Το πιο γλυκό κομμάτι της ζωής μας: Η εξεταστική

Αναρωτηθήκατε ποτέ γιατί στη Λογιστική τα θέματα θέλουν 3ωρο για να λυθούν, ενώ στην ουσία μας μένει μόνο 1,5 ώρα;

Αναρωτηθήκατε ποτέ γιατί δεν σπανίζουν στις μέρες μας φρούτα όπως τα εκτός ύλης θέματα, η στυγνή παπαγαλία, οι δήθεν «ερωτήσεις κρίσεως»-ακρισίας;

Αναρωτηθήκατε γιατί οι επιτηρητές-κέρβεροι νιώθουν τόσο σίγουροι για τις αρμοδιότητές τους (να αλλάζουν θέση, να παίρνουν κόλλες), ενώ ταυτόχρονα δεν δημοσιεύεται ανοιχτά ο κατάλογος των επιτηρήσεων (ρωτήστε τους κατά τόπους Πασπιτοδαπίτες);

Είναι γιατί οι ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ είναι το τίμημα για την παραμονή σε αυτό τον ναό της Γνώσης, Το τίμημα που πρέπει να πληρώσουμε για να έχουμε την τιμή να μας διδάσκει ένας Γιαννίτσης, που πραγματικά θα άφηνε τα σχέδιά του για κατάργηση της δημόσιας ασφάλισης και για νέες σκληρές εργασιακές σχέσεις για να βάλει θέματα στην Πολιτική ΙV, αν είχε χρόνο…

Εξάλλου μόνο στην εξεταστική μπορεί ο φοιτητής να εμπεδώσει με ευκολία αυτό που χρόνια τώρα προσπαθούν να μας μάθουν: Πως ο καθένας πρέπει να παλεύει για το τομάρι του, πως «όχι δε θα σου δώσω σημειώσεις, ας παρακολουθούσες», πως ο καλύτερος τώρα δικαιώνεται. Και καλύτερος είναι, εντελώς τυχαία, αυτός που δε φωνάζει στα εκτός ύλης θέματα για να μην τον βγάλουν έξω, που πιστεύει πως το 85% των υπολοίπων που κόπηκαν είναι πραγματικοί βλάκες και καλά να πάθουν…

Αν δε αναρωτηθούμε κιόλας για το περιεχόμενο αυτών που μαθαίνουμε και στα οποία εξεταζόμαστε, πχ μηδενικό κέρδος για τις κακόμοιρες τις επιχειρήσεις, η δημόσια Παιδεία κοινωνικά άδικη κλπ κλπ θα αρχίσουμε να καταλαβαίνουμε την όλη κοροϊδία. Θα αρχίσουμε να υποψιαζόμαστε μήπως, βρε αδερφέ, δεν είναι και τόσο αντικειμενικά και «επιστημονικά» αυτά που διδασκόμαστε και τελικά οι ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ είναι ένα ακόμα μέσο, το σπουδαιότερο ίσως, για να μας αναγκάσουν να πειστούμε για αυτά που γράφουν στα βιβλία τους..

Α, και για να πειστούμε πως αυτοί που τα διδάσκουν είναι πράγματι οι μεγάλοι αρχιτέκτονες του σύμπαντος, με τις Προαιώνιες Αλήθειες τους που φέρνουν τα φώτα σε μας τους μίζερους και τρισάθλιους φοιτητές. Χάρη μας κάνουν. Ακριβώς όπως και οι μελλοντικοί μας εργοδότες που πάλι χάρη θα μας κάνουν που θα δουλεύουμε 3ώρες τη μια μέρα και 15 την άλλη για πενταροδεκάρες. Καλά να πάθουμε ας ήμασταν και εμείς Μεγάλοι και Σοφοί.

Η μόνη λύση και διέξοδος απέναντι σ’ αυτό το μονόδρομο της μιζέριας είναι η διατήρηση της συλλογικότητας και της αξιοπρέπειάς μας και μέσα στην ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΗ. Είναι η διεκδίκηση των δικαιωμάτων μας: Επανάληψη των εξετάσεων όταν κόβεται το 70% των φοιτητών, τήρηση του 2ώρου, απαίτηση για θέματα εντός ύλης που θα μπορούν να αναπτυχθούν στο χρόνο που δίνεται. Απαίτηση για δημοσίευση των καταλόγων με τις επιτηρήσεις, άρνηση να υπακούσουμε σε διαταγές για ψάξιμο των προσωπικών ειδών, για αλλαγή θέσης κλπ. Προώθηση των ομαδικών εργασιών και άλλων μορφών εναλλακτικής εξέτασης. ΟΧΙ στο γλείψιμο. ΟΧΙ στην υποταγή στη δήθεν αυθεντία του καθηγητή. Κριτική σε κάθε μορφή «αντικειμενικής» γνώσης, που προωθεί την κοινωνία της εκμετάλλευσης.

Η διατήρηση συλλογικών πραχτικών από όλους εμάς τους φοιτητές, που μας συνδέουν κοινά συμφέροντα και προβλήματα είναι αυτό που φοβούνται περισσότερο. Ας μην αφήσουμε για μία ακόμα εξεταστική να οργιάσουν η αυθαιρεσία και ο ατομικισμός. Η μόνη λύση για αυτούς που έχουν κοινά προβλήματα είναι ο κοινός αγώνας.

σΥΣπείΡΩση για μια ΑρΙΣΤερΗ ΠαρΕΜΒΑση στο ΟιΚΟνΟμικό – εΑακ

Advertisements

ΝΑ ΑΝΑΤΡΕΨΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΠΑΤΗ ΤΗΣ «ΑΝΩΤΑΤΟΠΟΙΗΣΗΣ»

Στις 25 Απρίλη κατατέθηκε στη επιτροπή μορφωτικών υποθέσεων της Βουλής το περίφημο νομοσχέδιο «για την ανωτατοποίηση των ΤΕΙ». Ταυτόχρονα οι πρυτάνεις σε όλη τη χώρα απειλούσαν με αποχές και κλεισίματα σχολών για να διαφυλάξουν «το επίπεδο εκπαίδευσης της χώρας» που θα αλλοιωθεί αν ανωτατοποιηθούν τα ΤΕΙ. Αν και όλα τα παραπάνω προβλήθηκαν με πάθος από τα ΜΜΕ, σχεδόν κανείς δεν μιλάει για τις κινητοποιήσεις των φοιτητών, για τις καταλήψεις στο Πολυτεχνείο της Αθήνας που διεκδικούν ΕΝΙΑΙΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ για ΟΛΟΥΣ.

Τι προβλέπει αυτό το νέο νομοσχέδιο;

Εντάσσει τα ΤΕΙ στην τριτοβάθμια εκπαίδευση σαν ανώτατα ιδρύματα

δίνει τη δυνατότητα στους αποφοίτους ΤΕΙ να κάνουν μεταπτυχιακά

Προωθεί την δημιουργία κρατικών οργάνων για την αξιολόγηση των σχολών (ΕΣΥΠ και ΕΣΑΠ)

Δεν λέει κουβέντα για τα εργασιακά δικαιώματα των αποφοίτων τα οποία παραπέμπει σε επόμενο προεδρικό διάταγμα

Στην πραγματικότητα αυτό που θα συμβεί θα είναι μια δραστική περικοπή των εργασιακών δικαιωμάτων των αποφοίτων, χωρίς να αυξηθούν οι εργασιακές προοπτικές των σπουδαστών ΤΕΙ. Γιατί τα νέα ανωτατοποιημένα ΤΕΙ θα αποτελούν τον προπομπό της διάσπασης του πτυχίου σε δύο κύκλους έναν 3ετή και έναν μονοετή ή διετή κύκλο σπουδών κατά της επιταγές της Διακήρυξης της Μπολώνια. Έναν πρώτο κύκλο που θα σε βγάζει «τεχνικό» με μειωμένες γνώσεις και εργασιακά δικαιώματα (όπως είναι τώρα τα ΤΕΙ), και ένα δεύτερο κύκλο που θα βγάζει «επιστήμονες» με κάπως καλύτερες προοπτικές (σαν αυτές που έχει το σημερινό μας πτυχίο). Και φυσικά ανάμεσα στους δύο κύκλους θα παρεμβάλλονται εξετάσεις

Διακήρυξη της Μπολώνια: Διακήρυξη των υπουργών Παιδείας χωρών της Ευρώπης με βασικούς άξονες α) την υιοθέτηση ενός κοινού συστήματος οργάνωσης των σπουδών, που θα χωρίζεται σε δύο κύκλους, ενός τριετούς μπάτσελορ που εδώ θα το λέγαμε υπο-πτυχίο και ένα μονοετή ή διετή μάστερ που είναι αντίστοιχο του πτυχίου μας αλλά πολύ πιο εξειδικευμένο. β)Ταυτόχρονα, προκρίνουν την υιοθέτηση κρέντιτς, δηλαδή πιστωτικών μονάδων που θα κρίνουν το επίπεδο σπουδών του κάθε φοιτητή ατομικά και θα οδηγούν στην ατομική διαπραγμάτευση με τις επιχειρήσεις, δηλαδή σε χειρότερους όρους δουλιάς.

Στόχος της κυβέρνησης είναι η ολοένα και μεγαλύτερη σύνδεση της τριτοβάθμιας με τα συμφέροντα των επιχειρήσεων, πράγμα που σημαίνει περισσότερες εξειδικεύσεις, κατατμήσεις με όλο και μεγαλύτερη εντατικοποίηση του ρυθμού σπουδών. Πρέπει οι απόφοιτοι και μελλοντικοί εργαζόμενοι και να έχουν λιγότερα εργασιακά δικαιώματα και να το αποδεχτούν και να πειθαρχήσουν αδιαμαρτύρητα.

Με λίγα λόγια δεν πρόκειται για «ανωτατοποίηση των ΤΕΙ» αλλά για κατωτατοποίηση των ΑΕΙ. Τα νέα τμήματα που θα προκύψουν από την ανωτατοποίηση των ΤΕΙ θα παραμένουν τμήματα με υπερεξειδικευμένο γνωστικό αντικείμενο πχ Λογιστικής, Οικονομικής Στατιστικής και θα οδηγήσουν στην διάσπαση των ενιαίων πτυχίων όπου αυτά υπάρχουν. Για παράδειγμα, στο Οικονομικό οι καθηγητές θα βρουν την ευκαιρία να μιλήσουν για διάσπαση της σχολής σε ξεχωριστά τμήματα με βάση τις κατευθύνσεις, με αποτέλεσμα την περικοπή των εργασιακών μας δικαιωμάτων: Εκεί που ο απόφοιτος με ενιαίο πτυχίο Οικονομικού μπορούσε να δουλέψει και σαν λογιστής και σαν τραπεζικός και σαν διεθνολόγος κλπ αν παίρνει ειδικευμένο πτυχίο θα μπορεί να δουλέψει μόνο σε μια κατηγορία θέσεων. Όταν, δε, αυξηθεί η ανεργία τις θέσεις αυτές θα γυρνά στα θρανία για να πάρει ένα ακόμα ειδικευμένο μάστερ…

Ας μην ξεχνάμε πια είναι η κατάσταση σήμερα στην αγορά εργασίας σε σχέση με τους αποφοίτους ΑΕΙ και ΤΕΙ. Όταν ο απόφοιτος ΤΕΙ –πχ λογιστικής- θέλει να προσληφθεί σε μια δουλειά, ο εργοδότης με το επιχείρημα ότι είναι κατώτερος τον προσλαμβάνει με μικρότερο μισθό και χειρότερες εργασιακές συνθήκες. Όταν πάλι ο απόφοιτος ΑΕΙ θέλει να προσληφθεί η στάση της εργοδοσίας είναι: «Η δουλεία μου καλύπτεται από τους ΤΕΙτζήδες που δουλεύουν για’ μένα πολύ φθηνότερα». Έτσι οι απόφοιτοι ΑΕΙ μπροστά στο φάσμα της ανεργίας υποκύπτουν στις εργοδοτικές πιέσεις, δουλεύοντας πολλές φορές ανασφάλιστοι, εκτός μισθολογίου, με εξοντωτικά ωράρια και μικρές απολαβές.

Η διάκριση, λοιπόν, ανάμεσα σε ανώτερα ΑΕΙ και «κατώτερα» ΤΕΙ δεν είναι παρά ένας ψευδής διαχωρισμός που πλήττει και τους δύο καθώς δημιουργεί συντεχνιακές τριβές ανάμεσα στους δύο κλάδους και τους αφήνει ανυπεράσπιστους απέναντι στον εργοδότη τους.

Άξια λόγου είναι και η στάση των πρυτάνεων πάνω στο θέμα της ανωτατοποίησης. Όλον αυτό τον καιρό είδαμε τους πρυτάνεις και τους καθηγητές να αντιδρούν –τυπικά τουλάχιστον- στην ανωτατοποίηση των ΤΕΙ και στην διακήρυξη της Μπολώνια, απειλώντας με κλεισίματα σχολών κλπ. Τους κ,κ, καθηγητές δεν τους ενοχλεί ούτε η υποβάθμιση των εργασιακών μας δικαιωμάτων, ούτε οι κατευθύνσεις στο πτυχίο, ούτε η εντατικοποίηση των σπουδών και η πειθάρχηση στο Πανεπιστήμιο. Αυτό για το οποίο πραγματικά κόπτονται είναι η διαχείριση των κρατικών και ευρωπαϊκών κονδυλίων, δηλαδή το πώς θα «φάνε» περισσότερα από τις επιχειρήσεις και τα ερευνητικά προγράμματα που συνδέονται με αυτές.

Αυτό που ζητάνε οι πρυτάνεις -και το πετύχανε-, είναι η «ανωτατοποίηση» των ΤΕΙ μέσω μιας διαρκούς διαδικασίας αξιολόγησης, μέσα από την οποία θα επιλεγούν ποιά ΤΕΙ θα «ανωτατοποιηθούν». Στο Υπ. Παιδείας άρεσε τόσο πολύ η ιδέα ώστε στο νομοσχέδιο που κατατέθηκε προβλέπει την δημιουργία ενός οργάνου –του ΕΣΑΠ- αξιολόγησης όλων των σχολών και τμημάτων ΑΕΙ και ΤΕΙ.

Ας θυμηθούμε το περσινό κείμενο αξιολόγησης του Οικονομικού από το Υπουργείο Παιδείας. Ήταν ένα κείμενο που καταδείκνυε σαν βασικά προβλήματα της σχολής το χάσιμο ωρών από τις κινητοποιήσεις και τις εκδηλώσεις των φοιτητών, την «χαλαρότητα» στα μαθήματα και στις εξετάσεις. Φαίνεται καθαρά πως πρόκειται για μια προσπάθεια να επιβληθούν αλλαγές στους ρυθμούς σπουδών που μόνο υπέρ των φοιτητών δεν θα είναι. Αλλαγές που θα προωθούν την αύξηση των εξετάσεων εντός των σχολών, τον περιορισμό των εκδηλώσεων του φοιτητικού κινήματος, που θα επιβάλλουν κλίμα τρομοκρατίας και υποταγής, σαν το κλίμα που θέλουν να επιβάλλουν σ’ ολόκληρη την κοινωνία.

Η στάση μας απέναντι σ’ αυτά που μας ετοιμάζουν πρέπει να είναι σαφής και δυναμική:

Ζητάμε Ενιαία Πανεπιστημιακή Εκπαίδευση, μια σχολή ανά γνωστικό κλάδο, με όλα τα εργασιακά δικαιώματα στο πτυχίο. Είμαστε ενάντια στις διασπάσεις σχολών, στον κατακερματισμό των πτυχίων. Λέμε ΟΧΙ στη διακήρυξη της Μπολώνια και την «ανωτατοποίηση» , όχι επειδή οι «ΤΕΙτζήδες θα μας πάρουν τις δουλείες» όπως λέει η ΔΑΠ, αλλά επειδή η διάσπαση των πτυχίων σε δύο κύκλους θα οδηγήσει σε ένα νέο εργασιακό περιβάλλον πολύ χειρότερο από το σημερινό.

Απέναντι στα σχέδιά τους ΜΟΝΗ λύση μπορεί να είναι η κοινή μας πάλη με τους σπουδαστές των ΤΕΙ για την κατάργηση των νομοσχεδίων και την ανατροπή της πολιτικής που πλήττει το μέλλον μας. Οι κινητοποιήσεις των εργαζομένων για το ασφαλιστικό έδειξαν πως οι αγώνες μπορούν να νικήσουν, πως ο δικός μας μονόδρομος είναι ο μονόδρομος του μαζικού συλλογικού ΑΓΩΝΑ!

ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ για μια Αριστερή Παρέμβαση στο ΟικονομικόΕΑΑΚ

ΦΟΙΤΗΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ 2001: Μια από τα ίδια ;

Για μια ακόμα χρονιά η Νομική πλημμύρισε με αφίσσες πολύχρωμες με ιλλουστρασιόν φυλλάδια, με τραπεζάκια που μόλις πρόσφατα απέκτησαν κόσμο. Μην ανησυχείτε: Δεν αρχίσαν οι εκπτώσεις, απλά έρχονται οι φοιτητικές εκλογές. Οι φετινές όμως εκλογές θα γίνουν σε κλίμα χρωματισμένο από τις εξελίξεις στην παιδεία και στην κοινωνία γενικότερα, που απέχει πολύ από τους πανηγυρικούς τόνους που δίνουν οι επίσημες παρατάξεις.

Μετά-ΟΝΕ Εποχή: Το παραμύθι τελείωσε

Πολλά χρόνια ακούγαμε για τον παράδεισο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της σύγκλισης, της ΟΝΕ και άλλα πολλά. Έτσι η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ πιστή στην υπόσχεση που μας έπεισε πριν από τέσσερα – πέντε χρόνια μας έβαλε και στην ΟΝΕ και στο κοινό νόμισμα και σε όλο αυτό τον υπέροχο κόσμο, όπου και κανένας εργαζόμενος να αυτοπυρπολείται δεν είναι και μεγάλη ζημιά. Επειδή όμως τα παραμύθια κάποτε τελειώνουν, η πραγματικότητα του τελευταίου διαστήματος όλο και χειροτερεύει για την νεολαία και τους εργαζόμενους από τη διαρκή επίθεση που εξαπολύει η κυβέρνηση σε όλα τα μέτωπα. Έτσι έχουμε:

Τις αλλαγές στις εργασιακές σχέσεις με το ν. Γιαννίτση (κάπου τον ξέρουμε τον κύριο!). Η εργασία γίνεται απασχόληση, ο εργαζόμενος απασχολήσιμος. Θα δουλεύουμε 2 και 3 δουλειές, τη μία μέρα 12 ώρες την άλλη 4, ανάλογα με το τί θέλει το αφεντικό μας. Δηλαδή, μερική απασχόληση, ελαστικοποίηση εργασικών σχέσεων, απολύσεις, κερδοφορία επιχειρήσεων, μείωση των δικών μας μισθών.

Την αναδιάρθρωση του Ασφαλιστικού συστήματος με τη μείωση των εισφορών εργοδοτών και κράτους και αύξηση των εισφορών των εργαζομένων. Αυξάνεται το συνταξιοδοτικό όριο, από ότι φαίνεται θα παίρνουμε σύνταξη στα 65-70, αλλά και το ύψος της συντάξεως θα έχει κριτήριο την ανταποδοτικότητα. Η Ε.Ε. ασκεί κριτική που δεν υπάρχει έτοιμος νόμος ακόμα, όταν έρθει όμως θα αφορά αυτούς που τώρα μπαίνουν στην παραγωγή δηλ. την νεολαία.

Νόμος για την υγεία: Ας ξεχάσουμε το κοινωνικό αγαθό της υγείας. Τώρα πια μετατρέπεται σε εμπόρευμα, με στόχο να περιθάλπτει στα γρήγορα τους εργαζομένους για να ξαναγυρίσουν όσο το δυνατό πιο γρήγορα στην παραγωγή.

Τρομονόμος: Με αφορμή την Ολυμπιάδα του 2004 (που θα κληθούμε να πληρώνουμε με τους τεράστιους φόρους) πραγματοποιείται η μεγαλύτερη επίθεση των τελευταίων χρόνων ενάντια στα δημοκρατικά δικαιώματα του Ελληνικού λαού. Σύμφωνα με το νέο νόμο όλοι είμαστε ένοχοι μέχρι αποδείξεως του εναντίου, έτσι οι αρχές θα μπορούν να παραβιάζουν όποτε θέλουν το οικιακό άσυλο, να παρακολουθούν την αλληλογραφία, τα τηλέφωνα και κάθε ιδιωτική δραστηριότητα του ατόμου. Ο Μεγάλος Αδελφός λοιπόν, παίρνει σάρκα και οστά στην Ελλάδα του εκσυγχρονισμού.

Τα Πανεπιστήμιά τους μακριά από τις ανάγκες μας!

Μετά από τρία χρόνια αντιπαράθεσης του φοιτητικού κινήματος με την «μεταρρύθμιση Αρσένη» με σημαντικές νίκες –μπλοκάρισμα των ΠΣΕ και των νέων ειδικευμένων τμημάτων, των εσωτερικών κανονισμών- η φετινή χρονιά ξεκίνησε αρκετά θολά. Οι προθέσεις όμως του υπουργείου Παιδείας φάνηκαν από πολύ νωρίς. Βασικός τους στόχος παραμένει η αποσύνδεση πτυχίου-εργασιακών δικαιωμάτων, η κατάργηση του στοιχειώδους δικαιώματος μας να βρίσκουμε μια δουλειά σχετική με το πτυχίο μας. Αυτό επιχειρείται με πολλούς τρόπους:

Με την διακήρυξη των Υπουργών Παιδείας της Ευρώπης στην Μπολώνια προβλέπεται η εξομοίωση όλων των ευρωπαϊκών πτυχίων. Αυτό, με τα σημερινά δεδομένα, μπορεί να γίνει μόνο με το σπάσιμο των ενιαίων πτυχίων στη χώρα μας σε δύο κύκλους σπουδών έναν τριετή (αντίστοιχο του αγγλικού μπάτσελορ) και έναν ενός ή δύο χρόνων (αντίστοιχο του μάστερ). Αυτό σημαίνει ότι θα μπουν αυστηρές εξετάσεις στο τρίτο έτος, που για να τις δώσουμε θα πρέπει να έχουμε περάσει όλα τα μαθήματα του πρώτου κύκλου, με αποτέλεσμα ακόμα περισσότερο τρέξιμο για την απόκτηση βαθμών. Βέβαια, αυτοί που δε θα τα καταφέρνουν θα παίρνουν μια απλή βεβαίωση σπουδών, που δε θα τους εξασφαλίζει τίποτα στην αγορά εργασίας.

Με το νομοσχέδιο για την «ανωτατοποίηση» των ΤΕΙ, προωθούνται τόσο οι δύο κύκλοι σπουδών, αφού τα τριετή «αναβαθμισμένα» ΤΕΙ θα αποτελέσουν ουσιαστικά τον πρώτο κύκλο σπουδών που θέλει η ευρωπαϊκή ένωση, ενώ ταυτόχρονα εντείνεται η πολυδιάσπαση των σχολών. Τώρα πια σε θα έχουμε σχολές Λογιστικής, Ιχθυοκαλλιεργειών κλπ που θα παίρνουν εργασιακά δικαιώματα από τα ενιαία πτυχία, ενώ δε θα εξασφαλίζουν καθόλου τους δικούς τους αποφοίτους. Έτσι προχωρούν τα σχέδια για ειδικευμένα πτυχία μιας χρήσης που θα οδηγούν στη διαρκή αγωνία για απόκτηση επιπλέον προσόντων για όλη μας τη ζωή.

Ταυτόχρονα προωθείται η αξιολόγηση των σχολών σύμφωνα με τις ανάγκες των επιχειρήσεων, τόσο μέσα από την «ανωτατοποίηση» των ΤΕΙ όσο και από επιμέρους κινήσεις των πρυτάνεων. Αξιολόγηση με βάση το πόσο απασχολήσιμοι βγαίνουν οι φοιτητές, με βάση την καταστολή των φοιτητικών κινητοποιήσεων, την δημιουργία φοιτητών-ρομπότ. Και αυτό δεν είναι τυχαίο, αφού ο σημερινός υπάκουος φοιτητής είναι ο μελλοντικός υποταγμένος εργαζόμενος που θα παράγει πολλά και θα ζητά λίγα…

Για να περάσουν όλα τα παραπάνω αδιαμαρτύρητα χρειάζεται να αποδεχτούμε εμείς οι φοιτητές την αναγκαιότητά τους, χρειάζεται να ζούμε καθημερινά με το άγχος της εξεταστικής, να αντιμετωπίζουμε τους συμφοιτητές μας σαν αντιπάλους και τους καθηγητές μας σαν αλάνθαστες αυθεντίες. Έτσι έχουμε εντατικοποίηση των ρυθμών σπουδών, ολοένα και σκληρότερες εξεταστικές σε όλες τις σχολές, μαζικά κοψίματα, υποχρεωτικές παρακολουθήσεις που στόχο έχουν να επαναφέρουν τα Πανεπιστήμια στο κλίμα του Νόμου και της Τάξης.

Στο Οικονομικό ειδικότερα συνεχίζεται φέτος η προσπάθεια για πολυδιάσπαση σε 5 διαφορετικά κτίρια με πρόσχημα τις ελλείψεις υποδομής και την ανακατασκευή της σχολής. Ο Σύλλογος Φοιτητών Οικονομικού σε γενικές του συνελεύσεις πήρε αποφάσεις απαιτώντας τη στέγαση της σχολής σε ένα ενιαίο κτίριο στο κέντρο της Αθήνας και να επιστρέψουν όλα τα υποχρεωτικά και μαζικά μαθήματα στη Νομική. Μετά από κινητοποιήσεις και μια συμβολική κατάληψη σ’ αυτό το εξάμηνο τα περισσότερα υποχρεωτικά μαθήματα διδάσκονται στη Νομική. Θεωρούμε ότι αυτό είναι μια πρώτη νίκη των φοιτητών του Οικονομικού κόντρα στην αδιαφορία καθηγητών και επίσημων παρατάξεων, για καλύτερες συνθήκες σπουδών.

Σ’ αυτό το εξάμηνο γίναμε όλοι μάρτυρες της επαναλειτουργίας του εστιατορίου της λέσχης στην Αραχώβης. Το εστιατόριο της λέσχης παρέμενε που καλύπτει τις ανάγκες της ΝΟΠΕ παρέμενε κλειστό από το Σεπτέμβριο του 1999 με τη δικαιολογία των επιδιορθώσεων των καταστροφών που είχε φέρει ο σεισμός. Μετά από απαίτηση των γενικών συνελεύσεων των φοιτητών οικονομικού και νομικού και από την παράσταση διαμαρτυρίας τους, τα σχέδιά τους για νοικίασμα της Αραχώβης αποτράπηκαν και το εστιατόριο ξανάνοιξε. Αφήνοντας ΠΑΣΠ και ΠΚΣ-ΚΝΕ να μαλώνουν για το ποιός «κατόρθωσε» να πετύχει το άνοιγμα του εστιατορίου, πρέπει οι φοιτητές των τριών σχολών να συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε για καλυτέρευση των όρων σίτισης και στέγασής μας.

Ολόκληρη η μέχρι τώρα χρονιά σημαδεύεται από μια προσπάθεια για πειθάρχηση του φοιτητικού σώματος και στη σχολή μας. Κάτι ο περιορισμός των Γενικών Συνελεύσεων από την κοσμητεία και η εισβολές γνωστών τραμπούκων, κάτι η συνεχιζόμενη εντατικοποίηση των σπουδών, η κατάσταση έχει φτάσει στο απροχώρητο: Έχουμε προσπάθειες για επιβολή υποχρεωτικών απροειδοποίητων προόδων που ευτυχώς δεν καρποφόρησαν (πχ ΜίκροΙ Χαριτάκης), αποβολές από τα μαθήματα λες και είμαστε σχολείο, καθηγητές που δεν αφήνουν φοιτητές να μπουν στο αμφιθέατρο γιατί άργησαν 20 λεπτά, άλλους που θέλουν παρουσιολόγια…

Μετά ήρθε μια εξεταστική πιο σκληρή από αυτές που ξέραμε, όπου μετά από ένα μήνα δεν έχουν ανακοινωθεί τα αποτελέσματα από όλα τα μαθήματα. Έτσι έχουμε μαζικά κοψίματα που είχαν να εμφανιστούν αρκετά χρόνια πχ Λογιστική 73% κομμένοι συμφοιτητές μας. Στόχος τους είναι, βέβαια, να πειστούμε εμείς για την ανικανότητά μας, να θεωρήσουμε τους καθηγητάδες μας σαν τους μόνους κατόχους του μυστικού της γνώσης που τους δίνει δικαίωμα να κάνουν ό,τι θέλουν. Εξάλλου, ο φοιτητής που τρέχει όλη μέρα για παρακολουθήσεις και διάβασμα όχι μόνο δεν μπορεί να κριτικάρει το περιεχόμενο αυτών που τον διδάσκουν (βλέπε πχ ότι αιτία της ανεργίας είναι τα συνδικάτα, ότι η δημόσια παιδεία είναι κοινωνικά άδικη), αλλά δεν μπορεί να διεκδικήσει συλλογικά ούτε και τη βελτίωση των καθημερινών όρων σπουδών του.

Τι λένε για όμως αυτά οι επίσημες παρατάξεις;

ΔΑΠ προσπαθεί να μας πείσει ότι ο μονόδρομος για εμάς είναι το φοιτητικό κίνημα των «κονέ» με τους καθηγητές, γι’ αυτό και σαμπόταρε φέτος τις περισσότερες γενικές συνελεύσεις, προτιμώντας τα πάρτυ στα κλαμπ και τις εκδρομές και το γλείψιμο και την υποταγή μέσα στα αμφιθέατρα.

ΠΑΣΠ μια από τα ίδια με τους ομότεχνούς της ΔΑΠίτες, είναι εξαφανισμένη όταν υπάρχουν έντονα φοιτητικά προβλήματα αλλά εμφανίζεται όταν χρειάζεται να υποστηρίξει την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ

ΠΚΣ μας καλεί για να την κάνουμε ισχυρή για να μπορεί αυτή να διαχειρίζεται τους αγώνες καταπώς συμφέρει το Κόμμα στην εκλογική υποστήριξη του οποίου θυσιάζει τα πάντα, ενώ υποστηρίζει την ειδίκευση στο πτυχίο που μας στερεί εργασιακές προοπτικές.

Το κοινό που έχουν όλοι αυτοί είναι ότι θέλουν να τους χρίσουμε εκπρόσωπούς δικούς μας και των αγώνων μας για να μπορούν να διαπραγματεύονται στο όνομα μας και να μας «αντιπροσωπεύουν». Θέλουν ένα φοιτητικό κίνημα του καναπέ, που τις αποφάσεις θα παίρνει μια φωτισμένη πρωτοπορία ενώ όλοι οι υπόλοιποι θα ακολουθούν τους ηγέτες.

ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΕΜΑΣ ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ ΕΙΝΑΙ Η ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ

Τα τελευταία χρόνια ειδικά στο χώρο της νεολαίας τα πράγματα δεν πήγαν καθόλου όπως τα ήθελαν οι αποπάνω. Χιλιάδες νέοι συναντήθηκαν στα φοιτητικά αμφιθέατρα, χιλιάδες μαθητές στις μαθητικές καταλήψεις και διαδηλώσεις, στη μάχη ενάντια στο διαγωνισμό του ΑΣΕΠ, στις αντιιμπεριαλιστικές κινητοποιήσεις. Μετά λοιπόν από αυτές τις μάχες καταλαβαίνουμε ότι ενάντια στους μονόδρομους που μας βάζουν δε μπορούμε παρά να διαλέξουμε το μονόδρομο της ανατροπής αυτής της πολιτικής.

·Γιατί τα κινήματα έχουν δείξει ότι μπορούν και πετυχαίνουν νίκες όταν συμμετέχουμε όλοι στις γενικές συνελεύσεις και τις κινητοποιήσεις, δίχως να αφήνουμε τους επαγγελματίες συνδικαλιστές να μας «εκπροσωπούν».

·Γιατί πρέπει να καταλάβουμε ότι όλοι είμαστε φοιτητές με κοινά συμφέροντα τώρα μέσα στη σχολή, αλλά και κοινά εργασιακά δικαιώματα για το μέλλον και ότι μόνο αν τα διεκδικήσουμε μαζί μπορούμε να τα κατακτήσουμε.

·Γιατί θέλουμε ένα πανεπιστήμιο όπου ο φοιτητής θα αντιδρά στην αυθαιρεσία του καθηγητή όταν βάζει θέματα εκτός ύλης, δε θα χάβει αυτά που θα λέει ο κάθε Ψαχαρόπουλος για την «κακή δημόσια παιδεία», θα απαιτεί και θα πετυχαίνει να έχει καλύτερες συνθήκες σπουδών και διαβίωσης. Αυτό δε μπορεί να γίνει αν δεν ακολουθήσουμε μια πορεία ανατροπής της κυρίαρχης πολιτικής , της οποίας όλα τα παραπάνω είναι μέρη, αν δεν βρούμε τους χαμένους δεσμούς αλληλεγγύης και κοινής δράσης όλων μας.

Διεκδικούμε Ενιαία Δημόσια Πανεπιστημιακή Εκπαίδευση , με ένα πτυχίο ανά γνωστικό κλάδο και κατοχυρωμένα εργασιακά δικαιώματα σε αυτό.

Παλεύουμε για αξιοπρεπείς ρυθμούς σπουδών κόντρα στην εντατικοποίηση, για να φυσήξει στα αμφιθέατρα ένας άλλος άνεμος συλλογικότητας και αλληλεγγύης.

Μόνη μας απάντηση: Οι αγώνες μας ενάντια σ’ αυτή την πολιτική. Ενάντια στις δυνάμεις της συναίνεσης από τη μία, του μοναχικού κομματικού δρόμου από την άλλη να αντιπαραθέσουμε τους αγώνες μας και τη δυνατότητά μας να νικάμε! Όπως στις μεγάλες κινητοποιήσεις, ενάντια στην εκπαιδευτική μεταρρύθμιση. Χιλιάδες νέοι συναντήθηκαν στην καθημερινή πάλη, όπως νίκησαν οι φοιτητές στην Κρήτη τα ΠΣΕ έτσι και τώρα να αγωνιστούμε ενάντια σ’ αυτή την πολιτική που καταργεί κάθε δικαίωμά μας, ενάντια στους νόμους για την εκπαίδευση που μας κάνουν φτηνό εργατικό δυναμικό.

Οι αξίες και τα οράματά τους δεν μας ταιριάζουν. Συνεχίζουμε την πάλη ενάντια στην πολιτική της ΟΝΕ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τους εκφραστές της, την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Θέλουμε την ανάπτυξη μαζικών νικηφόρων κινημάτων της νεολαίας που θα πετυχαίνουν νίκες και θα φτάνουν μέχρι την ανατροπή αυτής της πολιτικής. Γι’ αυτό θέλουμε να οικοδομήσουμε μια άλλη αριστερά, ανεξάρτητη και αντικαπιταλιστική που δεν θα συναινεί στο επίσημο πολιτικό σκηνικό αλλά θα βάζει στο προσκήνιο τις διεκδικήσεις, τα δικαιώματα και τις ανάγκες των φοιτητών, της νεολαίας και των εργαζομένων. Μια αριστερά της καθημερινής πάλης, μέσα και έξω από τα αμφιθέατρα που δεν βλέπει τον εαυτό της ως σωτήρα αλλά ζει και μοιράζεται τις αγωνίες και τις ανησυχίες του κόσμου γύρω της, αναζητά και πλουτίζει από την εμπειρία του και γίνεται υπόθεση όλων όσων πλήττονται σήμερα.

Στο φόντο της επίθεσης κυβέρνησης – Υπουργείου Παιδείας ενάντια στα εναπομείναντα δικαιώματά μας πιστεύουμε πως οι φετινές φοιτητικές εκλογές είναι ιδιαίτερα σημαντικές για να εκφραστεί η τάση αντίσταση και νικηφόρας αντιπαράθεσης των φοιτητών ενάντια σ’ αυτή την πολιτική, να εκφραστεί η τάση των φοιτητών που δε βολεύονται αλλά αναζητούν διέξοδο μέσω του συλλογικού αγώνα. Γι’ αυτό πιστεύουμε πως είναι αναγκαία η στήριξη των ανεξάρτητων αριστερών σχημάτων της Ενιαίας Ανεξάρτητης Αριστερής Κίνησης (ΕΑΑΚ) πριν – κατά και μετά τις φοιτητικές εκλογές.

Σπάμε τη συναίνεση κράτους – κομμάτων – ΜΜΕ με τους αγώνες μας.

– Δίνουμε ραντεβού στις μάχες που έρχονται ενάντια στο νομοσχέδιο για την ανωτατοποίηση των ΤΕΙ, ενάντια στο νέο τρομονόμο και τις αποφάσεις της Μπολώνια.

ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ για μια Αριστερή Παρέμβαση στο Οικονομικό-ΕΑΑΚ

ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ 1973- ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ 2001: Ο ΑΓΩΝΑΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

Φέτος συμπληρώνονται 28 χρόνια από την ηρωική εξέγερση των εργαζόμενων και της νεολαίας της Αθήνας ενάντια στην αμερικανοκίνητη χούντα των συνταγματαρχών, από την θυσία δεκάδων συνανθρώπων μας για μια κοινωνία, ισότητας δημοκρατίας και αλληλεγγύης. Το σύνθημα ΨΩΜΙ-ΠΑΙΔΕΙΑ-ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ μπόρεσε τον Νοέμβρη του 1973 να συσπειρώσει χιλιάδες λαού σε αγώνα μέχρις εσχάτων ενάντια στο στρατοκρατικό καθεστώς, διαψεύδοντας όσους πίστευαν πως τα οράματα είχαν ποδοπατηθεί από τις ερπύστριες των τανκς το 1967.

Δεν είναι τυχαίο ότι το Πολυτεχνείο και τον εορτασμό του πάντα το φοβόντουσαν οι μεταπολιτευτικές κυβερνήσεις, επειδή ακριβώς συμβόλιζε την ανυποχώρητη πάλη του λαού ενάντια στην τυραννία και στην καταπίεση. Δεν είναι τυχαίο ότι κατά τα ίδια τα γεγονότα του Νοέμβρη του 1973 οι καταληψίες και οι συμπαραστάτες τους αποκαλέστηκαν προβοκάτορες, χαφιέδες και αριστεριστές όχι μόνο από τα επίσημα κόμματα αλλά και από την καθεστωτική αριστερά (ΚΚΕ, ΚΚΕ εσωτερικού). Δεν είναι τυχαίο ότι ο εορτασμός της επετείου του Πολυτεχνείου αποτελούσε και αποτελεί ακόμα διακύβευμα:

Σ’ όλη τη διάρκεια της δεκαετίας του 1970 η πορεία του Πολυτεχνείου ήταν απαγορευμένη από τις κυβερνήσεις της Δεξιάς, με αποκορύφωμα το κατασταλτικό χτύπημα το 1980 και τη δολοφονία των Κουμή, Κανελοπούλου από τα ΜΑΤ με το ΚΚΕ να αποχωρεί επιδεικτικά από την πορεία , ενώ όλος ο πολιτικός κόσμος (και το ΚΚΕ) μίλαγε για «αριστεροχουντισμό»…

Στην δεκαετία του 1980 έχουμε την δολοφονία του Μιχάλη Καλτέζα από τα ΜΑΤ του ΠΑΣΟΚ το Νοέμβρη του 1985, ενώ ο δολοφόνος Μελίστας αθωώνεται 2 χρόνια αργότερα.

Στη δεκαετία του 1990 έως και σήμερα γίνεται μια προσπάθεια να πειστούμε ότι τα οράματα πέθαναν, ότι ήρθε το τέλος των ιδεολογιών, άρα και το τέλος του Πολυτεχνείου. Η νεολαία παρουσιάζεται σαν η «γενιά του καναπέ», που το μόνο που την ενδιαφέρει είναι πώς θα την βολέψει καλύτερα, πώς θα πιάσει την καλή.

ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΜΑΣ ΤΟΥΣ ΔΙΑΨΕΥΔΟΥΝ.

Τα τελευταία χρόνια με το κίνημα σε σχολές και σχολεία ενάντια στον Αρσένη, με τις κινητοποιήσεις ενάντια στις επεμβάσεις στο Κόσσοβο, ενάντια στην επίσκεψη Κλίντον, με τις πορείες για το ασφαλιστικό η ελληνική νεολαία δείχνει ότι παραμένει στην πρωτοπορία του αγώνα ενάντια στα σχέδια των κρατούντων, ενάντια στη λογική του κέρδους και του ανταγωνισμού. Πορείες, καταλήψεις, συγκρούσεις αναδύουν μια νέα ριζοσπαστικότητα που το σύστημα θέλει πάση θυσία να χτυπήσει.

ΣΗΜΕΡΑ, το αντιιμπεριαλιστικό νόημα του Πολυτεχνείου παραμένει επίκαιρο όσο ποτέ, καθώς εξελίσσεται η αμερικανική επίθεση στο Αφγανιστάν. Ο τριήμερος εορτασμός μπορεί και πρέπει να είναι μια κορύφωση του αντιπολεμικού κινήματος που αναπτύσσεται σ’ ολόκληρη την ελληνική κοινωνία, αλλά και στον κόσμο.

Απέναντι στο κλίμα τρομοκρατίας και καταστολής που προσπαθούν να μας περάσουν, αντιτάσσουμε τους σύγχρονους αγώνες για ΨΩΜΙ-ΠΑΙΔΕΙΑ- ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, τους αγώνες μας κόντρα στην κυβερνητική πολιτική που στρέφεται ενάντια στις ανάγκες και τα δικαιώματά μας. Δείχνουμε στην πράξη ότι :

Η εξέγερση δεν τελειώνει, δεν εξαργυρώνεται δεν δυσφημείται

αντιστέκεται στην επίθεση του κεφαλαίου, στο σάρωμα των λαϊκών κατακτήσεων, στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς

ζει στις νικηφόρες μάχες και στις ανατροπές του σήμερα

αναζητά την αριστερή αντικαπιταλιστική προοπτική.

*ΟΛΟΙ στον 3μερο εορτασμό στις 15-17 Νοέμβρη στο Πολυτεχνείο

*ΟΛΟΙ στην παλλαϊκή πορεία στην Αμ. Πρεσβεία στις 17/11 (προσυγκέντρωση φοιτητικών συλλόγων 15.00 στην Κλαυθμώνος)

ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ για μια Αριστερή Παρέμβαση στο Οικονομικό- ΕΑΑΚ

ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΗΣ;

Το χτύπημα της 11ης Σεπτέμβρη το παρακολουθούμε όλοι από τις τηλεοράσεις μας, όπως και όλα τα υπόλοιπα γεγονότα και καταστάσεις που συγκλονίζουν τον πλανήτη τα τελευταία χρόνια. (πείνα, πόλεμος, δυστυχία). Οι εξελίξεις είναι λίγο πολύ γνωστές και δεν θα αναλυθούν εδώ. Άλλωστε ο ρόλος μας δεν είναι δημοσιογραφικός. Απευθυνθείτε στα «υπέροχα» δελτία παραπληροφόρησης των 7:30.

Αμέσως μετά το χτύπημα που παρουσιάστηκε πανέμορφα με την παρακολούθηση δύο δεικτών: αυτού του δείκτη των νεκρών και τον δείκτη του χρηματιστηρίου (τόσο πολύ νοιάζονται για τις ανθρώπινες ζωές οι έχοντες και κατέχοντες αυτού του υπέροχου κόσμου) Έχουμε την δήλωση του καου – μπόυ κ. Μπους: «όποιος δεν είναι μαζί μας είναι εχθρός μας»

Αν αυτό δεν είναι τρομοκρατία, τότε τι είναι; Οι ισχυροί συνηθίζουν να εκβιάζουν τον κόσμο εδώ και χρόνια. Ο πόλεμος άρχισε με τις γνωστές από το Ιράκ και τη Σερβία παράπλευρες απώλειες του. Είναι γνωστό ότι οι ιμπεριαλιστές του ΝΑΤΟ και της Ε.Ε., καθώς και οι φονταμεταλιστές του Αφγανιστάν, δεν ενδιαφέρονται και πολύ για τις ανθρώπινες ζωές.

Ο αντικειμενικός στόχος των ιμπεριαλιστών είναι ο έλεγχος των κοιτασμάτων πετρελαίου, καθώς και ο πολιτικός έλεγχος με την εγκαθίδρυση καθεστώτων τύπου μαριονέτας της ευρύτερης περιοχής. Εξάλλου, είχαμε και την αναμενόμενη δήλωση του πολέμαρχου κ. Μπους ότι ο Μπιν Λάντεν μπορεί και να μην συλληφθεί. Εδώ θα πρέπει να προβληματιστεί ο καθένας μας όχι επειδή αν θα συλλάμβαναν ή θα σκότωναν τον Μπιν Λάντεν θα λυνόταν το πρόβλημα, αφού το πρόβλημα της «τρομοκρατίας» έχει βαθύτερα πολιτικά και κοινωνικά αίτια. Αλλά θα πρέπει να αναρωτηθούμε εφόσον ο «εχθρός» τους δε θα συλληφθεί και με αυτό το πρόσχημα αρχίσουν ένα δεκαετή πόλεμο τότε γιατί γίνεται ο πόλεμος και το εξίσου σημαντικό, γιατί δεν θα συλληφθεί ο «εχθρός».

Η απάντηση βρίσκεται στην ιστορία. Όταν οι ΗΠΑ εισέβαλλαν στο Ιράκ και τότε ο κακός ήταν ο Σαντάμ θα μπορούσαν εφόσον φτάσουν μέχρι τη Βαγδάτη να συλλάβουν ή να δολοφονήσουν τον παλιό τους σύμμαχο που τώρα παραστράτησε. Δεν το έκαναν και δεν το έκαναν γιατί δεν βόλευε είναι πιο συμφέρον για τους ιμπεριαλιστές να σκέφτονται μακροχρόνια να έχουν ένα μπαμπούλα στην πετρελαιοπαραγωγή περιοχή σε δράση ώστε να μπορούν να πουλάν όπλα στις γειτονικές χώρες και να εκβιάζουν για άλλη μια φορά «ή μας δίνεται άφθονο πετρέλαιο και είστε καλά παιδάκια ή σας τρώει ο κακός Σαντάμ».

Κάτι παρόμοιο συμβαίνει και τώρα, αν έπιαναν τον επίσης παλαιό συνεργάτη τους Μπιν Λάντεν και εξάρθρωναν τελείως την τρομοκρατία τότε θα εξέλειπε το πρόσχημα για πολεμική παρέμβαση σε άλλες 60 χώρες αλλά και ο λόγος για πιθανή εγκατάσταση πολεμικών βάσεων στο έδαφος του Αφγανιστάν. Οι επιπτώσεις όμως σε έναν παγκοσμιοποιημένο πλανήτη δεν είναι δυνατόν να τελειώνουν εδώ.

Τους είναι απαραίτητο το τρομοκρατικό κλίμα που οι ίδιοι φτιάχνουν και διατηρούν μέσα από το CNN και τα υπόλοιπα δελτία πληροφόρησης στη Δύση με τη διοχέτευση πληροφοριών για την κατοχή πυρηνικών και αποθηκευμένων όπλων από τους «εχθρούς» που αυτά θα χτυπήσουν τις πολιτισμένες χώρες έτσι ώστε στο όνομα της καταπολέμησης της τρομοκρατίας να περισταλούν τα δημοκρατικά κεκτημένα των λαών της Ευρώπης και της Αμερικής που με αίμα και θυσίες έχουν κατακτηθεί. Είναι ένα πρόσχημα για πειθάρχηση των λαών ιδιαίτερα τώρα που σε όλο τον κόσμο τα κινήματα κατά της παγκοσμιοποίησης φουντώνουν.

Στη χώρα μας εξάλλου ετοιμάζονται να χτυπήσουν το ασφαλιστικό σύστημα, την υγεία, την παιδεία και θέλουν να μην μπορεί κανείς να αντιδράσει στα σχέδιά τους. Μας έχουν έτοιμους,, λοιπόν, τρομονόμους και το νέο επίτευγμα το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης. Τρομοκράτες είναι γι’ αυτούς όσοι ονειρεύονται ένα κόσμο διαφορετικό από το δικό τους κόσμο του πολέμου, του κέρδους και της εκμετάλλευσης. Τρομοκράτης είναι γι’ αυτούς όποιος αντιστέκεται και παλεύει ενάντια στα μεγαλεπήβολα σχέδιά τους.

Ο δικός μας δρόμος πρέπει να είναι σαφής: Δεν μπαίνουμε σε ψευτοδιλλήματα του τύπου ή μαζί μας ή με τους Ταλιμπάν. Δεν εκχωρούμε τα δημοκρατικά μας δικαιώματα στο όνομα της οικονομικής σταθερότητας και του πολέμου. Αγωνιζόμαστε για ένα δίκαιο κόσμο.

ΠΑΛΕΥΟΥΜΕ ΓΙΑ:

*Άμεσο σταμάτημα της αμερικανονατοϊκής επέμβασης στο Αφγανιστάν

*Καμμιά συμμετοχή της Ελλάδας στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις. Επιστροφή των Ελλήνων στρατιωτών.

*Σπάσιμο της εφαρμογής των τρομονόμων στην πράξη, με μαζικά δυναμικά κινήματα

*Έξοδο της Ελλάδας από ΝΑΤΟ και Ευρωπαϊκή Ένωση

*Οικοδόμηση ενός πλατιού αντιιμπεριαλιστικού-αντιπολεμικού κινήματος

ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ για μια Αριστερή Παρέμβαση στο Οικονομικό- ΕΑΑΚ

ΤΟ ΧΤΥΠΗΜΑ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ…

Τις τελευταίες βδομάδες όλος ο κόσμος έχει μπει στην τροχιά ενός νέου πολέμου, αυτού που διεξάγουν οι ΗΠΑ και οι ΝΑΤΟϊκοί σύμμαχοί τους ενάντια στο λαό του Αφγανιστάν. Μετά το απάνθρωπο χτύπημα στις 11 Σεπτέμβρη , οι ΗΠΑ σκυλεύοντας τους 6000 νεκρούς τους κήρυξαν τον πόλεμο κατά της «διεθνούς τρομοκρατίας»: Οι βόμβες δεν θα αργούσαν να πέσουν στα κεφάλια χιλιάδων συνανθρώπων μας .

Οι πύραυλοι για άλλη μια φορά θα επιβάλουν την …ειρήνη στο Αφγανιστάν και θα φέρουν στη δικαιοσύνη τους «σατανάδες». Παράλληλα με τις έξυπνες βόμβες τα αεροπλάνα πετάνε κι ένα πακετάκι με τρόφιμα … ίσως για τους νεκρούς. Με τέτοιους τρόπο δείχνουν το ενδιαφέρον τους οι υποκριτές.

Οι παγκόσμιες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις έχουν συμφωνήσει για έναν ανηλεή πόλεμο, η κάθε μία για τους δικούς της σκοπούς και μας λένε πως οι πολιτισμοί έχουν χωριστεί σε αυτούς που υποστηρίζουν το «καλό» και σε αυτούς που υποστηρίζουν το «κακό». Οι πόλεμοι βέβαια γίνονται όχι γιατί υπάρχουν καλοί και κακοί αλλά για να διασφαλίζεται η εξουσία των ισχυρών και οι κατάλληλες συνθήκες για την εκμετάλλευση των αδυνάτων .

Η ιστορία του 20 αιώνα είναι σπαρμένοι από χιλιάδες πολεμικές επεμβάσεις, πραξικοπήματα ,δολοφονίες ,εμπορικούς αποκλεισμούς, με αποτέλεσμα το θάνατο εκατομμυρίων ανθρώπων, με στόχο να προωθηθούν τα συμφέροντα του Ιμπεριαλισμού. Μόνο και μόνο τις τελευταίες δεκαετίες έχουμε:

Την επέμβαση των ΗΠΑ στο Βιετνάμ(πρώην αποικία των Γάλλων) εκατοντάδες χιλιάδες βιετναμέζοι έχασαν τη ζωή τους για να απελευθερωθούν. Οι ΗΠΑ από την μεριά τους ήθελαν τη διατήρηση ενός νεοαποικιακού καθεστώτος για οικονομικούς και πολιτικούς λόγους και χτύπησαν απάνθρωπα το λαϊκό κίνημα της χώρας

Την Ινδονησία οι ΗΠΑ εγκαθιδρύδησαν το καθεστώς Σουχάρτο, σφάζονται εκατοντάδες χιλιάδες αντιφρονούντες κομμουνιστές. Στηρίζουν το καθεστώς του Απαρχαιτ στη νότιο Αφρική.

Το ισραηλιτικό κράτος που εγκαθιδρύετε από τους Βρετανούς με την αμέριστη συμπαράσταση των άλλων μεγάλων δυνάμεων δολοφονώντας χιλιάδες παλαιστίνιους εκτοπίζοντας τους από την πάτρια γη και είναι το μακρύ χέρι του ιμπεριαλισμού στην περιοχή.

Το Ιράκ όπου οι ΗΠΑ βοηθούν το καθεστώς του Σαντάμ να εξολοθρεύσει την αριστερά και το κουρδικό έθνος στα βόρεια σύνορα της χώρας .Αργότερα όμως όταν ο Σαντάμ θέλησε να συμμετάσχει και αυτός στη μοιρασιά και τον έλεγχο των πετρελαίων έγινε και αυτός «διάβολος». Και συνεχίζεται το εμπάργκο που σκοτώνει χιλιάδες παιδιά..

Το γνωστό σε όλους μας πραξικόπημα στην Ελλάδα δεν είναι παρά ένα από τα δεκάδες πραξικοπήματα των ΗΠΑ σε όλο τον κόσμο(βλέπε Λατινική Αμερική). Επίσης δεν πρέπει να ξεχνάμε την πρόσφατη <<ανθρωπιστική επέμβαση >>στη Γιουγκοσλαβία.

Το μάθημα που μας διδάσκει η πολιτική των ΗΠΑ είναι ότι είναι ένα κράτος βίας που χαίρει την απόλυτη έγκριση από μέρος των συμμάχων του. Κανένα διεθνές δίκαιο δεν υφίσταται για αυτούς, είναι απλώς μία καλοφτιαγμένη φενάκη όπου καταφεύγουν όταν θέλουν τη κάλυψη της . Η πολιτική των δυο μέτρων και των δυο σταθμών αποτελεί κυρίαρχο χαρακτηριστικό τους.

Συγκεκριμένα στο Αφγανιστάν ενίσχυσαν τους Μουτζαχεντίν και τους Ταλεμπάν γνωρίζοντας τις ισλαμικές τους καταβολές και τις αυταρχικές μεθόδους που εφάρμοσαν και αυτό γιατί χτυπούσαν με αυτό τον τρόπο μια σημαντική ανταγωνιστική δύναμη για τις ΗΠΑ την Ρωσία, ελέγχοντας παράλληλα την παραγωγή και αγορά του οπίου, βρίσκοντας ένα πολύτιμο σύμμαχο στην περιοχή. Αργότερα όταν οι συνθήκες άλλαξαν το αλισβερίσι δεν πέτυχε, έτσι οι Ταλεμπάν έγιναν εχθροί και ο Μπιν Λαντεν τρομοκράτης . «Ανακάλυψαν» λοιπόν σήμερα τις εικόνες φρίκης για την καταπίεση των γυναικών που φιγουράρουν στα κανάλια ανεβάζοντας τη θεαματικότητα, ,καλλιεργώντας ταυτόχρονα το μίσος και το φανατισμό στους Δυτικούς.

Είναι φανερό ότι ο πόλεμος γίνεται για να ενισχυθεί η θέση των ΗΠΑ και των σύμμαχων τους και για να χτυπήσουν τους λαούς, δηλαδή για οικονομικούς, πολιτικούς και γεωστρατιοτικούς λόγους:

Η οικονομία της Αμερικής και των άλλων δυτικών χωρών περνάει μία φάση ύφεσης και χαμηλής επενδυτικής ζήτησης και ο χαμηλός ρυθμός οικονομικής ανάπτυξης μπορεί εύκολα να ανυψωθεί σε μια πολεμική περίοδο όπως έχει δείξει η ιστορία. Ταυτόχρονα η επέμβαση θα εξασφαλίσει τον έλεγχο του πετρελαίου και των νέων κοιτασμάτων που έχουν βρεθεί στη περιοχή και την καλύτερη εκμετάλλευση τους. Η δημιουργία ενός φιλικού προς τις ΗΠΑ καθεστώτος θα εξασφαλίσει το πολιτικό έλεγχο της περιοχής ,ελαττώνοντας παράλληλα τη δύναμη των πιο σημαντικών ανταγωνιστών τους στη περιοχή(Ρωσία ,Κίνα ,Ινδία) και διαιωνίζοντας την φτώχεια στην άμοιρη γη του Αφγανιστάν.

Ταυτόχρονα στις δυτικές κοινωνίες ο τρόμος πλανιέται καλλιεργούμενος από ΜΜΕ και κυβερνήσεις , και για τη δήθεν αντιμετώπισή του δημιουργείται για άλλη μια φορά στην ιστορία η νέα Ιερή συμμαχία που θα απλώσει τις …μαύρες φτερούγες της πάνω στους λαούς. Τα περίφημα <<δημοκρατικά>> καθεστώτα της Δύσης (με τους εκατομμύρια φτωχούς και αδικημένους)θα γίνουν και αυτά λιγότερο δημοκρατικά όπως μας πληροφορούν οι επίσημοι ηγέτες τους

Θέλουν κανένα λαϊκό κίνημα να μην αντιστέκεται, να μην παλεύει και να μην διεκδικεί. Αν το κάνει «απλούστατα» θα θεωρείται ύποπτο για τρομοκρατία.

Τα ατομικά δικαιώματα και ελευθερίες καταστρατηγούνται λοιπόν για χάρη της δήθεν ασφάλειας... Ήδη σε πολλές χώρες και στην Ελλάδα περνάνε τρομονόμοι που προβλέπουν απαγορεύσεις πορειών, ποινικοποίηση των δυναμικών αγώνων, συνεχή παρακολούθηση κομμάτων και πολιτικών οργανώσεων. Αυτή θα είναι η τρομοκρατία όπου κάθε πολίτης θα υποστεί αν τολμήσει να αντισταθεί.

Προσπαθούν να μας φοβίσουν. Δεν θα τα καταφέρουν!

Αντιστεκόμαστε και καταδικάζουμε :

*Τον πόλεμο των ΗΠΑ κατά του Αφγανιστάν

*Την συμμετοχή και συνεργασία της Ελλάδας στο πόλεμο

*Την αστυνόμευση και την καταστολή λαϊκών κινημάτων

*Τον περιορισμό των ατομικών ελευθεριών

ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΣΤΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ- E.A.A.K.

Οι φοιτητές δεν είναι (κουτό)χορτοφάγοι…

Σήμερα που η ελληνική τριτοβάθμια εκπαίδευση βρίσκεται σε αναβρασμό, βρισκόμαστε μπροστά σε μια νέα περίοδο για το ελληνικό φοιτητικό κίνημα, σε μια νέα φάση σύγκρουσης με τις επιταγές κυβέρνησης και επιχειρήσεων. Πάρα πολλές σχολές –γύρω στις 25 πανελλαδικά- βρίσκονται υπό κατάληψη εδώ και 1 μήνα, στις σχολές συγκροτούνται συντονιστικές επιτροπές και πανελλαδικά συντονιστικά, γίνονται πορείες με συγκρούσεις, συλλήψεις αλλά κυρίως μεγάλη μαζικότητα και παλμό.

Γιατί γίνονται όλα αυτά; Γίνονται ενάντια στο νόμο για την ψευτοανωτατοποίηση ΤΩΝ ΤΕΙ. Ο νόμος αυτός, αν εφαρμοσθεί, θα φέρει την πολυδιάσπαση την πανεπιστημιακή εκπαίδευση, με ίδρυση ειδικευμένων τμημάτων λογιστικής, χημικών τροφίμων κλπ κλπ που το μόνο που θα προσθέτουν θα είναι εργασιακές απαγορεύσεις σε εμάς: Ο απόφοιτος Οικονομικού δεν θα μπορεί να δουλέψει σαν κανονικός λογιστής, κάνοντας λογιστικά βιβλία όλων των τάξεων όπως τώρα, αλλά τη θέση αυτή θα την έχει ο απόφοιτος ΑΕΙ λογιστικής. Ταυτόχρονα, βέβαια, ο απόφοιτος λογιστικής δεν θα μπορεί να δουλέψει σαν τραπεζικός, σαν καθηγητής σε σχολείο κλπ.

ΔΕΝ είναι, λοιπόν, «οι ΤΕΙτζήδες που μας τρώνε τις δουλείες» αλλά το υπάρχον σύστημα χτυπάει φοιτητές και σπουδαστές. Γι’ αυτό και έχει αναπτυχθεί φέτος ένα κοινό κίνημα φοιτητών-σπουδαστών με αίτημα ΕΝΙΑΙΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ, δηλαδή κατάργηση των ΤΕΙ και ενσωμάτωσή τους στις ομοειδείς σχολές πχ το ΤΕΙ λογιστικής στο Οικονομικό. Όχι, βέβαια, πως έτσι θα φτιάξουμε το τέλειο, το «κόκκινο» σοσιαλιστικό Πανεπιστήμιο, αλλά αν έχουμε ΜΙΑ ΣΧΟΛΗ ΑΝΑ ΓΝΩΣΤΙΚΟ ΚΛΑΔΟ τα εργασιακά δικαιώματα των αποφοίτων θα είναι διευρυμένα και όχι διεσπασμένα σε ειδικεύσεις, δίνοντάς τους καλύτερες προοπτικές στον αγώνα για καλύτερες συνθήκες δουλιάς.

Το κίνημα των καταλήψεων που αναπτύχθηκε σε μια πρώτη φάση διεκδικεί την ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΕΥΘΥΜΙΟΥ και παγώνοντας κάθε διαδικασία για το εαρινό εξάμηνο του 2001 είναι αποφασισμένο να συνεχίσει τη μάχη το φθινόπωρο. Είναι καθήκον και των φοιτητών του Οικονομικού να συμβάλουμε όσο μπορούμε και εμείς στην ανάπτυξη των κινητοποιήσεων, πόσο μάλλον που τα εργασιακά μας δικαιώματα συρρικνώνονται χρόνο με το χρόνο: Πρώτα ήρθε ο νόμος για τους Λογιστές που μας βάζει να δώσουμε εξετάσεις στο Οικονομικό Επιμελητήριο για να εργασθούμε, τώρα ο νόμος για τα ΤΕΙ.

Τώρα, μέσα στην εξεταστική, μοιάζει όλα να τα σκεπάζει η φοβέρα και να τα πλακώνει η σκλαβιά στο Οικονομικό, με αύξηση της εξεταστέας ύλης, αυθαιρεσία των επιτηρητών, θέματα που θέλουν 4 ώρες και τα γνωστά. Πρέπει να αντιδράσουμε μαζικά ΝΑ ΧΤΥΠΑΜΕ ΤΗΝ ΚΑΘΗΓΗΤΙΚΗ ΑΥΘΑΙΡΕΣΙΑ όπου τη βρίσκουμε, γιατί στόχος τους είναι να είμαστε οι υποταγμένοι φοιτητές του σήμερα-μελλοντικοί πειθαρχημένοι εργαζόμενοι. Αυτό θέλουν να πετύχουν και με τη συμφωνία πρυτάνεων-υπουργείου Παιδείας για αξιολόγηση των σχολών: Όλοι θυμόμαστε την αξιολόγηση του Οικονομικού από το Υπουργείο η οποία ανακάλυπτε σαν προβλήματα τις καταλήψεις, τις συνελεύσεις και τις… αντιγραφές και τα εύκολα θέματα..

Η ανάπτυξη ενός κινήματος καταλήψεων έχει στη βάση της τη λογική του ΑΓΩΝΑ για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων μας μέσα στη Σχολή αλλά και μετά από το πτυχίο. Αυτή τη λογική χτυπούν οι καθεστωτικές παρατάξεις ΔΑΠ-ΠΑΣΠ-ΠΚΣ που ευχαριστημένες με τα κουκιά τους στις εκλογές πιστεύουν πως θα πνίξουν το κίνημα εν τει γεννέσει του. Γιατί η ΑΜΕΣΟΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ και ο ανυποχώρητος αγώνας αμφισβητεί όλη τη λογική που αυτοί θέλουν να περάσουν, τη λογική του συμβιβασμού, της ανάθεσης στους αρμόδιους, του ξεπουλήματος. Δεν είναι τυχαίο ότι η «αγωνιστική» ΚΝΕ σταμάτησε να προτείνει καταλήψεις πριν ένα μήνα «για να μην εκτραπούν τα πράγματα» και μαυρίστηκε σε ΟΛΕΣ τις συνελεύσεις και το μόνο που κάνει είναι να συκοφαντεί και να τραμπουκίζει.

Εμείς σα ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ-ΕΑΑΚ καλούμε όλους του φοιτητές του Οικονομικού να αντιδράσουν και να αντισταθούν στην εξεταστική σκλήρυνση, να δώσουμε όλοι το παρόν στις μάχες που έρχονται, ενάντια στην νέα εκπαιδευτική μεταρρύθμιση.

ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΓΙΑ ΤΑ ΤΕΙ – ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΩΝ ΣΧΟΛΩΝ

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΑΥΘΑΙΡΕΣΙΑ ΤΟΥ ΚΑΘΗΓΗΤΗ

ΜΑΖΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΩΝ ΚΑΙ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΩΝ


ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ για μια Αριστερή Παρέμβαση στο

Οικονομικό- ΕΑΑΚ

  • Kατηγορίες

  • Σιγά μην κλάψω!

    Μου λεν αν φύγω από τον κύκλο θα χαθώ στα όρια του μοναχά να γυροφέρνω. Και πως ο κόσμος είν’ ανήμερο θεριό κι όταν δαγκώνει εγώ καλά είναι να σωπαίνω. Κι όταν φοβούνται πως μπορεί να τρελαθώ μου λεν να πάω κρυφά κάπου να κλάψω. Και να θυμάμαι πως αυτό το σκηνικό είμαι μικρός, πολύ μικρός για να τ’ αλλάξω. Μα εγώ μ΄ ένα άγριο περήφανο χορό σαν αετός πάνω απ’ τις λύπες θα πετάξω. Σιγά μην κλάψω, σιγά μη φοβηθώ, σιγά μην κλάψω, σιγά μη φοβηθώ.
  • Photobucket ΤΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΠΡΩΤΟ ΣΕ ΠΟΡΕΙΑ!! Photobucket Photobucket Κι άμα τα πάρω, θα πάρω φόρα, θα σας ρημάξω στις κλωτσιές στην ανηφόρα Άμα τα πάρω δε θα μπορέσουν δυο διμοιρίες από ΜΑΤ να με βολέψουν Κι έτσι πλανιέμαι, έτσι ξεχνιέμαι, κρύβομαι μέσα μου και κάνω πανικό Έτσι πλανιέμαι, έτσι ξεχνιέμαι, τη φαντασία μου χορεύω στο κενό