Party

Party

Εμπρός για της γενιάς μας τα Πολυτεχνεία!

 Ο Νοέμβρης είναι πάντα ένας μήνας ιδιαίτερος. Δεν είναι μόνο οι μνήμες που ξυπνά στον κόσμο που έζησε τα γεγονότα του Πολυτεχνείου, άλλωστε οι μνήμες κάποτε κλείνουν τον κύκλο τους, και παίρνουν θέση στην Ιστορία. Είναι αυτό το σάλπισμα για εξέγερση, για αντίσταση και πάλη που πάντα βρίσκει νέους, εκρηκτικούς δρόμους μέσα στην επικαιρότητα και επανέρχεται στο προσκήνιο. «Εδώ Πολυτεχνείο…» 

Το μήνυμα του Πολυτεχνείου ξεφεύγει από τα όρια του «ρεαλιστικού», συμβολίζει την έκρηξη των λαϊκών προσδοκιών σε μια κορύφωση που τότε δεν μπόρεσε να ελέγξει κανείς, ούτε οι χαφιέδες της χούντας, ούτε οι επίσημες πολιτικές δυνάμεις, ακόμα και της τότε Αριστεράς. Το Πολυτεχνείο ήταν νικηφόρο όχι μόνο γιατί ο κόσμος συγκρούστηκε έμπρακτα με το καθεστώς αλλά γιατί έθεσε ζητήματα πέρα απ’αυτό, που αμφισβήτησαν την ίδια του την ύπαρξη και την πολιτική σε κάθε επίπεδο από την σκοπιά των αναγκών της νεολαίας και των εργαζομένων. 

Η φετινή επέτειος του Πολυτεχνείου έρχεται στο φόντο της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης του κεφαλαίου. Από την άλλη πλευρά έρχεται λίγο μετά από τη μεγάλη κοινωνική έκρηξη του Δεκέμβρη. Με φόντο την ολοένα αυξανόμενη κοινωνική δυσαρέσκεια και αμφισβήτηση απέναντι σε ένα ασφυκτικό πλαίσιο ζωής, σε όλα τα επίπεδα, που διαμορφώνεται από την κυρίαρχη πολιτική αλλά και από τη ριζοσπαστικοποίηση που έχουν φέρει οι κοινωνικοί αγώνες των τελευταίων χρόνων ανέτρεψαν το φόβο, τη σιωπή, την εκλογική αναμονή και τα προγραμματισμένα σχέδια όλου του επίσημου πολιτικού σκηνικού. Η δολοφονία του 16χρονου Αλέξη αποτέλεσε την αφορμή για να ξεχυθούν χιλιάδες κόσμου στο δρόμο και να εκφράσουν την οργή τους για το αβέβαιο μέλλον που μας ετοιμάζουν. Ο Δεκέμβρης έδωσε από την αρχή ένα σαφές αντικυβερνητικό στίγμα, διεκδικώντας την ανατροπή της κυβέρνησης, αναζήτησε δρόμους για να διεκδικήσει τις ανάγκες και τα δικαιώματα σε παιδεία και εργασία, συνολικά για το πώς μπορούν τα πράγματα να πάνε αλλιώς.  

Το μήνυμα του Πολυτεχνείου υπάρχει και παραμένει και σήμερα επίκαιρο. Το μήνυμα του Πολυτεχνείου αποκρυσταλλώνεται ξεκάθαρα στους αγώνες των φοιτητών, στις απεργίες των εργαζομένων, στις καταλήψεις των μαθητών, στις μεγάλες κοινωνικές εκρήξεις. Αν κάτι μπορούμε να μάθουμε από εκείνον το Νοέμβρη είναι ότι οι μαζικοί και ανυποχώρητοι αγώνες μπορούν να νικούν! Φέτος το πολυτεχνείο οφείλει να αποτελέσει κόμβο για τη συνέχεια της δράσης μας. Σήμερα ένα ζωντανό πανεκπαιδευτικό μέτωπο μπορεί να ανατρέψει την αναδιάρθρωση συνολικά στην εκπαίδευση. Μπορεί να αποτελέσει το βήμα για ένα μέτωπο νεολαίας και εργαζομένων για την ήττα και ανατροπή της κυβερνητικής πολιτικής. 36 χρόνια μετά, το φοιτητικό κίνημα συνεχίζει να δίνει τη μάχη υπεράσπισης και διεκδίκησης των αναγκών του και συνεχίζει να δίνει τις μάχες με άξονα το ίδιο σύνθημα: «Ψωμί – Παιδεία – Ελευθερία»! 

Για εμάς σήμερα ΨΩΜΙ σημαίνει: εναντίωση στην εργασιακή αναδιάρθρωση που προωθεί η κυβέρνηση μέσω της προσπάθειας εφαρμογής του αντιασφαλιστικού νομοσχεδίου. Εισάγεται η ατομική διαπραγμάτευση και η ανταποδοτική ασφάλιση αφού ο εργαζόμενος θα μπαίνει στην περιπλάνηση για να «αγοράσει» το δικαίωμα στην περίθαλψη. Παράλληλα τα όρια ηλικίας αυξάνονται και γίνονται εξοντωτικά. Ειδικά για τη γενιά μας μια τέτοια αλλαγή θα σημαίνει ότι σαν αυριανοί εργαζόμενοι θα έχουμε ακόμα πιο ελαστικές σχέσεις εργασίας καθώς επίσης και τεράστια αύξηση της ανεργίας.

Απέναντι στην πολιτική που θα θέλει τον εργαζόμενο να δουλεύει με ακόμα πιο ελαστικούς όρους και να είναι ακόμα πιο πειθαρχημένος στις ανάγκες της εργοδοσίας το σύνθημα του Πολυτεχνείου πρέπει να μπει μπροστά και να καθοδηγήσει τους αγώνες μας. Να κρατήσουμε το νήμα που συνδέει τους αγώνες του τότε με τους πρόσφατους αγώνες του ΑΣΕΠ (’98), του ασφαλιστικού (’01 και ‘07) και της απεργίας των δασκάλων (’06) .Να κρατήσουμε το νήμα που φέρνει το πολυτεχνείο στο σήμερα όχι για να γιορτάσουμε απλά τον τότε αγώνα αλλά για να μιλήσουμε για αυτούς που έχουμε να δώσουμε σήμερα.

Για εμάς σήμερα ΠΑΙΔΕΙΑ σημαίνει: εναντίωση στην πολιτική της απαξίωσης των πτυχίων, της εντατικοποίησης και της πειθάρχησης, της ανταποδοτικής και επιχειρηματικής λειτουργίας των σχολών. Το μέτωπο της εκπαίδευσης είναι για άλλη μία φορά στο επίκεντρο.

Χέρι – χέρι με την εφαρμογή του αντιδραστικού νόμου πλαίσιο έρχεται η αναγνώριση των ΚΕΣ και η εξίσωση των επαγγελματικών δικαιωμάτων με αυτά της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, πετώντας παράλληλα δεκάδες χιλιάδες μαθητές έξω από τα δημόσια μέσω της γκιλοτίνας της βάσης του 10. Η «ΠΑΙΔΕΙΑ» δεν χωρά στην πολιτική της διαγραφής των φοιτητών, της απαξίωσης του δημόσιου και δωρεάν χαρακτήρα της εκπαίδευσης, της απουσίας ασύλου, του κατακερματισμού των πτυχίων, της ενίσχυσης της σύνδεσης μεταξύ έρευνας και αγοράς. Δεν χωρά στη λογική της κατηγοριοποίησης των σχολών, στην εξατομίκευση των πτυχίων, με λίγα λόγια στην «αξιολόγηση» που φέρνει η νέα κυβέρνηση. Η παιδεία στο τόπο μας ζει πρώτα και κύρια γιατί η νεολαία δεν έσκυψε το κεφάλι. Και το πολυτεχνείο ζει και θα ζει όσο η νεολαία θα οργανώνεται με μαζικές διαδικασίες, όσο θα παλεύει για την υπεράσπιση των συμφερόντων της, όσο θα τολμάει να ανατρέπει τους αντεκπαιδευτικούς σχεδιασμούς των κυβερνήσεων.

 Για εμάς σήμερα ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ σημαίνει: εναντίωση με την πολιτική της περιστολής των δημοκρατικών δικαιωμάτων και ελευθεριών. Σημαίνει εναντίωση με τη πολιτική που θέλει την κατάργηση του ασύλου, τον χαρακτηρισμό των απεργιών ως παράνομων και καταχρηστικών, τις κάμερες στις πορείες, τη μετατροπή ολόκληρων συνοικιών σε κατεχόμενες ζώνες. Σημαίνει πάλη ενάντια στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς, στην αποστολή νέων στρατευμάτων στο Αφγανιστάν. Η έξαρση των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών σε Βαλκάνια και Καύκασο γίνονται σπίθες σε μπαρουταποθήκες εν ενεργεία.

Το αίτημα για ελευθερία είναι ισχυρό όσο γίνεται απεργία ή κατάληψη, όσο ο λαός οργανώνεται σε συλλογικότητες, όσο παλεύουμε για τα δημοκρατικά μας δικαιώματα, όσο πάμε κόντρα στη τρομολαγνεία και την αστυνόμευση, όσο ισχυροποιούμε το αντιιμπεριαλιστικό μέτωπο μέσα στην κοινωνία.

 

Το πολυτεχνείο ΖΕΙ στους αγώνες του λαού και της νεολαίας ενάντια:

• Στην πολιτική της κυβέρνησης και όσων συναινούν σε αυτή.
• Στην αντιδραστική αναδιάρθρωση σε εκπαίδευση, εργασία και δημοκρατικά δικαιώματα. Καμία αναθεώρηση του αρ. 16 και του Συντάγματος συνολικά, καμία αναγνώριση των ΚΕΣ, να κλείσουν όσα ΚΕΣ υπάρχουν και καμία εφαρμογή της οδηγίας 36/05, Να αποσυρθεί ο νέος Ν.ΠΛΑΙΣΙΟ και οι νόμοι για ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ, ΙΔΒΕ, ΔΟΑΤΑΠ., κανένας στημένος διάλογος. Άμεση απόσυρση του νόμου για το ασφαλιστικό και κατάργηση των νόμων ΝΔ ΠΑΣΟΚ [Σιούφα, Ρέππα].
• Σε όλες τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις. Κανένας στρατιώτης έξω από τα σύνορα. Έξω οι βάσεις. Νίκη στην Ιντιφάντα. Λευτεριά σε Ιράκ και Παλαιστίνη. Όχι στην υποχρεωτική στράτευση στα 18

ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΣ ΓΕΝΙΑΣ ΜΑΣ ΤΑ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΑ

• Ενιαία Πανεπιστημιακή Εκπαίδευση Δημόσια και Δωρεάν – ένα πτυχίο ανά γνωστικό αντικείμενο με όλα τα επαγγελματικά και εργασιακά δικαιώματα σε αυτό
• Λιγότερη δουλειά – δουλειά για όλους μόνιμη και σταθερή με ασφάλιση και αύξηση των αποδοχών.
• Ανθρώπινους ρυθμούς σπουδών-Καμία Ανταποδοτική και Επιχειρηματική Λειτουργία
• Κάτω τα χέρια από το Άσυλο – Διεύρυνση σε χώρους εργασίας και σχολεία – διεύρυνση των δημοκρατικών δικαιωμάτων

Αποφασίζουμε:

• Πορεία των συλλόγων την Τρίτη 17 Νοέμβρη.
• Συμμετοχή του συλλόγου στον 3ήμερο εορτασμό του Πολυτεχνείου.
• Νέα γενική συνέλευση στις 3 Δεκέμβρη.