Εμπρός για της γενιάς μας τα Πολυτεχνεία!

Photobucket

 Ο Νοέμβρης είναι πάντα ένας μήνας ιδιαίτερος. Δεν είναι μόνο οι μνήμες που ξυπνά στον κόσμο που έζησε τα γεγονότα του Πολυτεχνείου, άλλωστε οι μνήμες κάποτε κλείνουν τον κύκλο τους, και παίρνουν θέση στην Ιστορία. Είναι αυτό το σάλπισμα για εξέγερση, για αντίσταση και πάλη που πάντα βρίσκει νέους, εκρηκτικούς δρόμους μέσα στην επικαιρότητα και επανέρχεται στο προσκήνιο. «Εδώ Πολυτεχνείο…» 

Το μήνυμα του Πολυτεχνείου ξεφεύγει από τα όρια του «ρεαλιστικού», συμβολίζει την έκρηξη των λαϊκών προσδοκιών σε μια κορύφωση που τότε δεν μπόρεσε να ελέγξει κανείς, ούτε οι χαφιέδες της χούντας, ούτε οι επίσημες πολιτικές δυνάμεις, ακόμα και της τότε Αριστεράς. Το Πολυτεχνείο ήταν νικηφόρο όχι μόνο γιατί ο κόσμος συγκρούστηκε έμπρακτα με το καθεστώς αλλά γιατί έθεσε ζητήματα πέρα απ’αυτό, που αμφισβήτησαν την ίδια του την ύπαρξη και την πολιτική σε κάθε επίπεδο από την σκοπιά των αναγκών της νεολαίας και των εργαζομένων. 

Η φετινή επέτειος του Πολυτεχνείου έρχεται στο φόντο της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης του κεφαλαίου. Από την άλλη πλευρά έρχεται λίγο μετά από τη μεγάλη κοινωνική έκρηξη του Δεκέμβρη. Με φόντο την ολοένα αυξανόμενη κοινωνική δυσαρέσκεια και αμφισβήτηση απέναντι σε ένα ασφυκτικό πλαίσιο ζωής, σε όλα τα επίπεδα, που διαμορφώνεται από την κυρίαρχη πολιτική αλλά και από τη ριζοσπαστικοποίηση που έχουν φέρει οι κοινωνικοί αγώνες των τελευταίων χρόνων ανέτρεψαν το φόβο, τη σιωπή, την εκλογική αναμονή και τα προγραμματισμένα σχέδια όλου του επίσημου πολιτικού σκηνικού. Η δολοφονία του 16χρονου Αλέξη αποτέλεσε την αφορμή για να ξεχυθούν χιλιάδες κόσμου στο δρόμο και να εκφράσουν την οργή τους για το αβέβαιο μέλλον που μας ετοιμάζουν. Ο Δεκέμβρης έδωσε από την αρχή ένα σαφές αντικυβερνητικό στίγμα, διεκδικώντας την ανατροπή της κυβέρνησης, αναζήτησε δρόμους για να διεκδικήσει τις ανάγκες και τα δικαιώματα σε παιδεία και εργασία, συνολικά για το πώς μπορούν τα πράγματα να πάνε αλλιώς.  

Το μήνυμα του Πολυτεχνείου υπάρχει και παραμένει και σήμερα επίκαιρο. Το μήνυμα του Πολυτεχνείου αποκρυσταλλώνεται ξεκάθαρα στους αγώνες των φοιτητών, στις απεργίες των εργαζομένων, στις καταλήψεις των μαθητών, στις μεγάλες κοινωνικές εκρήξεις. Αν κάτι μπορούμε να μάθουμε από εκείνον το Νοέμβρη είναι ότι οι μαζικοί και ανυποχώρητοι αγώνες μπορούν να νικούν! Φέτος το πολυτεχνείο οφείλει να αποτελέσει κόμβο για τη συνέχεια της δράσης μας. Σήμερα ένα ζωντανό πανεκπαιδευτικό μέτωπο μπορεί να ανατρέψει την αναδιάρθρωση συνολικά στην εκπαίδευση. Μπορεί να αποτελέσει το βήμα για ένα μέτωπο νεολαίας και εργαζομένων για την ήττα και ανατροπή της κυβερνητικής πολιτικής. 36 χρόνια μετά, το φοιτητικό κίνημα συνεχίζει να δίνει τη μάχη υπεράσπισης και διεκδίκησης των αναγκών του και συνεχίζει να δίνει τις μάχες με άξονα το ίδιο σύνθημα: «Ψωμί – Παιδεία – Ελευθερία»! 

Για εμάς σήμερα ΨΩΜΙ σημαίνει: εναντίωση στην εργασιακή αναδιάρθρωση που προωθεί η κυβέρνηση μέσω της προσπάθειας εφαρμογής του αντιασφαλιστικού νομοσχεδίου. Εισάγεται η ατομική διαπραγμάτευση και η ανταποδοτική ασφάλιση αφού ο εργαζόμενος θα μπαίνει στην περιπλάνηση για να «αγοράσει» το δικαίωμα στην περίθαλψη. Παράλληλα τα όρια ηλικίας αυξάνονται και γίνονται εξοντωτικά. Ειδικά για τη γενιά μας μια τέτοια αλλαγή θα σημαίνει ότι σαν αυριανοί εργαζόμενοι θα έχουμε ακόμα πιο ελαστικές σχέσεις εργασίας καθώς επίσης και τεράστια αύξηση της ανεργίας.

Απέναντι στην πολιτική που θα θέλει τον εργαζόμενο να δουλεύει με ακόμα πιο ελαστικούς όρους και να είναι ακόμα πιο πειθαρχημένος στις ανάγκες της εργοδοσίας το σύνθημα του Πολυτεχνείου πρέπει να μπει μπροστά και να καθοδηγήσει τους αγώνες μας. Να κρατήσουμε το νήμα που συνδέει τους αγώνες του τότε με τους πρόσφατους αγώνες του ΑΣΕΠ (’98), του ασφαλιστικού (’01 και ‘07) και της απεργίας των δασκάλων (’06) .Να κρατήσουμε το νήμα που φέρνει το πολυτεχνείο στο σήμερα όχι για να γιορτάσουμε απλά τον τότε αγώνα αλλά για να μιλήσουμε για αυτούς που έχουμε να δώσουμε σήμερα.

Για εμάς σήμερα ΠΑΙΔΕΙΑ σημαίνει: εναντίωση στην πολιτική της απαξίωσης των πτυχίων, της εντατικοποίησης και της πειθάρχησης, της ανταποδοτικής και επιχειρηματικής λειτουργίας των σχολών. Το μέτωπο της εκπαίδευσης είναι για άλλη μία φορά στο επίκεντρο.

Χέρι – χέρι με την εφαρμογή του αντιδραστικού νόμου πλαίσιο έρχεται η αναγνώριση των ΚΕΣ και η εξίσωση των επαγγελματικών δικαιωμάτων με αυτά της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, πετώντας παράλληλα δεκάδες χιλιάδες μαθητές έξω από τα δημόσια μέσω της γκιλοτίνας της βάσης του 10. Η «ΠΑΙΔΕΙΑ» δεν χωρά στην πολιτική της διαγραφής των φοιτητών, της απαξίωσης του δημόσιου και δωρεάν χαρακτήρα της εκπαίδευσης, της απουσίας ασύλου, του κατακερματισμού των πτυχίων, της ενίσχυσης της σύνδεσης μεταξύ έρευνας και αγοράς. Δεν χωρά στη λογική της κατηγοριοποίησης των σχολών, στην εξατομίκευση των πτυχίων, με λίγα λόγια στην «αξιολόγηση» που φέρνει η νέα κυβέρνηση. Η παιδεία στο τόπο μας ζει πρώτα και κύρια γιατί η νεολαία δεν έσκυψε το κεφάλι. Και το πολυτεχνείο ζει και θα ζει όσο η νεολαία θα οργανώνεται με μαζικές διαδικασίες, όσο θα παλεύει για την υπεράσπιση των συμφερόντων της, όσο θα τολμάει να ανατρέπει τους αντεκπαιδευτικούς σχεδιασμούς των κυβερνήσεων.

 Για εμάς σήμερα ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ σημαίνει: εναντίωση με την πολιτική της περιστολής των δημοκρατικών δικαιωμάτων και ελευθεριών. Σημαίνει εναντίωση με τη πολιτική που θέλει την κατάργηση του ασύλου, τον χαρακτηρισμό των απεργιών ως παράνομων και καταχρηστικών, τις κάμερες στις πορείες, τη μετατροπή ολόκληρων συνοικιών σε κατεχόμενες ζώνες. Σημαίνει πάλη ενάντια στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς, στην αποστολή νέων στρατευμάτων στο Αφγανιστάν. Η έξαρση των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών σε Βαλκάνια και Καύκασο γίνονται σπίθες σε μπαρουταποθήκες εν ενεργεία.

Το αίτημα για ελευθερία είναι ισχυρό όσο γίνεται απεργία ή κατάληψη, όσο ο λαός οργανώνεται σε συλλογικότητες, όσο παλεύουμε για τα δημοκρατικά μας δικαιώματα, όσο πάμε κόντρα στη τρομολαγνεία και την αστυνόμευση, όσο ισχυροποιούμε το αντιιμπεριαλιστικό μέτωπο μέσα στην κοινωνία.

 

Το πολυτεχνείο ΖΕΙ στους αγώνες του λαού και της νεολαίας ενάντια:

  • Στην πολιτική της κυβέρνησης και όσων συναινούν σε αυτή.
  • Στην αντιδραστική αναδιάρθρωση σε εκπαίδευση, εργασία και δημοκρατικά δικαιώματα. Καμία αναθεώρηση του αρ. 16 και του Συντάγματος συνολικά, καμία αναγνώριση των ΚΕΣ, να κλείσουν όσα ΚΕΣ υπάρχουν και καμία εφαρμογή της οδηγίας 36/05, Να αποσυρθεί ο νέος Ν.ΠΛΑΙΣΙΟ και οι νόμοι για ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ, ΙΔΒΕ, ΔΟΑΤΑΠ., κανένας στημένος διάλογος. Άμεση απόσυρση του νόμου για το ασφαλιστικό και κατάργηση των νόμων ΝΔ ΠΑΣΟΚ [Σιούφα, Ρέππα].
  • Σε όλες τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις. Κανένας στρατιώτης έξω από τα σύνορα. Έξω οι βάσεις. Νίκη στην Ιντιφάντα. Λευτεριά σε Ιράκ και Παλαιστίνη. Όχι στην υποχρεωτική στράτευση στα 18

ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΣ ΓΕΝΙΑΣ ΜΑΣ ΤΑ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΑ

  • Ενιαία Πανεπιστημιακή Εκπαίδευση Δημόσια και Δωρεάν – ένα πτυχίο ανά γνωστικό αντικείμενο με όλα τα επαγγελματικά και εργασιακά δικαιώματα σε αυτό
  • Λιγότερη δουλειά – δουλειά για όλους μόνιμη και σταθερή με ασφάλιση και αύξηση των αποδοχών.
  • Ανθρώπινους ρυθμούς σπουδών-Καμία Ανταποδοτική και Επιχειρηματική Λειτουργία
  • Κάτω τα χέρια από το Άσυλο – Διεύρυνση σε χώρους εργασίας και σχολεία – διεύρυνση των δημοκρατικών δικαιωμάτων

Αποφασίζουμε:

  • Πορεία των συλλόγων την Τρίτη 17 Νοέμβρη.
  • Συμμετοχή του συλλόγου στον 3ήμερο εορτασμό του Πολυτεχνείου.
  • Νέα γενική συνέλευση στις 3 Δεκέμβρη.
Advertisements

ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΥ ΓΙΑ ΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΩΝ ΦΟΙΤΗΤΩΝ

ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΥ ΓΙΑ ΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΩΝ ΦΟΙΤΗΤΩΝ

 

Δεν έχουν περάσει ούτε 2 βδομάδες μετά τις εκλογές και την αλλαγή της κυβέρνησης και ήδη βλέπουμε ότι η πολιτική που ακολουθείται δεν έχει αλλάξει. Η “φιλολαϊκή” πολιτική του ΠΑΣΟΚ βρήκε μπροστά της τις απεργίες διαρκείας των λιμενεργατών ενάντια στην ιδιωτικοποίηση του λιμανιού, οι οποίες παρά την καταστολή κατάφεραν την πρώτη νίκη του εργατικού κινήματος: το πάγωμα του ξεπουλήματος.

Κατά δέυτερον, η “Προστασία του Πολίτη” (όπως μετονομάστηκε η “Δημόσια Τάξη” της ΝΔ) μεταφράστηκε από την πρώτη βδομάδα διακυβέρνησης σε 100άδες ΜΑΤ και ειδικών δυνάμεων σε κάθε γωνιά του κέντρου που έκαναν αναρίθμητες προσαγωγές πολιτών σε ένα γενικότερο κλίμα τρομοκρατίας και αστυνομοκρατίας με αποτέλεσμα τα Εξάρχεια να ‘χουν γίνει εμπόλεμη ζώνη.

Τέλος, η αντιμεταναστευτική πολιτική συνεχίζεται με την συγκάληψη αμέτρητων επιθέσεων, αλλά και δολοφονιών μεταναστών. Δεν είναι τυχαία, άλλωστε, η υποδοχή του παγκόσμιου Φόρουμ Μετανάστευσης και Ανάπτυξης του ΟΗΕ στην κατεύθυνση της περαιτέρω θωράκισης της Ευρώπης-φρούριο, που αντιμετωπίζει τη μετανάστευση και την προσφυγιά σαν έγκλημα.

 

Εκπαιδευτικά

Ένα στοιχείο που χαρακτηρίζει την πολιτική της νέας κυβέρνησης για την παιδεία, είναι η επιλογή της Διαμαντοπούλου ως Υπ. Παιδείας με την κυρία Υπουργό πριν καν αναλάβει το πόστο της έχει να έχει κάνει επανηλειμμένα δηλώσεις υπέρ των ιδιωτικών Πανεπιστημίων, της κατάργησης του ασύλου, κλπ. οπότε ούτε πρόκειται να πάρει πίσω το νόμο Στυλιανίδη για την αναγνώριση των κολεγίων, ούτε το Νόμο Πλαίσιο.

Η πολιτική του Υπουργείου είναι ξεκάθαρη, τόσο με την επιθετική προώθηση του αντιδραστικού νομοσχεδίου της αξιολόγησης και με την επιλογή να παγώσει τις άδειες λειτουργίας των κολεγίων που νομιμοποίησε λίγο πριν πέσει ο πρώην Υπουργός Παιδείας κάνοντας όμως σαφές ότι σκοπός του είναι να τα νομιμοποιήσει. Κάπου εδώ έρχεται και η κουβέντα για ένα νέο νόμο Πλαίσιο ο οποίος θα’ναι ξεκάθαρα πιο light εκδοχή του νόμου της Μαριέττας Γιαννάκου.

 

Θα μας βρουν μπροστά τους

Το Φοιτητικό Κίνημα με τις μεγαλειώδεις κινητοποιήσεις και τις σημαντικές νίκες των προηγούμενων τεσσάρων χρόνων, έχει καταφέρει να απονομιμοποιήσει στην πράξη κάθε αντιδραστικό νόμο και κάθε είδους προσπάθεια διάλυσης και απαξίωσης του δημόσιου Πανεπιστημίου. Την ίδια πορεία θα ακολουθήσει απέναντι σε οποιαδήποτε πολιτική του Υπουργείου Παιδείας που έρχεται για να απαξιώσει τα πτυχία, να εντατικοποιήσει τους ρυθμούς σπουδών, να δυσχεράνει τη φοιτητική καθημερινότητα.

 

Για το φοιτητικό συνδικαλισμό

Επειδή πολύς λόγος γίνεται τελευταία για τις δομές του φοιτητικού συνδικαλισμού, είμαστε κόντρα στη γραφειοκρατικοποίηση του κινήματος, εντούτοις θεωρούμε ότι υπάρχει δυνατότητα οργάνωσης φοιτητών σε συγκεκριμένες βάσεις :

  • Φοιτητικοί Σύλλογοι που εκφράζουν και περιλαμβάνουν το σύνολο των φοιτητών, αποκλείοντας κομμάτια που έρχονται σε αντιπαράθεση με τα δικαιώματα του φοιτητή (π.χ. Σώματα Ασφαλείας).

  • Γενικές Συνελεύσεις τα ανώτατα αποφασιστικά όργανα των Συλλόγων που με τη δημοκρατική τους λειτουργία και μαζικότητα, εκφράζουν την πλειοψηφία των φοιτητών της Σχολής.

  • Διοικητικά Συμβούλια που να μην είναι όργανο των παρατάξεων, αλλά μέσο έκφρασης των αποφάσεων και των κεκτημένων των Γενικών Συνελεύσεων.

  • ΕΦΕΕ και Πανσπουδαστικό Συνέδριο (=το τριτοβάθμιο όργανο εκπροσώπησης του οποίου οι εκπρόσωποι βγαίνουν από τα αποτελέσματα των παρατάξεων στις φοιτητικές εκλογές, συμπεριλαμβάνει τις Σχολές όλης της χώρας και εκφράζει την πολιτική άποψη των φοιτητών πανελλαδικά) που να υπόκεινται στις αποφάσεις των Γενικών Συνελεύσεων και με βάση τα κεκτημένα των προηγούμενων χρόνων θα είναι ενάντια στην αντιεκπαιδευτική “μεταρρύθμιση”, δηλ. στο Νόμο Πλαίσιο, την αναθεώρηση του άρθρου 16, τα κολέγια, την αξιολόγηση κλπ.

     

Για τη σχολή

  • Όχι στην καθηγητική αυθαιρεσία : στους εντατικοποιημένους ρυθμούς μάθησης με “απροειδοποίητα τεστάκια” τύπου Λυκείου, υποχρεωτικές προόδους, στα μαζικά κοψίματα στις εξεταστικές,κλπ.

  • Απαίτηση για 50 Συγγράμματα για όλους και έγκαιρα.

  • Άμεση λύση του κτιριακού προβλήματος, παράδοση του παλαιού κτιρίου άμεσα.

  • Άμεση διασφάλιση της πτυχιακής εξεταστικής.

  • Άμεση αλλαγή στο πρ.μαθημάτων, καθιέρωση πρωινών-απογευματινών κλιμακίων.

  • Καθιέρωση τυπολογίων στις εξεταστικές σε Μαθηματικά, Στατιστικές.

  • Δωρεάν Πάσο για όλους.

     

Απαιτούμε

  • κατάργηση των ΚΕΣ, καμία αναγνώριση επαγγελματικών δικαιωμάτων σ’αυτά

  • καμία εφαρμογή – κατάργηση του νέου νόμου πλαίσιο και του εσωτερικού κανονισμού

  • απόσυρση των νόμων ΙΔΒΕ-ΔΟΑΤΑΠ-αξιολόγηση

  • κατάργηση των αντί-ασφαλιστικών νομοσχεδίων Πετραλιά, Σιούφα, Ρέππα

  • καμία σκέψη για αντιδραστικές αλλαγές στο πρόγραμμα σπουδών (αλυσίδες, πιστωτικές μονάδες, κλπ.)

  • κανένα νέο μεταπτυχιακό που θα απαξιώσει το πτυχίο μας – κατάργηση των διδάκτρων στα υπάρχοντα

 

Διεκδικούμε

  • ένα πτυχίο ανά αντικείμενο σπουδών μ’όλα τα επαγγελματικά & εργασιακά δικαιώματα

  • ανθρώπινους ρυθμούς σπουδών

  • αύξηση των δαπανών για όλες τις φοιτητικές παροχές

  • πλήρη ασφαλιστικά δικαιώματα για όλους, μείωση του ορίου συνταξιοδότησης, αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις

 

Αποφασίζουμε

  • Συμμετοχή του Συλλόγου στην πορεία στις 22/10 με προσυγκέντρωση στα Προπύλαια

  • Συμμετοχή στις κινητοποιήσεις της Αντισυνόδου ενάντια στο Φόρουμ Μετανάστευσης 31/10 – 5/11

  • Νέα Συνέλευση στις 11 Νοέμβρη για αγωνιστικό εορτασμό της επετείου του Πολυτεχνείου

  • Ανασυγκρότηση του φοιτητικού συνδικαλισμού με βάση το παραπάνω πλαίσιο λειτουργίας

     

ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ για μια Αριστερή Παρέμβαση στο Οικονομικό

Ενιαία Ανεξάρτητη Αριστερή Κίνηση

ΠΛΑΙΣΙΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΥ

 

Η χρονική περίοδος την οποία βιώνει η ελληνική κοινωνία το τελευταίο εξάμηνο ίσως είναι η πλέον προτόγνωρη.

Από τη μία, μια κατάσταση διαρκούς τρομοκρατίας τόσο σε εργασιακό όσο και σε κοινωνικό επίπεδο. Μια τρομοκρατία που με αφορμή την οικονομική κρίση προσπαθεί να σαρώσει κάθε δημοκρατικό δικαίωμα και κάθε εργασιακή κατάκτηση. Νομιμοποιεί μια κατάσταση επικίνδυνη, μια κατάσταση επισφαλούς εργασίας με τους χειρότερους όρους. Κάνει καθημερινότητα την ημιαπασχόληση και τους μισθούς πείνας, φέρνει χιλιάδες απολύσεις, αυστηρότερα μέτρα αστυνόμευσης, νομιμοποιεί φασιστικές ομάδες που χτυπούν μετανάστες και αγωνιστές (από τη στιγμή που αυτές οι ομάδες τελικά δεν τιμωρούνται). Σκοτώνει εργαζόμενους και μετά τους κατηγορεί (τους νεκρούς..) πως οι ίδιοι ευθύνονται για τα δήθεν “εργατικά ατυχήματα”. Στρέφει τις σφαίρες της προς τη νεολαία και μετά μιλά για τυφλή βία.

Όλα τα παραπάνω δεν είναι απόρροια αποκλειστικά της οικονομικής κρίσης, αλλά κυρίως της πολιτικής που ακολουθούν τα τελευταία είκοσι χρόνια οι κυβερνήσεις των Ν.Δ.-ΠΑ.ΣΟ.Κ. Ευθύνες για το πως έχουμε φτάσει εδώ πέρα σαφώς έχουν και τα κόμματα της επίσημης Αριστεράς.

Στον αντίποδα βρίσκεται η οργή και η διεκδίκηση. Οργή για όσα προσπαθούν να μας στερήσουν και διεκδίκηση των αυτονόητων..

Αυτό φάνηκε με την αγωνιστικότητα του φοιτητικού κινήματος το οποίο μετά από 3 χρόνια συνεχών κινητοποιήσεων μετρά σοβαρές νίκες απέναντι στην εκπαιδευτική αναδιάρθρωση. Από τη μεγαλειώδη απεργία των δασκάλων πρόπερσι, από τις μαζικές διαδηλώσεις των εργαζομένων πέρσι απέναντι στις ασφαλιστικές μεταρρυθμίσεις.

Σε όλα αυτά ήρθε να προστεθεί η κοινωνική έκρηξη του Δεκέμβρη όπου η νεολαία (μαθητές, φοιτητές, νέοι εργαζόμενοι) κατέβηκε μαζικά στο δρόμο αγωνιώντας για τη μελλοντική της προοπτική, καθότι τα τελευταία χρόνια είναι αυτή που πλήττεται άμεσα από κάθε “μεταρρύθμιση”.

Η ημερομηνία της 10ης Δεκέμβρη ήταν κομβική όταν δεκάδες χιλιάδες κόσμου επέλεξαν να συγκρουστούν με την πολιτική της κυβέρνησης και το “ησυχία τάξη και αφάλεια” που ζήτησαν Καραμανλής και ΓΣΕΕ και να κάνουν πορεία από το Μουσείο ως τη Βουλή, προσπαθώντας να δείξουν ότι η δυσαρέσκεια εκείνων των ημερών μπορούσε να έρθει πραγματικά σε ρήξη με την κυβερνητική πολιτική και να διεκδικήσει πράγματα.

Άλλος ένας κόμβος είναι και η αυριανή απεργία που έχουν κυρήξει ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ και την οποία θα πρέπει να στηρίξουν οι εργαζόμενοι και η νεολαία, δίνοντας τη μάχη ενάντια στη λιτότητα, την ανεργία, τις αναδιαρθρώσεις σε εκπαίδευση και εργασία.

 

 

 

Ειδικά η φετινή χρονιά, απέδειξε ένα πράγμα όσον αφορά το πεδίο της εκπαίδευσης : ότι οι κινητοποιήσεις μπορούν να πετυχαίνουν υλικές νίκες. Η μάχη απέναντι στα ΚΕΣ σίγουρα όσο σκληρή και να ήταν κατάφερε να σταματήσει τη διαδικασία ισοτίμησης των πτυχίων μας με τα δικά τους. Πέτυχε επίσης την απονομιμοποίηση του νόμου πλαίσιο, ο οποίος ναι μεν εφαρμόζεται, αλλά όχι στο βαθμό που θα ήθελε η κυβέρνηση και με άπειρες προβληματικές. (Μη κεντρική εφαρμογή κάποιας αιχμής του, εφαρμογή της λίστας συγγραμμάτων διαφορετικά ανά σχολή, “καθολικές” πρυτανικές εκλογές με τη συμμετοχή των φοιτητών να φτάνει το 5%, κλπ.) Το προηγούμενο διάστημα έρχεται να προστεθεί σε μια νικηφόρα πορεία 3 ετών που έχει φέρει το φοιτητικό κίνημα σε καλύτερη θέση μέσα στο πεδίο της μάχης.

 

Φυσικά η μάχη δεν τελείωσε, αφού υπάρχουν ανοικτά μέτωπα :

α) Νόμος πλαίσιο : Αλλάζει το θεσμικό πλαίσιο λειτουργίας των ΑΕΙ-ΤΕΙ προωθώντας ένα αυταρχικό, εντατικοποιημένο ίδρυμα, αποστεωμένο από συλλογικές πρακτικές. Οι πιο αιχμηρές διατάξεις του έρχονται για να επιβεβαιώσουν αυτή τη στόχευση : διαγραφές φοιτητών, περιορισμός του ασύλου, εισαγωγή εσωτερικού κανονισμού (ο οποίος με τη σειρά του φέρνει πειθαρχικές διώξεις εναντίον των “παραστρατημένων φοιτητών” και αποτέλεσε αρχικά πρακτική της Χούντας), λίστα συγγραμμάτων, αξιολόγηση και 4-ετή αναπτυξιακά προγράμματα και manager.

β) Κολέγια : Μπορεί να έχει παγώσει η διαδικασία της ισοτίμησης των πτυχίων μας εκείνα των κολεγίων, ωστόσο δεν σημαίνει ότι δε θα τη βρούμε μπροστά μας σύντομα. Αν αυτό γίνει, φέρνει την πολυδιάσπαση επαγγελματικών και εργασιακών δικαιωμάτων των πτυχίων μας δυσχεραίνοντας έτσι την εργασιακή μας προοπτική. Άλλο πτυχίο θα έχει ο απόφοιτος ενός δημόσιου ΙΕΚ, άλλο ένας απόφοιτος ΚΕΣ, άλλο ένας απόφοιτος ΤΕΙ και άλλο ένας απόφοιτος ΑΕΙ με αποτέλεσμα ο καθένας να έχει άλλα επαγγελματικά δικαιώματα. Tαυτόχρονα λόγω της “ισοτίμησης” θα πιέζονται τα δικά μας δικαιώματα προς τα κάτω, στην εξομοίωση με εκείνα των αποφοίτων των ΚΕΣ. Επίσης όλο αυτό προτάσσει η λειτουργία των κολεγίων σαν το θετικό παράδειγμα απέναντι στα ΑΕΙ-ΤΕΙ. Το κολέγιο φαίνεται να είναι το Πανεπιστήμιο το οποίο θέλει η κυβέρνηση : λειτουργεί με ιδιωτικο-οικονομικά κριτήρια, είναι εντατικοποιημένο και πειθαρχημένο, χωρίς συλλογικές διαδικασίες. Ο νόμος πλαίσιο δηλαδή είναι σαν να σκιαγραφεί ένα κολέγιο. Με τη νομιμοποίηση, λοιπόν, των κολεγίων θα υπάρχει αυξημένη πίεση για την πλήρη εφαρμογή του. Τέλος, διαλύεται ο δημόσιος και δωρεάν χαρακτήρας της εκπαίδευσης.

γ) αξιολόγηση :φέρνει την εξάρτηση της χρηματοδότησης των ιδρυμάτων από ιδιωτικό-οικονομικά κριτήρια και τελικά την κατηγοριοποίηση των σχολών με αποτέλεσμα τη δημιουργία αποφοίτων πολλών ταχυτήτων (ανάλογα με το ποια θέση στη λίστα της αξιολόγησης θα έχει η σχολή σου θα έχεις και αντίστοιχο πτυχίο) κάτι που τελικά απαξιώνει τα ίδια τα πτυχία.

Αυτά δε λύνονται με το στημένο διάλογο του ΥΠΕΠΘ που στην ουσία είναι ένας στείρος μονόλογος με μόνο στόχο την προώθηση του σχεδίου της κυβέρνησης για την εκπαίδευση.

Αυτά λύνονται με συλλογικές πρακτικές και διαδικασίες όλων μας, με κινητοποίηση και εμπλοκή του ίδιου του κόσμου, με τη συνειδητοποίηση του καθένα από εμάς πως μπορεί να παράγει πολιτική για τον εαυτό του, πως μπορεί να παλέψει ο ίδιος χωρίς εκπροσώπους και έτσι να πετυχαίνει νίκες.

 

 

 

Στη Σχολή μας επικρατεί ένα χάος. Έχουμε μόλις βγει από μία εξεταστική στην οποία τα μαζικά κοψίματα άγγιξαν το 80% με τους καθηγητές να μετακυλούν τις ευθύνες τους στους φοιτητές, ενώ τα αποτελέσματα όλων των μαθημάτων να μην έχουν βγει ακόμη και την Παρασκευή να τελειώνουν οι δηλώσεις.

Ταυτόχρονα, φαίνεται πως στην επόμενη εξεταστική θα δίνουμε μαθήματα μέχρι τέλη Ιούλη και να υπάρχει προσπάθεια “εκδίκησης” των καθηγητών για τις φοιτητικές κινητοποιήσεις και προσπάθεια τρομοκράτησής τους, μιας και οποιαδήποτε απώλεια ημέρας μεταθέτει περαιτέρω την εξεταστική.

Εκτός αυτού, το πάγιο αίτημα του Συλλόγου τα τελευταία χρόνια, αυτό της πτυχιακής εξεταστικής, δεν εφαρμόζεται, κάνοντας τη ζωή δύσκολη για τα μεγάλα έτη.

Παράλληλα, μάλλον θα επαναληφθεί για 2η φορά το μπάχαλο του πρώτου εξαμήνου με τα βιβλία, αφού θα τα πάρουμε για άλλη μια φορά με λίστες, ενώ γίνεται προσπάθεια σύστασης επιτροπής αξιολόγησης στο Τμήμα και συζήτηση για ένταξη προαπαιτουμένων, αλυσίδων και πιστωτικών μονάδων στο πρόγραμμα σπουδών με το Σύλλογο να μην ξέρει τίποτα.

Ας μην ξεχνάμε επίσης, του συμβασιούχους καθηγητές μας που δουλεύουν απλήρωτοι και τους συναδέλφους που επιλέγουν να κάνουν πρακτική άσκηση και αμοίβονται με 200-250 Ε για 8ωρη, 5ήμερη εργασία.

 

Απαιτούμε

– κατάργηση των ΚΕΣ-καμία αναγνώριση επαγγελματικών δικαιωμάτων

– καμία εφαρμογή – κατάργηση του νέου νόμου πλαίσιο και του εσωτερικού κανονισμού

– τα συγγράμματα να δοθούν ΟΛΑ και ΕΓΚΑΙΡΑ όπως πρώτα

– απόσυρση των νομών ΙΔΒΕ-ΔΟΑΤΑΠ-αξιολόγηση

– κατάργηση των αντί-ασφαλιστικών νομοσχεδίων Πετραλιά, Σιούφα, Ρέππα

– καμία σκέψη για αντιδραστικές αλλαγές στο πρόγραμμα σπουδών (αλυσίδες, πιστωτικές μονάδες, κλπ.)

– κανένα νέο μεταπτυχιακό που θα απαξιώσει το πτυχίο μας – κατάργηση των διδάκτρων στα υπάρχοντα

    – άμεση αλλαγή στο πρόγραμμα μαθημάτων, καθιέρωση πρωινών-απογευματινών κλιμακίων

και μεταφορά των μαθημάτων του 1ου έτους στο αμφ. 10, των μαθημάτων του 2ου στο αμφ. 9

– άμεση λύση του κτιριακού-άμεση παράδοση του παλιού κτηρίου

– άμεση διασφάλιση της πτυχιακής εξεταστικής

 

Διεκδικούμε

ένα πτυχίο ανά αντικείμενο σπουδών με όλα τα επαγγελματικά και εργασιακά δικαιώματα σε αυτό

  • ανθρώπινους ρυθμούς σπουδών

  • αύξηση των δαπανών για όλες τις φοιτητικές παροχές

  • πλήρη ασφαλιστικά δικαιώματα για όλους, μείωση του ορίου συνταξιοδότησης, αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις

 

Αποφασίζουμε

– παράσταση διαμαρτυρίας στην επόμενη σύγκλητο και την επόμενη Γ.Σ.Τμήματος με τα αιτήματα του Συλλόγου

– συμμετοχή στην απεργία στις 2/4 και στην πορεία με προσυγκέντρωση στο Μουσείο

 

Ενωτική Πρωτοβουλία

ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ για μια Αριστερή Παρέμβαση στο Οικονομικό – Ε.Α.Α.Κ.

Πρωτοβουλία Γένοβα

ΠΛΑΙΣΙΟ Γ.Σ. ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΥ ΔΕΥΤΕΡΑ 15/12/2008

Αυτή η σφαίρα δεν ήτανε τυχαία…

Φτάνει πια. Η αυταρχική διακυβέρνηση και η απίστευτη καταστολή κάθε μορφής κινητοποίησης των λαϊκών στρωμάτων και της νεολαίας, ξεπέρασε κάθε ανθρώπινο όριο. Tο Σάββατο 6/12 ένστολος και οπλισμένος ειδικός φρουρός της ΕΛ.ΑΣ. πυροβόλησε χωρίς προσχήματα τρείς φορές μια παρέα νεαρών μαθητών με αποτέλεσμα να πέσει νεκρός ένας δεκαπεντάχρονος μαθητής χτυπημένος από σφαίρα στην περιοχή της καρδιάς. Η κίνηση αυτή δεν είναι μια απλή ατυχία, ούτε ατομικό λάθος του συγκεκριμένου ειδικού φρουρού. Αυτό το έγκλημα έγινε στο πλαίσιο που διαμορφώνεται από τη μια λόγω του ότι η κυβέρνηση τα τελευταία 5 χρόνια απαντά σε κάθε κοινωνικό αγώνα με περισσότερη καταστολή και ενίσχυση των σωμάτων ασφαλείας και από την άλλη λόγω της ατιμωρησίας κάθε αστυνομικής βαρβαρότητας (βλέπε περίπτωση «ζαρντινιέρας» και «πράσινων παπουτσιών»). Ενδεικτικά πρόσφατα παραδείγματα της δολοφονικής κατασταλτικής πολιτικής… Ο θάνατος γυναίκας στη Λευκίμμη της Κέρκυρας στις κινητοποιήσεις ενάντια στη δημιουργία ΧΥΤΑ στην περιοχή, όπως και ο θάνατος Πακιστανού μετανάστη ενόσω περίμενε να πάρει πράσινη κάρτα.
Η συγκυρία σήμερα είναι έντονα φορτισμένη από τη κοινωνική οργή που ξέσπασε αυτές τις μέρες με αφορμή την δολοφονία του 15χρονου. Οργή όχι μόνο της φοιτητικής νεολαίας αλλά και του συνόλου του εργαζόμενου κόσμου που εκφράστηκε μέσα από εκατοντάδες μαθητικές, φοιτητικές καταλήψεις μαζικές διαδηλώσεις και πορείες. Κόντρα στην προσπάθεια του πρωθυπουργού να επιβάλλει την λαϊκή συναίνεση και στις προτάσεις για ματαίωση απεργιών και διαδηλώσεων εργαζόμενοι μαθητές και φοιτητές έδωσαν δυναμικό παρόν σε κάθε γωνιά της Ελλάδας με συνθήματα για ανατροπή της κυβέρνησης και της κυβερνητικής πολιτικής σε εργασία και εκπαίδευση.

…Κάτω τα χέρια από την νεολαία.

Είναι προφανές ότι το συγκεκριμένο γεγονός δεν αποτελεί ένα «μεμονωμένο περιστατικό» αστυνομικής αυθαιρεσίας. Είναι αποτέλεσμα πολιτικής που έχει φέρει ένα καθεστώς κατάργησης της μονιμότητας, εγκαθίδρυση ελαστικών σχέσεων εργασίας, καθήλωση των μισθών σε όλους τους χώρους εργασίας.

Παράγεται από την ίδια πολιτική που χτυπά την νεολαία φέρνοντας σήμερα τα ΚΕΣ , με την προσπάθεια για εφαρμογή του νόμου-πλαισίου αλλά και συνολικά με το προχώρημα της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης που έχει σκοπό την δημιουργία ενός νέου μοντέλου εργαζομένου ο οποίος θα αποδέχεται και θα λειτουργεί με τις πλέον ελαστικές σχέσεις εργασίας, θα είναι εύκολα απαξιώσιμος, θα είναι πειθήνιος και πιο παραγωγικός για τις ανάγκες τους. Αυτό το οποίο φέρνει είναι η απαξίωση κάθε εργασιακής προσδοκίας και η διάλυση των επαγγελματικών και εργασιακών μας δικαιωμάτων, η εντατικοποίηση και η πειθάρχηση συνολικά της νεολαίας αλλά και την λειτουργία των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων με ιδιωτικοοικονομικά και ανταποδοτικά κριτήρια.
Απέναντι σε όλα αυτά η νεολαία έχει απαντήσει μαχητικά τα τελευταία 3 χρόνια με μαζικές κινητοποιήσεις. Κινητοποιήσεις οι οποίες όμως ήρθαν αντιμέτωπες με την βίαιη καταστολή και την αγριότητα της αστυνομίας με πιο χαρακτηριστικές τις εικόνες της 8 Μάρτη 2007. Η πολιτική της κυβέρνησης είναι συγκεκριμένη. Όποιο κομμάτι της κοινωνίας δεν συναινεί καταστέλλεται και τρομοκρατείται (εργαζόμενοι, φοιτητές, συνταξιούχοι κ,α)
Η κυβέρνηση και η πολιτική της πυροδοτούν αναπόφευκτα κοινωνικές συγκρούσεις και στην προσπάθειά να τις οριοθετήσει καταλήγει να βάφει τα χέρια της με αίμα. Οι πολιτικές της καταστολής, που τα τελευταία χρόνια έχουν ενταθεί και παίρνουν ολοένα και πιο οξυμένες μορφές, αποτελούν πάγια στάση των εκάστοτε κυβερνήσεων, απέναντι στο λαϊκό κίνημα και ιδιαίτερα στο νεολαιίστικο κίνημα, που έχει τοποθετηθεί στο στόχαστρο της κυρίαρχης πολιτικής.

Αυτή η πολιτική, η δολοφονική, δεν παίρνει διορθώσεις θέλει ανατροπή..

Απέναντι στον μονόδρομο των μεταρρυθμίσεων που προσπαθούν να μας πείσουν ότι πρέπει να ακολουθήσουμε, απέναντι στην άγρια καταστολή των αγώνων μας εμείς πρέπει να απαντήσουμε χαράζοντας τον δικό μας νικηφόρο δρόμο, εκείνον τον δρόμο του αγώνα που βαδίσαμε τα 3 προηγούμενα χρόνια, κάνοντας την εκπαιδευτική αναδιάρθρωση να βαλτώσει πραγματικά, κάνοντας την αναθεώρηση του άρθρου 16 του Συντάγματος να φαντάζει όνειρο θερινής νυκτός για την κυβέρνηση και τους υποστηρικτές της…  Για όλους αυτούς τους λόγους ο αγώνας ενάντια στην Κυβέρνηση των δολοφόνων είναι πολιτικός αγώνας. Είναι αγώνας υπεράσπισης της ζωής και των δικαιωμάτων μας. Για ζωή, αξιοπρέπεια, ελευθερία
Η αναγκαιότητα για κινητοποιήσεις με τα άλλα μαχόμενα στρώματα της κοινωνίας (μαθητές και εργαζόμενους) είναι επιβεβλημένη. Το μαθητικό, το φοιτητικό και το εργατικό κίνημα βρίσκονται ήδη στον δρόμο αγωνιζόμενοι ενωμένα απέναντι σε κάθε αιχμή αυτής της δολοφονικής πολιτικής.
Στο δρόμο θα σπάσουμε την κρατική τρομοκρατία, η απάντηση θα δοθεί με συλλογικούς όρους με μαζικούς αγώνες του λαού και της νεολαίας για τη διεύρυνση των δημοκρατικών δικαιωμάτων και ελευθεριών. Συγκρουόμαστε και στοχοποιούμε την πολιτική των εκάστωτε κυβερνήσεων που επί χρόνια ποινικοποιούν και καταστέλλουν τους κοινωνικούς αγώνες, ψηφίζουν τρομονόμους και αφήνουν ασύδοτο τον κατασταλτικό μηχανισμό.

Απαιτούμε:
Άμεση καταδίκη φυσικών και ηθικών αυτουργών της δολοφονίας του 15χρονου
Κάτω η κυβέρνηση των δολοφόνων – Κατάργηση όλων των αντιδραστικών και αντιλαϊκών μέτρων
Αφοπλισμός της αστυνομίας – κατάργηση των ΜΑΤ
Κατάργηση του νόμου-πλαίσιο – Καμία αναγνώριση, κατάργηση των ΚΕΣ – Ανατροπή του συνόλου της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης
Απόσυρση του Προτ. Εσωτερικού Κανονισμού και της Λίστας Συγγραμμάτων – Να δοθούν άμεσα βιβλία και να αποσυρθούν οι λίστες
Καμία προσπάθεια για συγκρότηση μονάδας εσωτερικής αξιολόγησης – Απόσυρση του νομοσχεδίου της Αξιολόγησης – Καμία κατάργηση ή περικοπή του Ασύλου
Ένα πτυχίο ανά γνωστικό αντικείμενο με όλα τα επαγγελματικά και εργασιακά δικαιώματα κατοχυρωμένα σε αυτό
Ανθρώπινους ρυθμούς σπουδών
Αύξηση των δαπανών για όλες τις φοιτητικές παροχές

Αποφασίζουμε:
Κατάληψη της σχολής από Δευτέρα 15/12 μέχρι Παρασκευή 19/12
Συμμετοχή στο συντονιστικό Γεν. Συνελεύσεων και καταλήψεων της Νομικής – Η Νομική κέντρο αγώνα των γεν. συνελεύσεων και καταλήψεων
Συμμετοχή στην πανεργατική πορεία στις 18/12 την οποία καλεί το συντονιστικό εργαζομένων από την κατειλημμένη Νομική σχολή
Συμμετοχή στην αντιρατσιστική πορεία στις 20/12 με προσυγκέντρωση στα προπύλαια 15.00

Ενωτική Πρωτοβουλία
Συσπείρωση για μια Αριστερή Παρέμβαση στο Οικονομικό – ΕΑΑΚ
Πρωτοβουλία Γένοβα

ΠΛΑΙΣΙΟ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΦΟΙΤΗΤΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΥ ΝΟΜΙΚΗΣ(22/5/2008)

Κλείνουμε 2 μόλις χρόνια από το φοιτητικό κίνημα του Μάη – Ιούνη του 2006, που σήμανε και την έναρξη γενικευμένης αντεπίθεσης της νεολαίας απέναντι σε μια πολιτική που προσπαθεί να προδιαγράψει ένα αβέβαιο μέλλον για αυτήν, μέλλον της εργασιακής ανασφάλειας περιπλάνησης , των 700 ευρώ, της λιτότητας και πειθάρχησης. Η νεολαία όμως, τότε και σήμερα, έστειλε σαφές μήνυμα: Είναι δικαίωμα μας ο αγώνας μας για ένα καλύτερο αύριο. Η πολιτική της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ, της ΕΕ, δεν μπόρεσαν ποτέ να χωρέσουν και αδυνατούν να στρατεύσουν την νεολαία, που συνεχίζει και σήμερα να εκδικείται.

Η κυβέρνηση μπορεί να προχωράει στο ξεπούλημα κάθε τι δημοσίου (βλ. Ιδιωτικοποίηση ΟΤΕ), να δρομολογεί περιόδους ακόμα μεγαλύτερης ακρίβειας και λιτότητας και να ψήφισε τον αντιδραστικό νόμο του ασφαλιστικού, αλλά η μάχη δεν τελείωσε. Οι εργαζόμενοι στους ΟΤΑ, στην ΔΕΗ, όλοι οι αγωνιζόμενοι κλάδοι των τελευταίων 4 χρόνων δεν συναινούν στον εργασιακό – ασφαλιστικό μεσαίωνα που θέλουν να επιβάλλουν στους εργαζόμενους και ιδιαίτερα στους νέους. Σε μια τέτοια χρονιά , η οποία χαρακτηρίστηκε από τις μεγάλες κινητοποιήσεις για το ασφαλιστικό, που έδειξαν την κάθετη αντίθεση των εργαζομένων και της νεολαίας στην πολιτική της κυβέρνησης, το ζήτημα της νεολαίας ήταν και είναι ανοιχτή πληγή για την κυβέρνηση.

Η μάχη απέναντι στην αντιεκπαιδευτική μεταρρύθμιση δεν έχει τελειώσει

Οι μεγαλειώδεις κινητοποιήσεις χιλιάδων φοιτητών μέσα και έξω από τις σχολές τα τελευταία 2 χρόνια, έχουν διαμορφώσει ένα διαφορετικό τοπίο από αυτό που θα ήθελε η κυβέρνηση για την εκπαίδευση. Ένα ακανθώδες τοπίο για την αναδιάρθρωση είναι σίγουρα μία από τις αιτίες που το Υπουργείο δεν έχει καταφέρει να προχωρήσει το οτιδήποτε χωρίς αντιδράσεις.

Τους πρόθυμους που ζητούσε ένα χρόνο το Υπουργείο Παιδείας για να μπορέσει να εφαρμόσει ό,τι μπορεί από τα ψηφισμένα (νόμο πλαίσιο, αξιολόγηση και πιστωτικές μονάδες, ΙΔΒΕ,ΔΟΑΤΑΠ) τους βρήκε στο πρόσωπο της Συνόδου Πρυτάνεων, η οποία και εξέδωσε το νέο πρότυπο θεσμικό πλαίσιο λειτουργίας για τα ΑΕΙ και ΤΕΙ, δηλαδή, μια πρώτη προσπάθεια με έναν κεντρικό τρόπο να εφαρμοστεί το μεγαλύτερο μέρος των διατάξεων του νέου νόμου πλαίσιο.

Εσωτερικός Κανονισμός Λειτουργίας

Αν κάτι μπορεί να χαρακτηρίσει τον νέο πρότυπο εσωτερικό κανονισμό λειτουργίας, αυτό είναι το πλήρες ξεδίπλωμα της λογικής της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης. Δηλαδή, της λογικής της δημιουργίας ενός νέου μοντέλου εργαζομένου ο οποίος θα είναι πολυλειτουργικός, ευέλικτος, ειδικευμένος, φτηνός, άμεσα παραγωγικός και παράλληλα χωρίς συλλογικές διεκδικήσεις. Το παραπάνω περνάει όπως φαίνεται, τόσο από τον πρότυπο εσωτερικό κανονισμό λειτουργίας, όσο και από τις πρόσφατες δηλώσεις του υπ.κ. Στυλιανίδη αφορά την προσπάθεια:

Ρευστοποίησης των επαγγελματικών δικαιωμάτων των αποφοίτων. Γίνεται προφανές ότι με την προσπάθεια κατοχύρωσης της λογικής των πιστωτικών μονάδων και του ατομικού φακέλου προσόντων δημιουργούνται διαφορετικές ταχύτητες αποφοίτων, γεγονός που επιδεινώνεται, ειδικά στο οικονομικό ,μέσω της προσπάθειας αναγνώρισης των πτυχίων των ΚΕΣ, τελικός στόχος των παραπάνω πρωτοβουλιών είναι η βαθύτερη συμπίεση και αποστοίχιση των επαγγελματικών και εργασιακών δικαιωμάτων που κατοχυρώνει το πτυχίο.

Εισαγωγής και όξυνσης των ιδιωτικο-οικονομικών και ανταποδοτικών κριτηρίων. Όπως αυτό αποτυπώνεται από τη συγκρότηση από τα ιδρύματα 4ετών επιχειρηματικών πλάνων τα οποία σύμφωνα και με τα κριτήρια των μονάδων εσωτερικής και εξωτερικής αξιολόγησης θα συνδέονται με τη χρηματοδότηση του κάθε ιδρύματος, εκβιάζοντας έτσι το σύνολο του πανεπιστημίου να ακολουθεί τις νόρμες του υπουργείου και του ιδιωτικού κεφαλαίου. Η διαδικασία όλο και μεγαλύτερης σύνδεσης του πανεπιστημίου με τις ανάγκες της αγοράς επιδεινώνεται μέσω των νομοσχεδίων για την έρευνα και τα μεταπτυχιακά, όπου τα αποτελέσματα της έρευνας και οι απόφοιτοι των μεταπτυχιακών πλέον καλούνται να έχουν άμεση χρησιμότητα για το χώρο της παραγωγής, αιχμαλωτίζοντας έτσι το δημόσιο πανεπιστήμιο στις διαθέσεις των επιχειρήσεων.

Εντατικοποίησης και πειθάρχησης του φοιτητικού σώματος. Αυτό γίνεται ξεκάθαρο μέσω διατάξεων όπως, η εισαγωγή προαπαιτούμενων, η διαγραφή των αιωνίων φοιτητών και η αυστηρή οριοθέτηση εξεταστικών 3 εβδομάδων που στοχεύει στην προσπάθεια σκλήρυνσης και «λυκειοποιήσης» των όρων φοίτησης με στόχο την παραγωγή αυριανών εργαζόμενων χωρίς καμιά συλλογική αναπαράσταση, έρμαια στις ορέξεις των αυριανών εργοδοτών τους. Από την άλλη η συγκρότηση με στιβαρό τρόπο πειθαρχικών σωμάτων τόσο για τους φοιτητές όσο και για τους καθηγητές δημιουργεί ένα θεσμικό πλαίσιο όπου κάθε αγωνιστική και ριζοσπαστική τάση που αναπτύσσεται εντός των ιδρυμάτων θα καταπνίγεται και θα ποινικοποιείται.

Άρσης του δημόσιου και δωρεάν χαρακτήρα του πανεπιστημίου. Όπως αυτό φαίνεται από την προσπάθεια αναγνώρισης ιδιωτικών μορφών εκπαίδευσης (βλ. Άρθρο 16 και ΚΕΣ), αλλά και την περίφημη λίστα συγγραμάτων που περιορίζει τον αριθμό των δωρεάν βιβλίων που δικαιούται ο κάθε φοιτητής.

Με την αναγνώριση των ΚΕΣ επιχειρείται ουσιαστικό χτύπημα στην επαγγελματική και εργασιακή προοπτική όλων των αποφοίτων καθώς από την πληθώρα των πτυχίων που θα προκύψει και με δεδομένη την επιδίωξη των εργοδοτών για φτηνούς και ευέλικτους εργαζομένους τα επαγγελματικά και εργασιακά δικαιώματα όλων θα εξισωθούν προς τα κάτω. Η αναγνώριση επαγγελματικών δικαιωμάτων στα ΚΕΣ θα ασκήσει τρομερή πίεση μέσω της προωθούμενης «αξιολόγησης» στα δημόσια πανεπιστήμια για εντατικοποίηση των σπουδών, μετάλλαξη του χαρακτήρα της δημόσιας δωρεάν παιδείας, την απαξίωση και διάσπαση των ενιαίων πτυχίων μας και τελικά την αντικατάσταση του σε 2 κύκλους σπουδών και εξατομικευμένους φακέλους προσόντων.

Μέσα από την καθολική ψηφοφορία δίνεται επί της ουσίας πολύ μεγάλη εξουσία στους πρυτάνεις και τους προέδρους απομακρύνοντας τους από τον έλεγχο της υπόλοιπης πανεπιστημιακής κοινότητας, σε μια προσπάθεια να αναγορευτούν σε «ανώτατοι άρχοντες». Άλλωστε ο ρόλος τους, από τη φύση τους, είναι να εφαρμόζουν την εκάστοτε κυβερνητική πολιτική στο εσωτερικό των πανεπιστημίων. Η λογική να ψηφίζουν ΌΛΟΙ οι φοιτητές ένα τέτοιο πρόσωπο δίνει τη δυνατότητα σε οποιοδήποτε να εμφανίζει τη θέση ενός προέδρου ή πρύτανη ως θέση της «ακαδημαϊκής κοινότητας» έξω από τον έλεγχό των διαδικασιών του φοιτητικού κινήματος. Μια τέτοια διαδικασία θα είναι τελικά πολύ περισσότερο διαβλητή σε πελατειακές σχέσεις με παρατάξεις (προφανώς τις «έμπειρες» στη διαπλοκή), με την επίφαση της δημοκρατικότητας και της «συμμετοχής». Ήταν όμως τα τελευταία φοιτητικά κινήματα που παρέδωσαν τα μεγαλύτερα μαθήματα δημοκρατίας μέσα από τις μαζικές τους διαδικασίες.

Στράτευση στα 18: Η πολιτική και κοινωνική λοβοτομή της νεολαίας

Σε μια περίοδο που σημαδεύεται από μια σειρά από νεολαιίστικους αγώνες, η κυβέρνηση επιλέγει να αναβαθμίσει τον ιμπεριαλιστικό της ρόλο στα Βαλκάνια, μέσω της αναβαθμισμένης της εμπλοκής στα ΝΑΤΟικά σχέδια.. Αυτό πέρα από τη περαιτέρω χρηματοδότηση του στρατού και τα δόγματα περί επιθετικού ρόλου του ελληνικού στρατού, προωθείται και μέσω των σχεδίων για υποχρεωτική στράτευση στα 18. Το συγκεκριμένο μέτρο από πλευράς κυβέρνησης προωθείται χρησιμοποιώντας ως πρόφαση, την αδυναμία πλήρους στελέχωσης των στρατιωτικών μονάδων. Παραβλέποντας όμως το γεγονός, ότι ούτως ή άλλως η επιλογή μη στράτευσης στα 18 είναι προαιρετική.

Η στόχευση της συγκεκριμένης ρύθμισης μάλλον είναι άλλη. Και αυτή δεν είναι άλλη από την προσπάθεια συντηρητικοποίησης και πειθάρχησης της νεολαίας. Γίνεται προφανές ότι οι απόφοιτοι του λυκείου έχοντας μόλις βγει από το εξεταστικό κάτεργο του σχολείου και του λυκειάρχη, οδηγούνται στο κάτεργο των καψωνιών του συνταγματάρχη, στο στρατό του βύσματος, της ρουφιανιάς και της ιεραρχίας.

Για το οικονομικό

Την ίδια ώρα στο οικονομικό γίνεται μια προσπάθεια εφαρμογής του νέου νόμου πλαίσιο με παράτυπες διαδικασίες, αφού το Δ.Σ. του τμήματος πήρε απόφαση να εφαρμόσει την λίστα συγγραμμάτων και των 4ετων επιχειρησιακών πλάνων, αδιαφορώντας πλήρως για την καθολική αντίθεση των φοιτητών αλλά και την απόφαση του τμήματος να μην τον εφαρμόσει. Ταυτόχρονα προωθείται η αντιδραστική αλλαγή του προγράμματος σπουδών, πλήρως εναρμονισμένη με τις κατευθύνσεις του υπουργείου παιδείας(διάσπαση ενιαίου πτυχίου, προαπαιτούμενα, αξιολόγηση). Εκτός όμως από αυτό έχει ανοίξει το θέμα νέων μεταπτυχιακών που θα περιορίζουν περισσότερο τα επαγγελματικά δικαιώματα των αποφοίτων. Φυσικά και τα νέα μεταπτυχιακά όπως και αυτά που είδη υπάρχουν θα έχουν δίδακτρα της τάξης των 10000 ευρώ όπως άλλωστε ορίζει ο νέος νόμος για την έρευνα και τα μεταπτυχιακά. Τέλος η καθημερινότητα του κάθε φοιτητή της σχολής χειροτερεύει μέρα με την μέρα λόγω της κτιριακής διάσπασης της σχολής αλλά και με καθημερινά φαινόμενα καθηγητικής αυθαιρεσίας. Σε κάθε εξεταστική περίοδο, οι φοιτητές ζούνε με φόβο κοψιμάτων την τάξης του 80% που κάνουν πολλές φορές την απόκτηση πτυχίου να φαντάζει μακρινό όνειρο. Απέναντι σε αυτά τα σχέδια ο σύλλογος πρέπει να αγωνιστεί να αντιστρέψει αυτή την κατάσταση, να διεκδικήσει ισχυρό πτυχίο με δικαιώματα και ανθρώπινους ρυθμούς σπουδών, να διεκδίκησε πτυχιακή εξεταστική και καλύτερους όρους εξέτασης.

Η νεολαία δε χωρά στο μέλλον που της ετοιμάζουν, με τους συλλογικούς μας αγώνες θα νικήσουμε

Τη στιγμή που η κυβέρνηση παίρνει την επιλογή να μεταθέσει την προθεσμία για τη λίστα συγγραμμάτων για τα τέλη Μάη , τη στιγμή που το ζήτημα της αναγνώρισης των ΚΕΣ παραμένει ανοιχτό και μάλιστα ο Στυλιανίδης καλεί τα πανεπιστήμια για το «αναγκαίο σοκ» που θα φέρουν τα ιδιωτικά, τη στιγμή που εξαγγέλλει ότι θα κατεβάσει προεδρικό διάταγμα για την εναρμόνιση όλων των πανεπιστημίων με τον πρότυπο εσωτερικό κανονισμό , τη στιγμή που από μεριάς πανεπιστημιακών αρχών απλώνεται χείρα βοηθείας προς το υπουργείο μέσω της διεξαγωγής προεδρικών και πρυτανικών εκλογών με καθολική ψηφοφορία, όπως ακριβώς προβλέπει ο νέος Νόμος Πλαίσιο, όταν στη Γεωπονική και στην ΑΣΟΕΕ επιχειρείται να αρθεί η έννοια του ασύλου αποτελεί αναγκαιότητα από μεριάς φοιτητών η κάθετη εναντίωση με αυτές τις επιλογές. Αντιστοιχεί στο φοιτητικό κίνημα να μη δώσει τη μάχη μόνο. Κόντρα στα σχέδια της κυβέρνησης να απομονώσει τα επιμέρους κοινωνικά κινήματα, εμείς προκρίνουμε μια λογική συντονισμού με τα μαχόμενα κομμάτια της εκπαίδευσης και της εργασίας, στη βάση της εναντίωσης στη κυβερνητική πολιτική. Για να ανατραπεί η αντιασφαλιστική μεταρρύθμιση, για να δικαιωθούν τα αιτήματα του φοιτητικού κινήματος. Για να μπει ένα τέλος στο μέλλον της λιτότητας και των μισθών πείνας.

Δε θα σπουδάσουμε, δε θα δουλέψουμε, δε θα ζήσουμε όπως θέλουν αυτοί…

Απαιτούμε:

-Ανατροπή εδώ και τώρα του νέου νόμου πλαίσιο

-Όχι στην αναθεώρηση του άρθρου 16 και του συντάγματος.

-Όχι στη λίστα συγγραμμάτων και τον πρότυπο εσωτερικό κανονισμό λειτουργίας.

-Κατάργηση των ΚΕΣ. Όχι στην ενσωμάτωση της κοινοτικής οδηγίας 36/05. καμία αναγνώριση επαγγελματικών δικαιωμάτων στα ΚΕΣ

-Απόσυρση των νόμων για Αξιολόγηση, ΙΔΒΕ, ΔΟΑΤΑΠ.

-Ανατροπή του αντι-ασφαλιστικού νομοσχεδίου. Κατάργηση των νόμων Ρέππα και Σιούφα.

-Όχι στη στράτευση στα 18. Κανένας φαντάρος έξω από τα σύνορα.

Διεκδικούμε:

-Ένα ενιαίο πτυχίο ανά γνωστικό αντικείμενο με όλα τα επαγγελματικά και εργασιακά δικαιώματα σε αυτό. Όχι σε ειδικεύσεις, διασπάσεις, κατατμήσεις.

-Ανθρώπινοι ρυθμοί σπουδών.

-Δωρεάν σίτιση, στέγαση, συγγράμματα και συγκοινωνίες για όλους. Αύξηση των δαπανών για όλες τις φοιτητικές παροχές.

-Πλήρη ασφαλιστικά δικαιώματα και ιατροφαρμακευτική περίθαλψη για όλους. Μείωση του ορίου συνταξιοδότησης. Γενναία αύξηση των συντάξεων και των μισθών.

Για τη σχολή:

-Θέσπιση πτυχιακής εξεταστικής

Λύση του κτιριακού προβλήματος

-Κανένας περιορισμός των επαγγελματικών δικαιωμάτων του πτυχίου. καμία διάσπαση-ειδίκευση στο πτυχίο. Κατάργηση των κατευθύνσεων

-Κανένα μεταπτυχιακό με δίδακτρα

Αποφασίζουμε:

-Κατάληψη της σχολής στις 28-29-30 Μαΐου .

-συμμετοχή του συλλόγου στο πανεκπαιδευτικο-πανελλαδικο συλλαλητήριο στις 29/5 στην Αθήνα

παράσταση διαμαρτυρίας στον πρόεδρο του τμήματος για να συγκαλέσει νέα συνέλευση τμήματος που θα πάρει απόφαση να μην εφαρμόσει την λίστα συγγραμμάτων, τον 4ετη σχεδιασμό, τον εσωτερικό κανονισμό και να πάρει απόφαση για τις διεκδικήσεις του συλλόγου.

-Ματαίωση οποιασδήποτε προσπάθειας για συγκρότηση λίστας συγγραμμάτων, εσωτερικού κανονισμού λειτουργίας και διεξαγωγής πρυτανικών-προεδρικών εκλογών με το νέο νόμο πλαίσιο.

Νεα γενική συνέλευση του συλλόγου την Τετάρτη 4/6 στη 13.00 στο αμφιθεατρο 10

Ενωτική πρωτοβουλία

Συσπείρωση για μια αριστερή παρέμβαση στο οικονομικό- ΕΑΑΚ

Πρωτοβουλία Γένοβα οικονομικού

ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ ΤΡΙΤΗ 13/11

34 χρόνια συμπληρώνονται φέτος από τη μεγάλη εξέγερση του Νοέμβρη και την εισβολή του τανκ στο χώρο του Πολυτεχνείου και τα αιτήματα των φοιτητών του 73 παραμένουν πιο επίκαιρα από ποτέ.. Το μεγαλειώδες πανεκπαιδευτικό κίνημα των τελευταίων 2 χρόνων ενάντια στην εκπαιδευτική αναδιάρθρωση που προωθείται από το υπουργείο παιδείας με κύρια σημεία την αλλαγή του νόμου-Πλαίσιου και την ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων αλλά προσφάτως και με την αναγνώριση των πτυχίων των κολεγίων, μας απέδειξε έμπρακτα πως ο αγώνας συνεχίζεται και πως το αντιιμπεριαλιστικό-αντιφασιστικό στίγμα της εξέγερσης τροφοδοτεί και τις σημερινές μας διεκδικήσεις . Πως το Πολυτεχνείο ακόμα συγκινεί και εμπνέει το λαϊκό και νεολαιίστικο κίνημα που συνεχίζει μαχητικά και συλλογικά να διεκδικεί όσα του ανήκουν και να υπερασπίζεται τα συμφέροντα και τα κεκτημένα του που αμφισβητούνται μέρα με τη μέρα..

ΨΩΜΙ: Σε μία κοινωνία όπου η ακρίβεια, η λιτότητα, η ανεργία, οι χαμηλές αποδοχές μισθωτών και συνταξιούχων, η κατάργηση του 8ωρου,η αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης κυριαρχούν…Όπου τα εργασιακά δικαιώματα καταπατούνται ,οι συλλογικές συμβάσεις καταργούνται ( η αλλαγή του ασφαλιστικού που προωθείται είναι τρανό παράδειγμα)και τα πτυχία το μόνο που εξασφαλίζουν είναι η εργασιακή ανασφάλεια…. Όπου οι κοινωνικές ανισότητες και το ποσοστό των κατοίκων κάτω από τα όρια της φτώχιας αυξάνονται, συνθέτουν την πολιτική που ακολουθούν οι εκάστοτε κυβερνήσεις, στα πλαίσια της ΄΄σύγκλισης΄΄ με την Ε.Ε. ,καθιστώντας το αίτημα για ψωμί ζωντανό όσο λίγες φορές τα τελευταία χρόνια.

ΠΑΙΔΕΙΑ: Το αίτημα για παιδεία εκφράζεται συχνά καθ΄όλη τη διάρκεια της μεταπολίτευσης μέσω του μαχητικού φοιτητικού κινήματος .Ενάντια στην υποχρηματοδότηση των πανεπιστημίων, στις αντιδραστικές εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις και την διάλυση των πτυχίων.. Απτό παράδειγμα οι συνεχείς κινητοποιήσεις όλων των βαθμίδων της εκπαίδευσης τα τελευταία 2 χρόνια ,τόσο ενάντια στο νόμο Πλαίσιο (με αιχμές το ν+2, τα δωρεάν συγγράμματα , τη κατάργηση του ασύλου,την εισαγωγή manager κα) όσο και στην κατάργηση του άρθρου 16 με σκοπό την ελεύθερη λειτουργία ιδιωτικών πανεπιστημίων αλλά και τα ήδη ψηφισμένα νομοσχέδια της Αξιολόγησης, των ΙΔΒΜ και του ΔΟΑΤΑΠ ,όπως επίσης και στην ενσωμάτωση απ΄τη χώρα μας της κοινοτικής οδηγίας για την αναγνώριση των κολεγίων και των ΚΕΣ.

Αντιτιθέμενοι σε λογικές εντατικοποίησης και πειθάρχησης των φοιτητών, σε λογικές καταστρατήγησης του δημόσιου και δωρεάν χαρακτήρα της εκπαίδευσης,σε λογικές απαξίωσης του πτυχίου και διάλυσης των εργασιακών και επαγγελματικών δικαιωμάτων που αυτό κατοχυρώνει, το φοιτητικό κίνημα είναι για άλλη μια φορά παρόν, μαζικά και διεκδικητικά ενάντια στην εκπαιδευτική αναδιάρθρωση.

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ: Δημοκρατικές ελευθερίες και πολιτικά δικαιώματα ,όπως ο συνδικαλισμός και η διεκδίκηση συλλογικών συμφερόντων τόσους στους εργασιακούς όσο και στους πανεπιστημιακούς χώρους ,που αποτελούν κατάκτηση του λαϊκού και φοιτητικού κινήματος μέσω μακροχρόνιων και σκληρών αγώνων, τίθενται υπό αμφισβήτηση και βάλλονται συνεχώς από την κυβερνητική αλλά και την ευρωπαϊκή πολιτική και τα ΜΜΕ. Έντονη αστυνομική παρουσία καθημερινά στους δρόμους με πρόφαση την ασφάλεια των πολιτών ,βίαιη καταστολή κινητοποιήσεων (πχ πορεία 8 Μάρτη όπου εκατοντάδες τραυματίστηκαν και συνελήφθησαν αδίκως),τοποθέτηση καμερών και συστηματική καταπάτηση του πανεπιστημιακού ασύλου συνιστούν πλευρές αυτής της πολιτικής .Ειδικά για το άσυλο έχει προταθεί η κατάργησή ή η τροποποίηση του(νέος νόμος Πλαίσιο,επιστολή εισαγγελέα Θεσσαλονίκης) με μόνο σκοπό τη μείωση των πολιτικών ελευθεριών των φοιτητών και την ποινικοποίηση συγκεκριμένων πρακτικών και μέσων πάλης, όπως η κατάληψη, μέσω του οποίου έχουν δοθεί νικηφόροι αγώνες στο παρελθόν με αρχή το κατειλημμένο Πολυτεχνείο του 73 και τελευταίο παράδειγμα τις εκατοντάδες καταλήψεις του πρόσφατου φοιτητικού κινήματος και αποτελεί κεκτημένα του φοιτητικού κινήματος .Ενώ ακόμη οι συχνές επιθέσεις σε φοιτητές και συνδικαλιστές από άτομα του ακροδεξιού χώρου, εντείνουν το κλίμα τρομοκράτησης και αμφισβήτησης του φοιτητικού κινήματος

Ήδη ο σύλλογος Οικονομικού μέσα από τις συλλογικές του διαδικασίες έχει πάρει αποφάσεις που καταδικάζουν τα κυβερνητικά σχέδια τόσο στην εκπαίδευση όσο και στο χώρο της εργασίας και συγκεκριμένα:

  • Το νέο νόμο πλαίσιο

  • Την αναθεώρηση του άρθρου 16

  • Τη κοινοτική οδηγία 36/05 που αναγνωρίζει τα ΚΕ

  • Την αλλαγή του προγράμματος σπουδών

  • Την αλλαγή του ασφαλιστικού

ΟΙ ΕΞΕΓΕΡΣΕΙΣ ΔΕΝ ΜΠΑΙΝΟΥΝ ΣΤΑ ΜΟΥΣΕΙΑ,

ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΣ ΓΕΝΙΑΣ ΜΑΣ ΤΑ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΑ….

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:

  • ΝΑ ΜΗΝ ΕΦΑΡΜΟΣΤΕΙ Η ΚΟΙΝΟΤΙΚΗ ΟΔΗΓΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΚΕΣ

  • ΚΑΜΙΑ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΠΛΑΙΣΙΟΥ-ΝΑ ΑΠΟΣΥΡΘΕΙ

  • ΝΑ ΜΗΝ ΑΝΑΘΕΩΡΗΘΕΙ ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ(ΑΡΘΡΟ 16,24 κλπ)

  • ΑΠΟΣΥΡΣΗ ΤΩΝ ΝΟΜΩΝ ΓΙΑ ΑΞΙΟΛΟΓΗΗ,ΙΔΒΕ,ΔΟΑΤΑΠ

  • ΕΝΑ ΠΤΥΧΙΟ ΑΝΑ ΓΝΩΣΤΙΚΟ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ,ΜΕ ΚΑΤΟΧΥΡΩΜΕΝΑ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΑ ΚΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ

  • ΕΝΙΑΙΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ,ΔΗΜΟΣΙΑ ΚΑΙ ΔΩΡΕΑΝ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ

  • ΓΕΝΝΑΙΑ ΑΥΞΗΣΗ ΤΩΝ ΔΑΠΑΝΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΙΔΕΙΑ ΚΑΙ ΑΝΑΚΑΤΑΝΟΜΗ ΤΟΥΣ

ΕΙΔΙΚΑ ΓΙΑ ΤΗ ΣΧΟΛΗ ΜΑΣ:

  • ΚΑΜΙΑ ΑΛΛΑΓΗ ΣΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΠΟΥΔΩΝ,ΜΕ ΣΚΟΠΟ ΤΗ ΔΙΑΣΠΑΣΗ ΤΟΥ ΠΤΥΧΙΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΦΑΙΡΕΣΗ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΑΠΟ ΑΥΤΟ

  • ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΩΝ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΕΩΝ

  • ΚΑΘΙΕΡΩΣΗ ΠΤΥΧΙΑΚΗΣ ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΗΣ

  • ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΗΣ ΔΗΛΩΣΗΣ ΜΑΘΗΜΑΤΩΝ

  • ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΤΩΝ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΩΝ ΜΑΘΗΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΑ ΔΥΟ ΕΞΑΜΗΝΑ

  • ΔΙΑΝΟΜΗ ΣΗΜΕΙΩΣΕΩΝ ΚΑΙ ΠΑΛΑΙΩΝ ΘΕΜΑΤΩΝ ΑΠ’ΤΗΝ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΚΑΙ ΤΟ SITE ΤΗΣ ΣΧΟΛΗΣ

  • ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΤΩΝ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΩΝ ΜΑΘΗΜΑΤΩΝ ΤΟΥ 2ΟΥ ΕΤΟΥΣ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑΣ ΣΤΟ ΚΤΙΡΙΟ ΤΗΣ ΝΟΜΙΚΗΣ

  • ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΜΕ:

  • ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΤΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΚΑΙ ΔΙΑΚΟΠΗ ΚΑΘΕ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΑΥΤΗΣ ΤΟ ΤΡΙΗΜΕΡΟ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ

  • ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΣΤΙΣ ΤΡΙΗΜΕΡΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΣΤΟ ΚΑΤΩ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΚΑΙ ΣΤΟ ΠΑΛΛΑΙΚΟ-ΑΝΤΙΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΠΡΕΣΒΕΙΑ ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ 17/11

  • ΝΕΑ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 23/10,15:00,ΑΜΦ10

ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ για αριστερή παρέμβαση στο

οικονομικό –ΕΑΑΚ

ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗ ΓΣ

ΔΕΝ ΕΜΑΘΑΝ ΝΑ ΜΑΣ ΣΕΒΟΝΤΑΙ

ΘΑ ΜΑΘΟΥΝ ΝΑ ΜΑΣ ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ!

Το τελευταίο διάστημα η πολιτική της κυβέρνησης ,με την στήριξη του ΠΑΣΟΚ,που ως κύριο στόχο έχει την πλήρη αναδιάρθρωση των πανεπιστημίων εντείνεται συνεχώς.Η πολιτική αυτή έχει ως κύριους άξονες τα ήδη ψηφισμένα νομοσχέδια της Αξιολόγησης ,των ΙΔΒΕ,και του ΔΟΑΤΑΠ καθώς και την αλλαγή του νόμου –πλαίσιο και την ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων.Στον αντίποδα όλων αυτών των αλλαγών βρίσκονται οι φοιτητές που αντιδρούν και αντιστέκονται στα νομοσχέδια της κυβέρνησης. Βρισκόμαστε μπροστά στη μεγαλύτερη φοιτητική εξέγερση μετά την μεταπολίτευση,με 392 και πλέον σχολές υπό κατάληψη και χιλιάδες φοιτητές στους δρόμους να διαδηλώνουν αντιτιθέμενοι στις επιλογές της κυβέρνησης,ΠΑΣΟΚ, Ε.Ε, λέσχης Buildeberg.

Οι αλλαγές που προωθούνται έχουν ως στόχο: 1)την απαξίωση του πτυχίου και τη διάσπαση των επαγγελματικών δικαιωμάτων που τους κατοχυρώνει,2)την εντατικοποίηση της φοίτησης και την πειθάρχηση των φοιτητών και του κινήματος τους και 3)την καταστρατήγηση του δημόσιου και δωρεάν χαρακτήρα της εκπαίδευσης και είναι οι εξής ακόλουθες:

  • Αναθεώρηση του άρθρου 16 και ελεύθερη λειτουργία ιδιωτικών πανεπιστημίων.Η ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων θα επιφέρει εξίσωση (προς τα κάτω)των ελληνικών πτυχίων με τους τίτλους σπουδών που θα παρέχονται από αυτά τα ιδρύματα,εξειδικεύοντας τα πτυχία και συνεπώς ελαχιστοποιώντας τις εργασιακές προοπτικές .Θα αποτελέσουν επίσης,μοχλό πίεσης προς τα δημόσια εντατικοποιώντας τους όρους σπουδών τους αλλά και για την επιβολή διδάκτρων.

  • Αλλαγή του Νόμου-Πλαίσιο.

    1. Αλλαγή του καθεστώτος του ασύλου με στόχο την πλήρη κατάργηση του,εμποδίζοντας τη πολιτική δράση και την κοινωνική-πολιτιστική ζωή των φοιτητών

    2. Εισαγωγή ορίου φοίτησης(ν+2) με στόχο την εντατικοποίηση των φοιτητών και την πειθάρχηση τους (αφού έτσι κι αλλιώς μετά το 6ο έτος δεν δικαιούνται φοιτητικές παροχές ..)

    3. Όριο εξέτασης σε μάθημα τις 4 φορές,με τη 4η εξέταση μπροστά σε ‘’επιτροπή καθηγητών’’!!!!

    4. Απαγόρευση μεταφοράς μαθημάτων.Δλδ όποιοι φοιτητές δεν περνάνε ορισμένα μαθήματα του εξαμήνου,δεν θα μπορούν να δίνουν μαθήματα επόμενων εξαμήνων

    5. Μanager στα ιδρύματα ώστε να λειτουργούν με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια,μειώνοντας τις δωρεάν παροχές .Ήδη,προτάθηκε η κατάργηση των δωρεάν συγγραμμάτων!

Ήδη από το περασμένο καλοκαίρι,τα νομοσχέδια της Αξιολόγησης,των ΙΔΒΕ και ΔΟΑΤΑΠ που απαξιώνουν τα πτυχία μας ,προετοίμαζαν το έδαφος για τις παραπάνω αλλαγές .Η απάντησή μας τόσο απέναντι στην κρατική καταστολή,που έχει ως στόχο την αποδυνάμωση και την απομαζικοποίηση του φοιτητικού κινήματος, όσο και στη ΔΑΠ,που ως πολιτικός βραχίονας της ΝΔ μέσα στα πανεπιστήμια απαξιώνει τις ΓΣ αποτρέποντας τες να στηρίξουν αγωνιστικές αποφάσεις είναι ξεκάθαρη.Συνεχίζουμε πιο δυναμικά τις κινητοποιήσεις και τις διαδηλώσεις μας.Ζητάμε την ενεργή συμπαράσταση όλου του λαού στο δίκαιο αγώνα μας,όχι μόνο για το δικό μας παρόν και μέλλον αλλά και για τη προάσπιση των δημοκρατικών δικαιωμάτων όλων,που αυτή τη στιγμή παραβιάζονται κατάφορα.Γι’αυτούς τους λόγους ο φετινός Ιούνης είναι κρίσιμος για το μέλλον χιλιάδων φοιτητών που ήδη βρίσκονται στα πανεπιστήμια αλλά και βέβαια για όλους όσους θα μπουν σε αυτά τις επόμενες χρονιές.Το φοιτητικό κίνημα οφείλει να δώσει την απάντησή του στο υπουργείο παιδείας,την απάντηση χιλιάδων φοιτητών απέναντι σε όσα αποφασίζονται για αυτούς χωρίς αυτοί να έχουν κανένα λόγο αλλά και σε διασπαστικές λογικές ,όπως διαφορετικές πορείες που στόχο έχουν να καπελώσουν το ίδιο το φοιτητικό κίνημα. Καταγγέλουμε την απρόκλητη επίθεση της αστυνομίας κατ’ εντολή του υπουργού δημοσίας τάξης κ.Πολύδωρα και της υπουργού παιδείας κ.Γιαννάκου .Ζητούμε άμεση απελευθέρωση των συλληφθέντων και καλούμε σε παράσταση διαμαρτυρίας τη μέρα της δίκης 21/6. Συντονισμός με φ.σ. σ’ένα συντονιστικό γεν.συνελεύσεων και καταλήψεων.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:

  • ΟΧΙ ΣΤΟ ΝΕΟ ΝΟΜΟ-ΠΛΑΙΣΙΟ

  • ΟΧΙ ΣΤΑ ν+2 ΕΤΗ ΣΠΟΥΔΩΝ,ΣΤΗ ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ 4 ΑΠΟΤΥΧΙΑ,ΣΤΗΝ ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ ΜΕΤΑΦΟΡΑΣ ΜΑΘΗΜΑΤΩΝ

  • ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΩΝ ΔΩΡΕΑΝ ΣΥΓΓΡΑΜΜΑΤΩΝ

  • ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΚΟΠΗ ΦΟΙΤΗΤΙΚΩΝ ΠΑΡΟΧΩΝ

  • ΝΑ ΔΙΕΥΡΥΝΘΕΙ ΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟ ΑΣΥΛΟ

  • ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ ΤΟΥ ΑΡ.16 ΚΑΙ ΤΗΝ ΙΔΡΥΣΗ ΙΔΙΩΤΙΚΩΝ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΩΝ-ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ Η ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΗΣ ‘’ΑΚΑΔΗΜΙΑΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ’’ ΤΗΣ ΓΣΕΕ ΚΑΙ ΤΟΥ ‘’ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ’’ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΑΜΑΡΟΥΣΙΟΥ

  • ΑΠΟΣΥΡΣΗ ΤΩΝ ΝΟΜΩΝ ΓΙΑ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ,ΙΔΒΕ,ΔΟΑΤΑΠ

  • ΕΝΙΑΙΑ ΠΤΥΧΙΑ ΜΕ ΚΑΤΟΧΥΡΩΜΕΝΑ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΑ ΚΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ

  • ΕΝΑ ΠΤΥΧΙΟ ΑΝΑ ΓΝΩΣΤΙΚΟ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ

  • ΔΗΜΟΣΙΑ ΚΑΙ ΔΩΡΕΑΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ

  • ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΕΣ ΑΛΛΑΓΕΣ ΣΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑ

  • ΓΕΝΝΑΙΑ ΑΥΞΗΣΗ ΤΩΝ ΔΑΠΑΝΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΙΔΕΙΑ ΚΑΙ ΑΝΑΚΑΤΑΝΟΜΗ ΑΥΤΩΝ

  • ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΕΣ ΕΠΕΜΒΑΣΕΙΣ ΤΩΝ ΗΠΑ ΚΑΙ ΤΩΝ ΣΥΜΜΑΧΩΝ ΤΟΥΣ

  • ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ ΤΩΝ ΥΠΟΥΡΓΩΝ ΓΙΑΝΝΑΚΟΥ –ΠΟΛΥΔΩΡΑ

  • ΛΙΓΟΤΕΡΗ ΔΟΥΛΕΙΑ,ΔΟΥΛΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ

  • ΚΑΜΙΑ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΟ ΣΤΗΜΕΝΟ ΔΙΑΛΟΓΟ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΠΑΙΔΕΙΑΣ

ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΜΕ:

  • ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΤΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΑΠΟ ΣΗΜΕΡΑ 20/6ΕΩΣ ΚΑΙ ΠΕΜΠΤΗ 29/6

  • ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΣΤΟ ΠΑΝΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 22/6,12:00 ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ, ΚΑΙ ΣΤΟ ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΩΝ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΩΝ ΚΑΙ ΚΑΤΑΛΗΨΕΩΝ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΑΥΤΗ,ΣΤΟ ΚΑΤΩ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ

  • ΝΕΑ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 29/6

  • ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΤΗΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑΣ ΣΤΟ ΚΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΝΟΜΙΚΗΣ

  • ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΗ ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΕΠΙ ΠΤΥΧΙΩ ΕΠΙΘΥΜΟΥΝ ΜΕΤΑ ΤΙΣ 26/6 ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΥΠΟΛΟΙΠΟΥΣ ΔΙΠΛΗ ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΗ(ΜΕ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥΣ ΟΡΟΥΣ) ΜΑΖΙ ΜΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΦΟΙΤΗΤΕΣ ΤΟ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟ

  • ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΣΤΗ ΓΣ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΣΤΙΣ 21/6,10:00 ΠΡΥΤΑΝΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΚΥΡΩΣΗ ΤΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΗ

  • ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ 27/6 ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΟΔΟ ΤΩΝ ΥΠΟΥΡΓΩΝ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΤΟΥ ΟΟΣΑ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ

  • ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΣΤΗ ΔΙΚΗ ΤΩΝ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΩΝ ΤΗΣ 8/6 ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 21/6

ΤΕΡΜΑ ΠΙΑ ΣΤΙΣ ΕΚΤΟΝΩΣΕΙΣ

ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΚΑΙ ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ!!!


ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ για μια αριστερή παρέμβαση

στο οικονομικό (Ε.Α.Α.Κ.)

  • Kατηγορίες

  • Σιγά μην κλάψω!

    Μου λεν αν φύγω από τον κύκλο θα χαθώ στα όρια του μοναχά να γυροφέρνω. Και πως ο κόσμος είν’ ανήμερο θεριό κι όταν δαγκώνει εγώ καλά είναι να σωπαίνω. Κι όταν φοβούνται πως μπορεί να τρελαθώ μου λεν να πάω κρυφά κάπου να κλάψω. Και να θυμάμαι πως αυτό το σκηνικό είμαι μικρός, πολύ μικρός για να τ’ αλλάξω. Μα εγώ μ΄ ένα άγριο περήφανο χορό σαν αετός πάνω απ’ τις λύπες θα πετάξω. Σιγά μην κλάψω, σιγά μη φοβηθώ, σιγά μην κλάψω, σιγά μη φοβηθώ.
  • Photobucket ΤΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΠΡΩΤΟ ΣΕ ΠΟΡΕΙΑ!! Photobucket Photobucket Κι άμα τα πάρω, θα πάρω φόρα, θα σας ρημάξω στις κλωτσιές στην ανηφόρα Άμα τα πάρω δε θα μπορέσουν δυο διμοιρίες από ΜΑΤ να με βολέψουν Κι έτσι πλανιέμαι, έτσι ξεχνιέμαι, κρύβομαι μέσα μου και κάνω πανικό Έτσι πλανιέμαι, έτσι ξεχνιέμαι, τη φαντασία μου χορεύω στο κενό