λίστα συγγραμμάτων, που καλεί τους φοιτητές να διαλέξουν ανάμεσα σε διαφορετικά βιβλία για κάθε μάθημα χωρίς να ξέρουν αν η ύλη μπαίνει από το συγκεκριμένο βιβλίο ή ποιο από τα δύο είναι καλύτερο.

Τι φέρνουν όλοι αυτοί οι νόμοι ;

Διάλυση των πτυχίων μας: Ο Νόμος Πλαίσιο και τα νομοσχέδια για τα κολέγια αποσυνδέουν το πτυχίο μας από τα επαγγελματικά του δικαιώματα, φέρνουν την ισοτίμηση των πτυχίων μας με τα τριετή ειδικευμένα πτυχία των ΚΕΣ, την εισαγωγή πιστωτικών μονάδων στο πτυχίο μας που θα μειώνονται χρόνο με το χρόνο και θα μας αναγκάζουν να επανακαταρτιζόμαστε με δικά μας έξοδα, το σπάσιμο των σχολών σε δύο κύκλους σπουδών που θα οδηγούν σε Bachelor και Master (άρα και η έξοδος από μια σχολή αποφοίτων δύο διαφορετικών ταχυτήτων) και τέλος την Αξιολόγηση που οδηγεί σε κατάταξη ομοειδών σχολών και πτυχίων..

Χειροτέρευση της φοιτητικής μας

καθημέρινοτητας: Ο Νόμος πλαίσιο έρχεται για να αλλάξει γενικά την κουλτούρα του Πανεπιστημίου. Μας θέλουν να είμαστε διαρκώς σκυμμένοι πάνω από ένα βιβλίο ή έναν υπολογιστή, να τρέχουμε διαρκώς από μάθημα σε μάθημα, να αγωνιούμε για να προλάβουμε τα ασφυκτικά deadlines στην παράδοση υποχρεωτικών εργασιών, στην τελική να οδηγούμαστε στο να πηγαίνουμε σε φροντιστήρια για να τα βγάλουμε πέρα με αποτέλεσμα να χάνουμε ό,τι πιο πολύτιμο έχουμε: τον ελεύθερό μας χρόνο! Παράλληλα στηρίζει την αποδυνάμωση των Γενικών μας Συνελεύσεων και την ποινικοποίηση των διεκδικήσεών μας με τη σκλήρυνση των πειθαρχικών μέτρων. Στο ίδιο πνεύμα και ο φασιστικός εσωτερικός κανονισμός με κομμάτια που αποτελούσαν πρακτικές της Χούντας..

Απαξίωση του Δημόσιου και Δωρεάν

 Χαρακτήρα της εκπαίδευσης: Με την εφαρμογή πέρσι της πτυχής του νόμου πλαισίου για τα συγγράμματα, φτάσαμε στο τέλος του εξαμήνου χωρίς βιβλία, ενώ η νέα Υπουργός Παιδείας θέλει να ιδρυθούν ιδιωτικά Πανεπιστήμια τα οποία θα λειτουργούν με δίδακτρα, με όρους ανταποδοτικής εργασίας μεταξύ φοιτητών και ιδρυμάτων, με εξ’ αρχής απαξιωμένα πτυχία και ειδικευμένα προγράμματα σπουδών, με απουσία κάθε είδους διεκδίκησης και συνδικαλισμού από πλευράς των φοιτητών. Αυτό είναι το μοντέλο που έχουν η ΔΑΠ – ΝΔΦΚ, η ΠΑΣΠ και αντίστοιχα η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ ως ιδανικό Πανεπιστήμιο και γι’ αυτό θέλουν αναγνώριση των ΚΕΣ: ώστε μέσω της Αξιολόγησης να πιέσουν τα Δημόσια Πανεπιστήμια να λειτουργήσουν με αυτό το μοντέλο!

 Τελικά σε ένα πράγμα στοχεύουν όλοι: το να βγάζει το Πανεπιστήμιο απόφοιτους χωρίς ισχυρά πτυχία, με ατομικούς και όχι συλλογικούς όρους διαπραγμάτευσης της εργασιακής τους προοπτικής, άμεσα παραγωγικούς και εύκολα απαξιώσιμους και χωρίς να έχουν μάθει πώς να αντιδρούν και πώς να διεκδικούν τα συμφέροντά τους!

Δεν έμαθαν να μας σέβονται… θα μάθουν να μας φοβούνται

 

 Πάνω σε όλα αυτά, το φοιτητικό κίνημα έχει πάρει πολλάκις αποφάσεις, τα τελευταία τρία χρόνια , από τις φοιτητικές καταλήψεις του Μάη- Ιούνη το 2006 και του Γενάρη- Φλεβάρη-Μάρτη του 2007, τον περσινό Δεκέμβρη, μέχρι και σήμερα και έχει κερδίσει αυτά τα κεκτημένα πίσω από τα οποία δεν πηγαίνει. Και τι εννοούμε με αυτό; Ότι ακόμη και εάν ο νόμος Πλαίσιο μπορεί να πέρασε ,παρ’όλα αυτά οι πιέσεις που ασκήθηκαν ήταν τέτοιες, ώστε μέχρι σήμερα να μένει ανεφάρμοστος στο σύνολό του και απονομιμοποιημένος στα μάτια της πανεπιστημιακής κοινότητας. Ότι ακόμη μια προσπάθεια κατάργησης ή σπίλωσης του πανεπιστημιακού ασύλου να γίνει, το φοιτητικό κίνημα θα είναι εκείνο που θα το υπερασπιστεί, ότι κανένας φοιτητής δεν πρόκειται να πληρώσει τα συγγράμματά του, ότι κανένας φοιτητής δεν πρόκειται να διαγραφεί από τη σχολή του κ.ο.κ.. Απέναντι σε λογικές που θέλουν τη νεολαία απολίτικη ή από την άλλη βολεμένη και γενιά του καναπέ αποδείχθηκε κυρίως μέσα στον Δεκέμβρη ότι όταν χτυπιούνται τα δικαιώματά μας θα μας βρίσκουν απέναντι και κόντρα. Και είναι το πρωτοπόρο κομμάτι της κοινωνίας, το φοιτητικό κίνημα που υπερασπίζεται τα κεκτημένα του μέσα από τις συλλογικές του διαδικασίες.

Τις ωραιότερες θάλασσες δεν τις έχουμε αρμενίσει ακόμη…

Photobucket

  

ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ για μια Αριστερή Παρέμβαση στο Οικονομικό

Ε.Α.Α.Κ.

 

Κάτω τα χέρια από τους μετανάστες !!

Photobucket

Σίγουρα όλοι λίγο έως πολύ, το τελευταίο διάστημα έχουμε δει είτε στην

τηλεόραση είτε σε κάποιο περιοδικό ή εφημερίδα κάποιο θέμα σχετικό με τους

μετανάστες στην χώρα μας. Ίσως κάποιοι από εμάς να έχουν και φίλους ή γείτονες μετανάστες. Η μετανάστευση λοιπόν είναι ένα φαινόμενο καθόλου

καινούργιο (μην ξεχνάμε ότι αρκετοί Έλληνες υπήρξαν μετανάστες τις δεκαετίες του ’20 και του ’60). Αυτό όμως που είναι πρωτόγνωρο είναι η αυξημένη ξενοφοβία και ο έντονος ρατσισμός ο οποίος σιγά σίγα ποτίζει την κοινωνία μας, καθώς και οι ρατσιστικές επιθέσεις από πλευράς κράτους και διάφορων ν εοφασιστικών ομάδων.

Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι τα ΜΜΕ έχουν ανοίξει πιο έντονα από ποτέ το θέμα των μεταναστών και με τον πιο υποκριτικό τρόπο, προσπαθώντας να μας δείξουν πόσα προβλήματα μας δημιουργούν, την αυξημένη εγκληματικότητα που φέρνουν και χίλια δυο άλλα. Η πραγματικότητα όμως είναι τελείως διαφορετική από αυτή που μας δείχνει η τηλεόραση.

Την πραγματικότητα των κέντρων κράτησης στην Λέσβο (οπού κοντά στους 1000 μετανάστες κρατούνται σε αποθήκες χωρητικότητας 300 ατόμων σε άθλιες συνθήκες) και στην Χίο, τα οποία είναι πραγματικά κολαστήρια. Την καθημερινότητα των συνεχών προσαγωγών ακόμα και αυτών που έχουν χαρτιά, αλλά και της βάναυσης συμπεριφοράς αστυνομικών που ήδη μετρά αρκετούς νεκρούς που ποτέ δεν φαίνονται και ούτε ακούγονται σε κανένα τηλεοπτικό παράθυρο ή εφημερίδα.

Τις άθλιες συνθήκες εργασίας για ένα πιάτο φαΐ, αλλά και τις άθλιες συνθήκες διαβίωσης αυτών των ανθρώπων σε τρώγλες και υπόγεια δεν θα τις ακούσει στα δελτία ειδήσεων. Τις δολοφονικές επιθέσεις από φασιστικές ομάδες που έχουν την κάλυψη της αστυνομίας ελάχιστοι θα τις ακούσουν και ακόμη λιγότεροι θα ενδιαφερθούν. Τον Μάρτιο στην Πάτρα οδηγός νταλίκας πάτησε ηθελημένα μετανάστη που περνούσε το δρόμο. Έγινε θέμα πουθενά ; Όμως, πόσες φορές έχουμε δει τίτλους ειδήσεων του τύπου “Κουκουλοφόρος αλλοδαπός έκανε ληστεία” (χωρίς να υπάρχουν ενδείξεις από πουθενά ότι ο ληστής ήταν αλλοδαπός..) ;

Αυτή όμως είναι η πραγματικότητα που θα έπρεπε να μας απασχολεί. Η ατέλειωτη ταλαιπωρία στην Πέτρου Ράλλη για πράσινη κάρτα που σχεδόν κάθε βδομάδα έχει και έναν νεκρό μετανάστη, οι 10 νεκροί μετανάστες το μήνα στο Αιγάλεω, τα κοντέινερ στην Πάτρα όπου κρατούνται από την αστυνομία σε απάνθρωπες συνθήκες αλλά και οι Πακιστανοί εργάτες στην Μανωλάδα που δουλεύουν στα χωράφια για λιγότερο από 20 ευρώ, είναι κάποια πράγματα από αυτά που βιώνουν όλοι αυτοί οι αλλοδαποί.

Μπορεί για κάποιους να είναι ανεπιθύμητοι, αλλά σίγουρα κάποτε όπως και τώρα είναι αναγκαίοι. Ας μην ξεχνάμε ότι μεγάλο κομμάτι της ανάπτυξης της χώρας στηρίχτηκε στις πλάτες αυτών των ανθρώπων (μην ξεχνάμε ποιοι δούλευαν 7 μέρες την εβδομάδα το 2004 για να τελειώσουν το ολυμπιακά έργα). Κατά δεύτερον ας μην ξεχνάμε ότι ένα βασικό πρόβλημα της χώρας αλλά και συνολικά του δυτικού κόσμου. Το πρόβλημα της υπογεννητικότητας που από εκεί που κάποτε αντιστοιχούσαν 4 εργαζόμενοι σε 1 συνταξιούχο, σε σαράντα χρόνια θα αντιστοιχούν 2. Το έλλειμμα του εργατικού δυναμικού πρέπει να καλυφθεί και η λύση σε αυτό είναι η μετανάστευση. Ακόμη και ένα μεγάλο κομμάτι της τρύπας των ασφαλιστικών μας ταμείων θα μπορούσε να καλυφθεί εάν όλοι τους εργάζονταν νόμιμα και ήταν ασφαλισμένοι.

Ας μην ξεχνάμε δε ότι το εν λόγω ζήτημα έχει ανοίξει σε μια περίοδο οικονομικής κρίσης λες και οι μετανάστες φταίνε για τους 100.000 ανέργους του 2009. Δεν είναι τυχαία η επιλογή αφενός των μεταναστών ως αποδιοπομπαίων τράγων για την οικονομική κατάσταση της χώρας που μεταφράζεται σε σκληρά αντιμεταναστευτικά μέτρα. Μαζικές απελάσεις, ισχυρότερη καταστολή, απόρριψη χορήγησης ασύλου σε πρόσφυγες, ακολουθώντας έτσι τις προσταγές της Ε.Ε. για τη δημιουργία μιας Ευρώπης- Φρούριο, που όχι μόνο θα τους διώχνει από τα σπίτια τους με τους πολέμους της και τις επεμβάσεις της αλλά θα τους απαγορεύει και το δικαίωμα σε μια καλύτερη ζωή, είναι μόνο μερικά από αυτά. Καθόλου τυχαία η επιλογή της κυβέρνησης για την δημιουργία 5 νέων κέντρων – κολαστηρίων σε όλη την Ελλάδα.

Το ζήτημα των μεταναστών δεν είναι ούτε ανθρωπιστικό ούτε πολιτιστικό. Οι μετανάστες είναι ένα κομμάτι της εργατικής τάξης που δουλεύει στις κατώτερες θέσεις εργασίας και υφίσταται σκληρή καταπίεση. Δεν έχει δικαιώματα και καταπιέζεται για να μην αποκτήσει και ποτέ. Άλλωστε ένα εργοδότης προτιμά κάποιον ανασφάλιστο και παράνομο που θα του δίνει ψίχουλα και δεν θα μιλά, παρά κάποιον που θα μπορεί να διεκδικεί. Απέναντι σε αυτό εμείς προτάσσουμε τους συλλογικούς μας αγώνες για να διασφαλίσουμε τα συμφέροντα όχι μόνο των μεταναστών αλλά και τα δικά μας ως αυριανοί εργαζόμενοι .

Παλεύουμε όλοι μαζί για:

  • Δωρεάν σίτιση και στέγαση σε όλους τους αλλοδαπούς φοιτητές

  • Ίση αμοιβή και ίση εργασία, όχι στην ανασφάλιστη εργασία Ελλήνων και αλλοδαπών

  • Κάτω τα χέρια από τους μετανάστες, να κλείσουν τα στρατόπεδα – κολαστήρια

  • Να καταργηθεί το αντιμεταναστευτικό Σύμφωνο τη Ε.Ε.

  • Πολιτικό Άσυλο σε όλους του πρόσφυγες

  • Άμεση νομιμοποίηση – ίσα και πλήρη πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα για όλους τους μετανάστες

  • Ανοιχτά συνδικάτα και σωματεία για όλους τους μετανάστες και τους ανασφάλιστους.

Συσπείρωση για μια

Αριστερή Παρέμβαση στο Οικονομικό

Ε.Α.Α.Κ.

Εσωτερικά κείμενα των ΔΑΠ, ΠΑΣΠ

Το Μάρτιο του 2003, η ΔΑΠ – ΝΔΦΚ Θεσσαλονίκης εξέδωσε ένα εγχειρίδιο για το πως θα πρέπει να προσεγγίζουν τα μέλη της τους πρωτοετείς. Στο ίδιο μήκος κύματος είναι και αντίστοιχο έγγραφο της ΠΑΣΠ, που διανεμήθηκε στο Φυσικό Τμήμα της Πάτρας, το 2006 και μεταξύ άλλων φέρει υπογραφή και της ΠΑΣΠ Καποδιστριακού.. Και τα δύο έγγραφα διανεμήθηκαν «αυστηρά προς εσωτερική χρήση»..

Kείμενο ΔΑΠ

Κείμενο ΠΑΣΠ

Πηγή : www.tvxs.gr

  • Kατηγορίες

  • Σιγά μην κλάψω!

    Μου λεν αν φύγω από τον κύκλο θα χαθώ στα όρια του μοναχά να γυροφέρνω. Και πως ο κόσμος είν’ ανήμερο θεριό κι όταν δαγκώνει εγώ καλά είναι να σωπαίνω. Κι όταν φοβούνται πως μπορεί να τρελαθώ μου λεν να πάω κρυφά κάπου να κλάψω. Και να θυμάμαι πως αυτό το σκηνικό είμαι μικρός, πολύ μικρός για να τ’ αλλάξω. Μα εγώ μ΄ ένα άγριο περήφανο χορό σαν αετός πάνω απ’ τις λύπες θα πετάξω. Σιγά μην κλάψω, σιγά μη φοβηθώ, σιγά μην κλάψω, σιγά μη φοβηθώ.
  • Photobucket ΤΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΠΡΩΤΟ ΣΕ ΠΟΡΕΙΑ!! Photobucket Photobucket Κι άμα τα πάρω, θα πάρω φόρα, θα σας ρημάξω στις κλωτσιές στην ανηφόρα Άμα τα πάρω δε θα μπορέσουν δυο διμοιρίες από ΜΑΤ να με βολέψουν Κι έτσι πλανιέμαι, έτσι ξεχνιέμαι, κρύβομαι μέσα μου και κάνω πανικό Έτσι πλανιέμαι, έτσι ξεχνιέμαι, τη φαντασία μου χορεύω στο κενό