Party

Photobucket

Advertisements

Εμπρός για της γενιάς μας τα Πολυτεχνεία!

Photobucket

 Ο Νοέμβρης είναι πάντα ένας μήνας ιδιαίτερος. Δεν είναι μόνο οι μνήμες που ξυπνά στον κόσμο που έζησε τα γεγονότα του Πολυτεχνείου, άλλωστε οι μνήμες κάποτε κλείνουν τον κύκλο τους, και παίρνουν θέση στην Ιστορία. Είναι αυτό το σάλπισμα για εξέγερση, για αντίσταση και πάλη που πάντα βρίσκει νέους, εκρηκτικούς δρόμους μέσα στην επικαιρότητα και επανέρχεται στο προσκήνιο. «Εδώ Πολυτεχνείο…» 

Το μήνυμα του Πολυτεχνείου ξεφεύγει από τα όρια του «ρεαλιστικού», συμβολίζει την έκρηξη των λαϊκών προσδοκιών σε μια κορύφωση που τότε δεν μπόρεσε να ελέγξει κανείς, ούτε οι χαφιέδες της χούντας, ούτε οι επίσημες πολιτικές δυνάμεις, ακόμα και της τότε Αριστεράς. Το Πολυτεχνείο ήταν νικηφόρο όχι μόνο γιατί ο κόσμος συγκρούστηκε έμπρακτα με το καθεστώς αλλά γιατί έθεσε ζητήματα πέρα απ’αυτό, που αμφισβήτησαν την ίδια του την ύπαρξη και την πολιτική σε κάθε επίπεδο από την σκοπιά των αναγκών της νεολαίας και των εργαζομένων. 

Η φετινή επέτειος του Πολυτεχνείου έρχεται στο φόντο της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης του κεφαλαίου. Από την άλλη πλευρά έρχεται λίγο μετά από τη μεγάλη κοινωνική έκρηξη του Δεκέμβρη. Με φόντο την ολοένα αυξανόμενη κοινωνική δυσαρέσκεια και αμφισβήτηση απέναντι σε ένα ασφυκτικό πλαίσιο ζωής, σε όλα τα επίπεδα, που διαμορφώνεται από την κυρίαρχη πολιτική αλλά και από τη ριζοσπαστικοποίηση που έχουν φέρει οι κοινωνικοί αγώνες των τελευταίων χρόνων ανέτρεψαν το φόβο, τη σιωπή, την εκλογική αναμονή και τα προγραμματισμένα σχέδια όλου του επίσημου πολιτικού σκηνικού. Η δολοφονία του 16χρονου Αλέξη αποτέλεσε την αφορμή για να ξεχυθούν χιλιάδες κόσμου στο δρόμο και να εκφράσουν την οργή τους για το αβέβαιο μέλλον που μας ετοιμάζουν. Ο Δεκέμβρης έδωσε από την αρχή ένα σαφές αντικυβερνητικό στίγμα, διεκδικώντας την ανατροπή της κυβέρνησης, αναζήτησε δρόμους για να διεκδικήσει τις ανάγκες και τα δικαιώματα σε παιδεία και εργασία, συνολικά για το πώς μπορούν τα πράγματα να πάνε αλλιώς.  

Το μήνυμα του Πολυτεχνείου υπάρχει και παραμένει και σήμερα επίκαιρο. Το μήνυμα του Πολυτεχνείου αποκρυσταλλώνεται ξεκάθαρα στους αγώνες των φοιτητών, στις απεργίες των εργαζομένων, στις καταλήψεις των μαθητών, στις μεγάλες κοινωνικές εκρήξεις. Αν κάτι μπορούμε να μάθουμε από εκείνον το Νοέμβρη είναι ότι οι μαζικοί και ανυποχώρητοι αγώνες μπορούν να νικούν! Φέτος το πολυτεχνείο οφείλει να αποτελέσει κόμβο για τη συνέχεια της δράσης μας. Σήμερα ένα ζωντανό πανεκπαιδευτικό μέτωπο μπορεί να ανατρέψει την αναδιάρθρωση συνολικά στην εκπαίδευση. Μπορεί να αποτελέσει το βήμα για ένα μέτωπο νεολαίας και εργαζομένων για την ήττα και ανατροπή της κυβερνητικής πολιτικής. 36 χρόνια μετά, το φοιτητικό κίνημα συνεχίζει να δίνει τη μάχη υπεράσπισης και διεκδίκησης των αναγκών του και συνεχίζει να δίνει τις μάχες με άξονα το ίδιο σύνθημα: «Ψωμί – Παιδεία – Ελευθερία»! 

Για εμάς σήμερα ΨΩΜΙ σημαίνει: εναντίωση στην εργασιακή αναδιάρθρωση που προωθεί η κυβέρνηση μέσω της προσπάθειας εφαρμογής του αντιασφαλιστικού νομοσχεδίου. Εισάγεται η ατομική διαπραγμάτευση και η ανταποδοτική ασφάλιση αφού ο εργαζόμενος θα μπαίνει στην περιπλάνηση για να «αγοράσει» το δικαίωμα στην περίθαλψη. Παράλληλα τα όρια ηλικίας αυξάνονται και γίνονται εξοντωτικά. Ειδικά για τη γενιά μας μια τέτοια αλλαγή θα σημαίνει ότι σαν αυριανοί εργαζόμενοι θα έχουμε ακόμα πιο ελαστικές σχέσεις εργασίας καθώς επίσης και τεράστια αύξηση της ανεργίας.

Απέναντι στην πολιτική που θα θέλει τον εργαζόμενο να δουλεύει με ακόμα πιο ελαστικούς όρους και να είναι ακόμα πιο πειθαρχημένος στις ανάγκες της εργοδοσίας το σύνθημα του Πολυτεχνείου πρέπει να μπει μπροστά και να καθοδηγήσει τους αγώνες μας. Να κρατήσουμε το νήμα που συνδέει τους αγώνες του τότε με τους πρόσφατους αγώνες του ΑΣΕΠ (’98), του ασφαλιστικού (’01 και ‘07) και της απεργίας των δασκάλων (’06) .Να κρατήσουμε το νήμα που φέρνει το πολυτεχνείο στο σήμερα όχι για να γιορτάσουμε απλά τον τότε αγώνα αλλά για να μιλήσουμε για αυτούς που έχουμε να δώσουμε σήμερα.

Για εμάς σήμερα ΠΑΙΔΕΙΑ σημαίνει: εναντίωση στην πολιτική της απαξίωσης των πτυχίων, της εντατικοποίησης και της πειθάρχησης, της ανταποδοτικής και επιχειρηματικής λειτουργίας των σχολών. Το μέτωπο της εκπαίδευσης είναι για άλλη μία φορά στο επίκεντρο.

Χέρι – χέρι με την εφαρμογή του αντιδραστικού νόμου πλαίσιο έρχεται η αναγνώριση των ΚΕΣ και η εξίσωση των επαγγελματικών δικαιωμάτων με αυτά της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, πετώντας παράλληλα δεκάδες χιλιάδες μαθητές έξω από τα δημόσια μέσω της γκιλοτίνας της βάσης του 10. Η «ΠΑΙΔΕΙΑ» δεν χωρά στην πολιτική της διαγραφής των φοιτητών, της απαξίωσης του δημόσιου και δωρεάν χαρακτήρα της εκπαίδευσης, της απουσίας ασύλου, του κατακερματισμού των πτυχίων, της ενίσχυσης της σύνδεσης μεταξύ έρευνας και αγοράς. Δεν χωρά στη λογική της κατηγοριοποίησης των σχολών, στην εξατομίκευση των πτυχίων, με λίγα λόγια στην «αξιολόγηση» που φέρνει η νέα κυβέρνηση. Η παιδεία στο τόπο μας ζει πρώτα και κύρια γιατί η νεολαία δεν έσκυψε το κεφάλι. Και το πολυτεχνείο ζει και θα ζει όσο η νεολαία θα οργανώνεται με μαζικές διαδικασίες, όσο θα παλεύει για την υπεράσπιση των συμφερόντων της, όσο θα τολμάει να ανατρέπει τους αντεκπαιδευτικούς σχεδιασμούς των κυβερνήσεων.

 Για εμάς σήμερα ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ σημαίνει: εναντίωση με την πολιτική της περιστολής των δημοκρατικών δικαιωμάτων και ελευθεριών. Σημαίνει εναντίωση με τη πολιτική που θέλει την κατάργηση του ασύλου, τον χαρακτηρισμό των απεργιών ως παράνομων και καταχρηστικών, τις κάμερες στις πορείες, τη μετατροπή ολόκληρων συνοικιών σε κατεχόμενες ζώνες. Σημαίνει πάλη ενάντια στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς, στην αποστολή νέων στρατευμάτων στο Αφγανιστάν. Η έξαρση των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών σε Βαλκάνια και Καύκασο γίνονται σπίθες σε μπαρουταποθήκες εν ενεργεία.

Το αίτημα για ελευθερία είναι ισχυρό όσο γίνεται απεργία ή κατάληψη, όσο ο λαός οργανώνεται σε συλλογικότητες, όσο παλεύουμε για τα δημοκρατικά μας δικαιώματα, όσο πάμε κόντρα στη τρομολαγνεία και την αστυνόμευση, όσο ισχυροποιούμε το αντιιμπεριαλιστικό μέτωπο μέσα στην κοινωνία.

 

Το πολυτεχνείο ΖΕΙ στους αγώνες του λαού και της νεολαίας ενάντια:

  • Στην πολιτική της κυβέρνησης και όσων συναινούν σε αυτή.
  • Στην αντιδραστική αναδιάρθρωση σε εκπαίδευση, εργασία και δημοκρατικά δικαιώματα. Καμία αναθεώρηση του αρ. 16 και του Συντάγματος συνολικά, καμία αναγνώριση των ΚΕΣ, να κλείσουν όσα ΚΕΣ υπάρχουν και καμία εφαρμογή της οδηγίας 36/05, Να αποσυρθεί ο νέος Ν.ΠΛΑΙΣΙΟ και οι νόμοι για ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ, ΙΔΒΕ, ΔΟΑΤΑΠ., κανένας στημένος διάλογος. Άμεση απόσυρση του νόμου για το ασφαλιστικό και κατάργηση των νόμων ΝΔ ΠΑΣΟΚ [Σιούφα, Ρέππα].
  • Σε όλες τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις. Κανένας στρατιώτης έξω από τα σύνορα. Έξω οι βάσεις. Νίκη στην Ιντιφάντα. Λευτεριά σε Ιράκ και Παλαιστίνη. Όχι στην υποχρεωτική στράτευση στα 18

ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΣ ΓΕΝΙΑΣ ΜΑΣ ΤΑ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΑ

  • Ενιαία Πανεπιστημιακή Εκπαίδευση Δημόσια και Δωρεάν – ένα πτυχίο ανά γνωστικό αντικείμενο με όλα τα επαγγελματικά και εργασιακά δικαιώματα σε αυτό
  • Λιγότερη δουλειά – δουλειά για όλους μόνιμη και σταθερή με ασφάλιση και αύξηση των αποδοχών.
  • Ανθρώπινους ρυθμούς σπουδών-Καμία Ανταποδοτική και Επιχειρηματική Λειτουργία
  • Κάτω τα χέρια από το Άσυλο – Διεύρυνση σε χώρους εργασίας και σχολεία – διεύρυνση των δημοκρατικών δικαιωμάτων

Αποφασίζουμε:

  • Πορεία των συλλόγων την Τρίτη 17 Νοέμβρη.
  • Συμμετοχή του συλλόγου στον 3ήμερο εορτασμό του Πολυτεχνείου.
  • Νέα γενική συνέλευση στις 3 Δεκέμβρη.

Συνέλευση Πολυτεχνείου

Γενική Συνέλευση

Φοιτητών Οικονομικού

12 – 11- 2009

14.00 Αμφ.10

Photobucket

Τότε τα κατάφεραν γιατί όχι και σήμερα???

ΦΕΤΟΣ

Ήρθε η ώρα να λάβουμε κάποιες αποφάσεις για το μέλλον μας!!!

Διεκδικούμε :

  • Ενιαία-Δημόσια-Δωρεάν Παιδεία για όλους & ένα πτυχίο ανά γνωστικό αντικείμενο
  • Ανθρώπινους ρυθμούς σπουδών
  • Ανάκληση της απόφασης η οποία θέτει ως ισότιμα τα πτυχία των Κ.Ε.Σ με αυτά των δημοσίων Α.Ε.Ι-Τ.Ε.Ι
  • Απόσυρση του Νόμου Πλαίσιο, του νομοσχεδίου της Αξιολόγησης, του νόμου Στυλιανίδη για τα Κ.Ε.Σ.
  • Κάτω τα χέρια από το άσυλο!
  • Επαναφορά του παλιού τρόπου διανομής συγγραμμάτων
  • Το πάσο να διανέμεται δωρεάν
  • Συμμετοχή του Συλλόγου στoν τριήμερο εορτασμό του Πολυτεχνείου
  • Συμμετοχή του Συλλόγου στην παλλαϊκή πορεία της 17ης Νοέμβρη

ΔΥΟ ΚΑΠΝΙΣΜΕΝΕΣ ΚΑΝΕΣ

Μετά τα ξύλα και τους χουλιγκανισμούς στη σχολή μας, σειρά είχε η ΑΣΟΕΕ, όπου την Παρασκευή που μας πέρασε ΔΑΠ και ΠΑΣΠ ήρθαν στα χέρια, με τους ΔΑΠίτες να έχουν φέρει αρκετούς εξωπανεπιστημιακούς.

Τα γεγονότα δεν μας εκπλήσουν και είναι σύνηθες φαινόμενο για τις δύο αυτές παρατάξεις να διαχωρίζονται πολιτικά με αυτό τον τρόπο μιάς και δεν έχουν ουσιαστικά άλλες διαφορές..

Μας ενοχλούν όμως 2 πράγματα :

  1. Το ότι κάποιοι αμαυρώνουν το άσυλο και δίνουν πάτημα στη νέα κυβέρνηση που θέλει να το καταργήσει.
  2. Το ότι στην ΑΣΟΕΕ (και ποιος ξέρει, μπορεί να γίνει και σε μας..) η Σύγκλητος αποφάσισε να παραμείνει κλειστή η σχολή μια μέρα εις ένδειξην διαμαρτυρίας. Και εδώ ρωτάμε : Αυτοί που επί χρόνια έκραζαν τις καταλήψεις λέγοντας ότι είναι αντιδημοκρατικό να κλείνει η σχολή (ακόμα κι αν ήταν απόφαση του Συλλόγου), δεν βρίσκουν αντιδημοκρατικό το να κλείνει η σχολή επειδή κάποιοι ήρθαν στα χέρια;;

Και κάπου εδώ μας έρχεται μια φράση που συχνά διαβάζαμε ένα προηγούμενο διάστημα σε κείμενα των ΔΑΠ-ΠΑΣΠ :

Αυτό είναι το Πανεπιστήμιο που θέλουμε;;

Επειδή δεν είναι, ας τους απαντήσουμε όλοι μαζί με μαζικές διαδικασίες του Συλλόγου, με Γενικές Συνελεύσεις, με μια καλά συντονισμένη έξαρση του φοιτητικού κινήματος για να ανατραπεί ο νέος Νόμος – Πλαίσιο, για να μην υπάρξει καμία προσπάθεια για αναγνώριση των ΚΕΣ, για να μην προχωρήσει καμία Αξιολόγηση – Κατάταξη – Διάσπαση! Οι φοιτητές θα βγουν και πάλι μπροστά με νικηφόρους συλλογικούς αγώνες για ενιαία ισχυρά πτυχία, για ανθρώπινους ρυθμούς σπουδών, για δημόσια και δωρέαν εκπαίδευση.

Photobucket

Το θέατρο του παραλόγου ξανανεβαίνει…

 

Το θέατρο του παραλόγου ξανανεβαίνει…

(παραγωγή, σενάριο και σκηνοθεσία: ΔΑΠ – ΠΑΣΠ – ΠΚΣ) 

Όταν πηγαίνεις πολλές φορές στην ίδια παράσταση συνέχεια καταντάει αναμενόμενη αλλά και υπερβολικά βαρετή. Από ένα σημείο και μετά καταλαβαίνεις ότι οι ηθοποιοί έχουν χάσει το υποκριτικό τους ταλέντο, η σκηνή είναι χιλιοπαιγμένη και ο ενθουσιασμός που μπορεί να είχες στην πρώτη παράσταση (αν είχες τελικά) έχει εξαφανιστεί. Δεν ξεχνάς φυσικά και το αντίτιμο που έχεις κληθεί να πληρώσεις. Η διαφορά που υπάρχει εδώ όμως είναι ότι το αντίτιμο της φαρσοκωμωδίας που προσφέρουν στον φοιτητή σε κάθε συνέλευση οι ΔΑΠ και ΠΑΣΠ θα κληθεί να το πληρώσει μετά και θα είναι και ιδιαίτερα βαρύ.

Αν και το έργο έχει διαφοροποιηθεί τα τελευταία χρόνια καθότι και ο φοιτητικός σύλλογος έχει αρχίσει να ενεργοποιείται κάποιοι επιμένουν να υποδύονται τον ίδιο ρόλο. Το ρόλο του ανιδιοτελή αγαπημένου συναδέλφου μας που επιζητά την στήριξη μας στην συνέλευση για αυτά που έχει κάνει για εμάς και αυτά που φυσικά μας υπόσχεται ότι θα κάνει. Η τελευταία συνέλευση θύμιζε περισσότερο εικόνα κοινοβουλίου παρά φοιτητικό αμφιθέατρο. Ένα πράγμα σαν να ανοίγεις την τηλεόραση και να βλέπεις δυο βουλευτές να αλληλοκατηγορούνται και να τσακώνονται για το ποιος έχει κάνει το μεγαλύτερο έργο. Αλλά φυσικά ξέρεις ότι λένε ψέματα καθώς εσύ αυτό το έργο δεν το έχει δει ποτέ και αμφιβάλεις ότι θα το δεις και ποτέ (και μάλλον καλά κάνεις). Δυστυχώς αυτή ακριβώς η εικόνα διαδραματιζόταν μπροστά στα μάτια εκατοντάδων φοιτητών που πραγματικά δεν ήξεραν ποιος λέει τι και ποιος έχει δίκιο και ποιος άδικο στην τελευταία συνέλευση.

 

Από την μία η ΔΑΠ που προσπαθεί να κρατήσει τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην σχολή με κάθε ψέμα και τρόπο. Από το ψέμα των παιδαγωγικών μαθημάτων και της πιστοποίησης που αυτά δίνουν, μέχρι το πρόγραμμα σπουδών που ουδέποτε συνέβαλε στην ουσιαστική διαμόρφωσή του, αλλά προσπάθησε με κάθε τρόπο να το πετσοκόψει εξαφανίζοντας κάθε επαγγελματικό δικαίωμα που αυτό κατοχυρώνει. Ας μην μιλήσουμε δε για την πολιτική επιλογή της ΔΑΠ να αποχωρήσει από την συνέλευση πραξικοπηματικά χωρίς καταμέτρηση λέγοντας ότι το αποτέλεσμα ήταν εμφανές, ενώ παραπάνω από το μισό αμφιθέατρο απαιτούσε κανονική καταμέτρηση. Αυτό έρχεται να αποδείξει το πόσο πολύ φοβάται η ΔΑΠ την πιθανότητα να φανεί η κατρακύλα της, αλλά και η αδυναμία της να παίρνει γεν. συνελεύσεις με την “τρομαχτική” αριθμητική διαφορά του παρελθόντος.

Όσο για την δεύτερη και καταϊδρωμένη ΠΑΣΠ λίγα αξίζει να ειπωθούν. Από την κοινοβουλευτικού χαρακτήρα διαμάχη με την ΔΑΠ, τα χυδαία ψέματα περί συμμετοχής της σε κοινό πλαίσιο, στις αγωνιστικές της κορώνες που δεν είχαν οποιαδήποτε αναφορά στην κινητοποίηση της επόμενης μέρας (για κάλεσμα και συμμετοχή του συλλόγου κανένας λόγος), αλλά και η αδυναμία της να διασφαλίσει την διαδικασία και την δημοκρατικότητα των αποφάσεών της συνέλευσης (καθώς οι συνάδελφοι άρχισαν να ωρύονται αφού είχε αποχωρήσει το μισό αμφιθέατρο) αποδεικνύει πως αν και “ανερχόμενη” δύναμη, απέχει πολύ από το να αλλάξει κάτι πραγματικό στον σύλλογο και να σπάσει την αυτοδυναμία όπως τόσα χρόνια υπόσχεται.

Τώρα για την ΠΚΣ τι να πει κανείς. Η γραφικότητα της και ο χυδαίος λαϊκισμός της έχουν ξεπεράσει κάθε όριο αναδεικνύοντας την σε πραγματικό κομπάρσο.

 

Μην είσαι πια θεατής…  

Κλέψε την παράσταση!!!

 Αν και σίγουρα η διαδικασία ήταν πολύ πιο ανθρώπινη και σοβαρή από άλλες φορές (μετά από μάχες που έχουν δοθεί για να γίνει αυτό) αυτή την στιγμή διακυβεύεται η ίδια η δημοκρατική λειτουργία του συλλόγου και των οργάνων του τόσο με το Διοικητικό συμβούλιο όπου η ΔΑΠ-ΠΑΣΠ έχουν 8 στις 9 έδρες, όσο και με τις Συνελεύσεις που δεν παίρνουν ουσιαστικά καμία απόφαση προς υλοποίηση, αλλά και με την παρασκηνιακή δράση των μεγάλων παρατάξεων για την οποία κανείς δεν ενημερώνεται.

Η παραπάνω περιγραφή δεν είναι τυχαία. Μας θέλουν απλούς θεατές που θα βλέπουν την γελοία παράστασή τους και δε θα αντιδρούν, αλλά αυτό δεν είναι δυνατόν. Όταν σε ένα αμφιθέατρο 500 ατόμων σχεδόν το 1/3 δεν ψηφίζει, αποδεικνύει ότι ο κόσμος (και ειδικά των μικρότερων ετών) δεν τους εμπιστεύεται. Το μόνο σίγουρο είναι ότι οι συνάδελφοι της ΔΑΠ και της ΠΑΣΠ δεν μπορούν και δεν θέλουν να διασφαλίσουν τις δημοκρατικές διαδικασίες του συλλόγου.

Είναι καιρός να γυρίσουμε την πλάτη μας στην παρωδία που μας σερβίρουν. Ήρθε η ώρα να πάρουμε την τύχη μας στα χέρια μας μέσα από μαζικές πολιτικές διαδικασίες και κινητοποιήσεις όπως αυτή της Πέμπτης, όπου πάνω από 1000 φοιτητές και δεκάδες σύλλογοι ακολουθώντας τον νικηφόρο δρόμο των τελευταίων ετών, έδειξαν την εναντίωση τους απέναντι στην νομιμοποίηση των ΚΕΣ, στον ψηφισμένο νόμο πλαίσιο και στην επίθεση που δέχεται το δημόσιο πανεπιστήμιο τα τελευταία χρόνια. Φυσικά, οι συνάδελφοι από την ΔΑΠ, ΠΑΣΠ και ΠΚΣ ούτε λόγο έκαναν για την μαζική πορεία που έγινε στο κέντρο της Αθήνας.

Εμείς ως αριστερή συλλογικότητα που παρεμβαίνει χρόνια στο Οικονομικό έχουμε δώσει και δίνουμε καθημερινά πολλές μάχες για να διασφαλίσουμε ότι οι διαδικασίες του συλλόγου, είτε Συνελεύσεις είτε Διοικητικά Συμβούλια, θα είναι καθαρά πολιτικές και δημοκρατικές ώστε να εκφράζουν την πλειοψηφία των φοιτητών και θα κινητοποιούν τον Σύλλογο διασφαλίζοντας το συμφέρον όλων μας κόντρα σε αυτούς που θέλουν να απαξιώσουν το δημόσιο πανεπιστήμιο και τα πτυχία μας.

Παλεύουμε για:

  • Συλλογικές δημοκρατικές διαδικασίες που να διασφαλίζουν τα κεκτημένα του φοιτητικού κινήματος και του συλλόγου
  • Πραγματικός πολιτικός διάλογος και όχι παιχνίδια εντυπώσεων στις πλάτες των φοιτητών, έτσι ώστε ο καθένας να είναι υπόλογος των πράξεών του.
  • Να σταματήσουν τα παρασκηνιακά παιχνίδια μεταξύ των καθεστωτικών παρατάξεων και του τμήματος

 

 

Συσπείρωση για μια αριστερή παρέμβαση στο οικονομικό

ΕΑΑΚ

 

Τόση δημοκρατία είχαμε να δούμε από τη Χούντα..

Το ακούσαμε κι αυτό.. Αστυνομικοί των ειδικών δυνάμεων να μπουκάρουν σε καφετέρια – βιβλιοπωλείο στην πλατεία των Εξαρχείων και να συλλαμβάνουν κόσμο. Και επειδή κάποιος διαμαρτύρεται να τον συλλαμβάνουν κι αυτόν. Η ειρωνία είναι ότι συνέλλαβαν τον Δημήτρη Παπαχρήστο, συγγραφέα και εκφωνητή του Πολυτεχνείου..

Αργότερα, επειδή κάποιοι δημοσιογράφοι έβγαζαν φωτογραφίες και τραβούσαν βίντεο συνελλήφθησαν επίσης. Ο ένας ήταν ο κύριος Διαματόπουλος της ΕΡΤ κι ο άλλος ο κύριος Ελληνιάδης από την Ελευθεροτυπία.

Φαίνεται η νέα κυβέρνηση και ο καινούργιος Υπουργός προσπαθούν να συναγωνιστούν στο θέμα της καταστολής την κυβέρνηση της ΝΔ. Η βίαια αυτή συμπεριφορά των αστυνομικών δυνάμεων εντάσσεται στην προσπάθεια διαμόρφωσης ενός μόνιμου κλίματος αστυνομοκρατίας στην περιοχή των Εξαρχείων από τις εκλογές κι έπειτα, με άντρες των ΜΑΤ να κλείνουν δρόμους, να κάνουν αθρώες προσαγωγές .. πιτσιρικάδων μέχρι.. πολιτών που μένουν στα Εξάρχεια ή ακόμα έχουν βγει για φαγητό με την οικογένειά τους..

Τέτοια «Προστασία του Πολίτη» κ. Χρυσοχοΐδη, με συλλήψεις γνωστών και καταξιωμένων ανθρώπων στην ελλαδική κοινωνία σε μια εκδήλωση σε ένα βιβλιοπωλείο μας θυμίζουν άλλες εποχές, μας θυμίζουν την εποχή του αποφασίζομεν και διατάσσομεν..

Photobucket

 

 

ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ για μια Αριστερή Παρέμβαση στο Οικονομικό

Ε.Α.Α.Κ.

 

ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΥ ΓΙΑ ΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΩΝ ΦΟΙΤΗΤΩΝ

ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΥ ΓΙΑ ΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΩΝ ΦΟΙΤΗΤΩΝ

 

Δεν έχουν περάσει ούτε 2 βδομάδες μετά τις εκλογές και την αλλαγή της κυβέρνησης και ήδη βλέπουμε ότι η πολιτική που ακολουθείται δεν έχει αλλάξει. Η “φιλολαϊκή” πολιτική του ΠΑΣΟΚ βρήκε μπροστά της τις απεργίες διαρκείας των λιμενεργατών ενάντια στην ιδιωτικοποίηση του λιμανιού, οι οποίες παρά την καταστολή κατάφεραν την πρώτη νίκη του εργατικού κινήματος: το πάγωμα του ξεπουλήματος.

Κατά δέυτερον, η “Προστασία του Πολίτη” (όπως μετονομάστηκε η “Δημόσια Τάξη” της ΝΔ) μεταφράστηκε από την πρώτη βδομάδα διακυβέρνησης σε 100άδες ΜΑΤ και ειδικών δυνάμεων σε κάθε γωνιά του κέντρου που έκαναν αναρίθμητες προσαγωγές πολιτών σε ένα γενικότερο κλίμα τρομοκρατίας και αστυνομοκρατίας με αποτέλεσμα τα Εξάρχεια να ‘χουν γίνει εμπόλεμη ζώνη.

Τέλος, η αντιμεταναστευτική πολιτική συνεχίζεται με την συγκάληψη αμέτρητων επιθέσεων, αλλά και δολοφονιών μεταναστών. Δεν είναι τυχαία, άλλωστε, η υποδοχή του παγκόσμιου Φόρουμ Μετανάστευσης και Ανάπτυξης του ΟΗΕ στην κατεύθυνση της περαιτέρω θωράκισης της Ευρώπης-φρούριο, που αντιμετωπίζει τη μετανάστευση και την προσφυγιά σαν έγκλημα.

 

Εκπαιδευτικά

Ένα στοιχείο που χαρακτηρίζει την πολιτική της νέας κυβέρνησης για την παιδεία, είναι η επιλογή της Διαμαντοπούλου ως Υπ. Παιδείας με την κυρία Υπουργό πριν καν αναλάβει το πόστο της έχει να έχει κάνει επανηλειμμένα δηλώσεις υπέρ των ιδιωτικών Πανεπιστημίων, της κατάργησης του ασύλου, κλπ. οπότε ούτε πρόκειται να πάρει πίσω το νόμο Στυλιανίδη για την αναγνώριση των κολεγίων, ούτε το Νόμο Πλαίσιο.

Η πολιτική του Υπουργείου είναι ξεκάθαρη, τόσο με την επιθετική προώθηση του αντιδραστικού νομοσχεδίου της αξιολόγησης και με την επιλογή να παγώσει τις άδειες λειτουργίας των κολεγίων που νομιμοποίησε λίγο πριν πέσει ο πρώην Υπουργός Παιδείας κάνοντας όμως σαφές ότι σκοπός του είναι να τα νομιμοποιήσει. Κάπου εδώ έρχεται και η κουβέντα για ένα νέο νόμο Πλαίσιο ο οποίος θα’ναι ξεκάθαρα πιο light εκδοχή του νόμου της Μαριέττας Γιαννάκου.

 

Θα μας βρουν μπροστά τους

Το Φοιτητικό Κίνημα με τις μεγαλειώδεις κινητοποιήσεις και τις σημαντικές νίκες των προηγούμενων τεσσάρων χρόνων, έχει καταφέρει να απονομιμοποιήσει στην πράξη κάθε αντιδραστικό νόμο και κάθε είδους προσπάθεια διάλυσης και απαξίωσης του δημόσιου Πανεπιστημίου. Την ίδια πορεία θα ακολουθήσει απέναντι σε οποιαδήποτε πολιτική του Υπουργείου Παιδείας που έρχεται για να απαξιώσει τα πτυχία, να εντατικοποιήσει τους ρυθμούς σπουδών, να δυσχεράνει τη φοιτητική καθημερινότητα.

 

Για το φοιτητικό συνδικαλισμό

Επειδή πολύς λόγος γίνεται τελευταία για τις δομές του φοιτητικού συνδικαλισμού, είμαστε κόντρα στη γραφειοκρατικοποίηση του κινήματος, εντούτοις θεωρούμε ότι υπάρχει δυνατότητα οργάνωσης φοιτητών σε συγκεκριμένες βάσεις :

  • Φοιτητικοί Σύλλογοι που εκφράζουν και περιλαμβάνουν το σύνολο των φοιτητών, αποκλείοντας κομμάτια που έρχονται σε αντιπαράθεση με τα δικαιώματα του φοιτητή (π.χ. Σώματα Ασφαλείας).

  • Γενικές Συνελεύσεις τα ανώτατα αποφασιστικά όργανα των Συλλόγων που με τη δημοκρατική τους λειτουργία και μαζικότητα, εκφράζουν την πλειοψηφία των φοιτητών της Σχολής.

  • Διοικητικά Συμβούλια που να μην είναι όργανο των παρατάξεων, αλλά μέσο έκφρασης των αποφάσεων και των κεκτημένων των Γενικών Συνελεύσεων.

  • ΕΦΕΕ και Πανσπουδαστικό Συνέδριο (=το τριτοβάθμιο όργανο εκπροσώπησης του οποίου οι εκπρόσωποι βγαίνουν από τα αποτελέσματα των παρατάξεων στις φοιτητικές εκλογές, συμπεριλαμβάνει τις Σχολές όλης της χώρας και εκφράζει την πολιτική άποψη των φοιτητών πανελλαδικά) που να υπόκεινται στις αποφάσεις των Γενικών Συνελεύσεων και με βάση τα κεκτημένα των προηγούμενων χρόνων θα είναι ενάντια στην αντιεκπαιδευτική “μεταρρύθμιση”, δηλ. στο Νόμο Πλαίσιο, την αναθεώρηση του άρθρου 16, τα κολέγια, την αξιολόγηση κλπ.

     

Για τη σχολή

  • Όχι στην καθηγητική αυθαιρεσία : στους εντατικοποιημένους ρυθμούς μάθησης με “απροειδοποίητα τεστάκια” τύπου Λυκείου, υποχρεωτικές προόδους, στα μαζικά κοψίματα στις εξεταστικές,κλπ.

  • Απαίτηση για 50 Συγγράμματα για όλους και έγκαιρα.

  • Άμεση λύση του κτιριακού προβλήματος, παράδοση του παλαιού κτιρίου άμεσα.

  • Άμεση διασφάλιση της πτυχιακής εξεταστικής.

  • Άμεση αλλαγή στο πρ.μαθημάτων, καθιέρωση πρωινών-απογευματινών κλιμακίων.

  • Καθιέρωση τυπολογίων στις εξεταστικές σε Μαθηματικά, Στατιστικές.

  • Δωρεάν Πάσο για όλους.

     

Απαιτούμε

  • κατάργηση των ΚΕΣ, καμία αναγνώριση επαγγελματικών δικαιωμάτων σ’αυτά

  • καμία εφαρμογή – κατάργηση του νέου νόμου πλαίσιο και του εσωτερικού κανονισμού

  • απόσυρση των νόμων ΙΔΒΕ-ΔΟΑΤΑΠ-αξιολόγηση

  • κατάργηση των αντί-ασφαλιστικών νομοσχεδίων Πετραλιά, Σιούφα, Ρέππα

  • καμία σκέψη για αντιδραστικές αλλαγές στο πρόγραμμα σπουδών (αλυσίδες, πιστωτικές μονάδες, κλπ.)

  • κανένα νέο μεταπτυχιακό που θα απαξιώσει το πτυχίο μας – κατάργηση των διδάκτρων στα υπάρχοντα

 

Διεκδικούμε

  • ένα πτυχίο ανά αντικείμενο σπουδών μ’όλα τα επαγγελματικά & εργασιακά δικαιώματα

  • ανθρώπινους ρυθμούς σπουδών

  • αύξηση των δαπανών για όλες τις φοιτητικές παροχές

  • πλήρη ασφαλιστικά δικαιώματα για όλους, μείωση του ορίου συνταξιοδότησης, αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις

 

Αποφασίζουμε

  • Συμμετοχή του Συλλόγου στην πορεία στις 22/10 με προσυγκέντρωση στα Προπύλαια

  • Συμμετοχή στις κινητοποιήσεις της Αντισυνόδου ενάντια στο Φόρουμ Μετανάστευσης 31/10 – 5/11

  • Νέα Συνέλευση στις 11 Νοέμβρη για αγωνιστικό εορτασμό της επετείου του Πολυτεχνείου

  • Ανασυγκρότηση του φοιτητικού συνδικαλισμού με βάση το παραπάνω πλαίσιο λειτουργίας

     

ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ για μια Αριστερή Παρέμβαση στο Οικονομικό

Ενιαία Ανεξάρτητη Αριστερή Κίνηση

  • Kατηγορίες

  • Σιγά μην κλάψω!

    Μου λεν αν φύγω από τον κύκλο θα χαθώ στα όρια του μοναχά να γυροφέρνω. Και πως ο κόσμος είν’ ανήμερο θεριό κι όταν δαγκώνει εγώ καλά είναι να σωπαίνω. Κι όταν φοβούνται πως μπορεί να τρελαθώ μου λεν να πάω κρυφά κάπου να κλάψω. Και να θυμάμαι πως αυτό το σκηνικό είμαι μικρός, πολύ μικρός για να τ’ αλλάξω. Μα εγώ μ΄ ένα άγριο περήφανο χορό σαν αετός πάνω απ’ τις λύπες θα πετάξω. Σιγά μην κλάψω, σιγά μη φοβηθώ, σιγά μην κλάψω, σιγά μη φοβηθώ.
  • Photobucket ΤΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΠΡΩΤΟ ΣΕ ΠΟΡΕΙΑ!! Photobucket Photobucket Κι άμα τα πάρω, θα πάρω φόρα, θα σας ρημάξω στις κλωτσιές στην ανηφόρα Άμα τα πάρω δε θα μπορέσουν δυο διμοιρίες από ΜΑΤ να με βολέψουν Κι έτσι πλανιέμαι, έτσι ξεχνιέμαι, κρύβομαι μέσα μου και κάνω πανικό Έτσι πλανιέμαι, έτσι ξεχνιέμαι, τη φαντασία μου χορεύω στο κενό